Persoon/1735 - Bewerkingsoverzicht

Jos Lexmond op 27 jun 2025 om 21:25

2025-06-27T21:25:00Z

← Oudere versie		Versie van 27 jun 2025 21:25
Regel 1:		Regel 1:
	Geboren te Groenekan, De Bilt, Utrecht. Ze was de dochter van Jo Franken (1909-1964), vertegenwoordiger bij Uitgeverij Het Spectrum en Leny Copier (1911-2000). Won toen ze acht was een verhalenwedstrijd van de ''VARA''. Op haar zestiende liep ze weg van de middelbare school en kwam daar nooit meer terug. Ze ging naar de kunstacademie~~, waar ze haar man ontmoette met wie ze in 1969 trouwde. Een jaar later kregen ze een dochter, Eva~~. Ze werkte een aantal jaren als grafisch ontwerper maar wilde maatschappelijk werkster worden. Ze slaagde voor het toelatingsexamen, maar kon de opleiding niet volgen omdat ze reuma had. Ze schreef verhalen, die in ''Vrij Nederland'' en ''Taptoe'' geplaatst werden. De verhalen in ''Taptoe'' vormden de basis voor haar eerste boek. Daarna volgde ongeveer ieder jaar een nieuw boek. Ze schrijft ook teksten voor hoorspelen, radio en toneelstukken~~. Veronica Franken trouwde op 2-5-1968 in Maartensdijk met Jan Gerard Hazelhoff (1946), Samen kregen ze een dochter. Het huwelijk eindigde op 11-4-1992 in een scheiding~~. Ze kreeg in 1982 een Zilveren Griffel voor ''Nou moe!'' en in 1983 Het Gouden Ezelsoor, voor hetzelfde boek. In 1984 ontving ze een Gouden Griffel voor ''Auww!'' en in 1995 won ze zowel de Zilveren Griffel als wel de [[~~Persoon~~/~~-2037961622~~\|~~Nienke van Hichtum~~]]~~<nowiki/>prijs voor~~ ''~~Venen~~''. Overleden te Utrecht. Ze ligt begraven te Bilthoven.		Geboren te Groenekan, De Bilt, Utrecht. Veronica Paula Maria Hazelhoff-Franken was een Nederlandse schrijfster van kinderboeken. Ze was de dochter van Jo Franken (1909-1964), vertegenwoordiger bij Uitgeverij Het Spectrum en Leny Copier (1911-2000). Won toen ze acht was een verhalenwedstrijd van de ''VARA''. Veronica ging naar de mms-afdeling van de door de reformpedagoog Kees Boeke gestichte school De Werkplaats in Bilthoven. Daar was veel aandacht voor creatieve vorming. Voor de toneellessen moesten de leerlingen eigen scènes schrijven en zo kwam ze voor het eerst in aanraking met creatief schrijven. Op haar zestiende liep ze weg van de middelbare school en kwam daar nooit meer terug. Ze ging naar de kunstacademie.

			Ze werkte een aantal jaren als grafisch ontwerper maar wilde maatschappelijk werkster worden. Ze slaagde voor het toelatingsexamen, maar kon de opleiding niet volgen omdat ze reuma had.

			Ze schreef verhalen, die in ''Vrij Nederland'' en ''Taptoe'' geplaatst werden. De verhalen in ''Taptoe'' vormden de basis voor haar eerste boek. Daarna volgde ongeveer ieder jaar een nieuw boek. Ze schrijft ook teksten voor hoorspelen, radio en toneelstukken. Ze kreeg in 1982 een Zilveren Griffel voor ''Nou moe!'' en in 1983 Het Gouden Ezelsoor, voor hetzelfde boek. Dit boek en haar komende twee boeken gingen over Maartje. Twee van de drie delen werden bekroond. In 1984 ontving ze een Gouden Griffel voor ''Auww!'' en in 1995 won ze zowel de Zilveren Griffel als wel de Nienke van Hichtumprijs voor ''Venen''.

			Zowel door haar productiviteit als door de kwaliteit van haar adolescentenromans, hoorspelen en theaterteksten neemt Hazelhoff een belangrijke plaats in in de jeugdliteratuur. Dat terwijl een ernstige vorm van [[/nl.wikipedia.org/wiki/Reumatoïde artritis\|reuma]] haar zeer hinderde bij het schrijven. In haar laatste boek ''Bezoek van Mister P'' was ze al openhartig over haar eigen ziekte. Ze liet de hoofdpersoon lijden aan een erge vorm van jeugdreuma, terwijl haar eigen reuma in hevigheid toenam.

			Veronica Franken trouwde op 2-5-1968 in Maartensdijk met Jan Gerard Hazelhoff (1946), Samen kregen ze een dochter. Het huwelijk eindigde op 11-4-1992 in een scheiding.

			Overleden in het UMC Utrecht te Utrecht, Utrecht. Ze ligt begraven te Bilthoven.

Jos Lexmond op 29 jan 2023 om 22:07

2023-01-29T22:07:37Z

← Oudere versie		Versie van 29 jan 2023 22:07
Regel 1:		Regel 1:
	Geboren in Groenekan, De Bilt, Utrecht. Ze was de dochter van Jo Franken (1909-1964), vertegenwoordiger bij Uitgeverij Het Spectrum en Leny Copier (1911-2000). Won toen ze acht was een verhalenwedstrijd van de VARA. Op haar zestiende liep ze weg van de middelbare school en kwam daar nooit meer terug. Ze ging naar de kunstacademie, waar ze haar man ontmoette met wie ze in 1969 trouwde. Een jaar later kregen ze een dochter, Eva. Ze werkte een aantal jaren als grafisch ontwerper maar wilde maatschappelijk werkster worden. Ze slaagde voor het toelatingsexamen, maar kon de opleiding niet volgen omdat ze reuma had. Ze schreef verhalen, die in Vrij Nederland en Taptoe geplaatst werden. De verhalen in Taptoe vormden de basis voor haar eerste boek. Daarna volgde ongeveer ieder jaar een nieuw boek. Ze schrijft ook teksten voor hoorspelen, radio en toneelstukken. Veronica Franken trouwde op 2-5-1968 in Maartensdijk met Jan Gerard Hazelhoff (1946), Samen kregen ze een dochter. Het huwelijk eindigde op 11-4-1992 in een scheiding. Ze kreeg in 1982 een Zilveren Griffel voor ~~‘Nou~~ moe!’ en in 1983 Het Gouden Ezelsoor, voor hetzelfde boek. In 1984 ontving ze een Gouden Griffel voor ~~‘Auww~~!’ en in 1995 won ze zowel de Zilveren Griffel als wel de Nienke van ~~Hichtumprijs~~ voor ~~‘Venen’~~. Overleden te Utrecht. Ze ligt begraven te Bilthoven.		Geboren te Groenekan, De Bilt, Utrecht. Ze was de dochter van Jo Franken (1909-1964), vertegenwoordiger bij Uitgeverij Het Spectrum en Leny Copier (1911-2000). Won toen ze acht was een verhalenwedstrijd van de ''VARA''. Op haar zestiende liep ze weg van de middelbare school en kwam daar nooit meer terug. Ze ging naar de kunstacademie, waar ze haar man ontmoette met wie ze in 1969 trouwde. Een jaar later kregen ze een dochter, Eva. Ze werkte een aantal jaren als grafisch ontwerper maar wilde maatschappelijk werkster worden. Ze slaagde voor het toelatingsexamen, maar kon de opleiding niet volgen omdat ze reuma had. Ze schreef verhalen, die in ''Vrij Nederland'' en ''Taptoe'' geplaatst werden. De verhalen in ''Taptoe'' vormden de basis voor haar eerste boek. Daarna volgde ongeveer ieder jaar een nieuw boek. Ze schrijft ook teksten voor hoorspelen, radio en toneelstukken. Veronica Franken trouwde op 2-5-1968 in Maartensdijk met Jan Gerard Hazelhoff (1946), Samen kregen ze een dochter. Het huwelijk eindigde op 11-4-1992 in een scheiding. Ze kreeg in 1982 een Zilveren Griffel voor ''Nou moe!'' en in 1983 Het Gouden Ezelsoor, voor hetzelfde boek. In 1984 ontving ze een Gouden Griffel voor ''Auww!'' en in 1995 won ze zowel de Zilveren Griffel als wel de [[Persoon/-2037961622\|Nienke van Hichtum]]<nowiki/>prijs voor ''Venen''. Overleden te Utrecht. Ze ligt begraven te Bilthoven.

Jos Lexmond: User:Jos Lexmond

2023-01-29T22:05:07Z

User:Jos Lexmond

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
 {{Person
-|Tabel=tblSchrijvers
+|NaamGew=Veronica Hazelhoff
 |NaamBiblio=Hazelhoff, Veronica
 |NaamSoort=Werkelijke naam
 |Pic=hazelhoff_veronica.jpg
 |HeeftPic=1
-|DatumGeboren=22-02-1947
+|MemoID=23041
 }}

Admin: Data import; schrijvers - main-props

2021-12-24T17:27:56Z

Data import; schrijvers - main-props

← Oudere versie	Versie van 24 dec 2021 17:27
Regel 1:	Regel 1:
		Geboren in Groenekan, De Bilt, Utrecht. Ze was de dochter van Jo Franken (1909-1964), vertegenwoordiger bij Uitgeverij Het Spectrum en Leny Copier (1911-2000). Won toen ze acht was een verhalenwedstrijd van de VARA. Op haar zestiende liep ze weg van de middelbare school en kwam daar nooit meer terug. Ze ging naar de kunstacademie, waar ze haar man ontmoette met wie ze in 1969 trouwde. Een jaar later kregen ze een dochter, Eva. Ze werkte een aantal jaren als grafisch ontwerper maar wilde maatschappelijk werkster worden. Ze slaagde voor het toelatingsexamen, maar kon de opleiding niet volgen omdat ze reuma had. Ze schreef verhalen, die in Vrij Nederland en Taptoe geplaatst werden. De verhalen in Taptoe vormden de basis voor haar eerste boek. Daarna volgde ongeveer ieder jaar een nieuw boek. Ze schrijft ook teksten voor hoorspelen, radio en toneelstukken. Veronica Franken trouwde op 2-5-1968 in Maartensdijk met Jan Gerard Hazelhoff (1946), Samen kregen ze een dochter. Het huwelijk eindigde op 11-4-1992 in een scheiding. Ze kreeg in 1982 een Zilveren Griffel voor ‘Nou moe!’ en in 1983 Het Gouden Ezelsoor, voor hetzelfde boek. In 1984 ontving ze een Gouden Griffel voor ‘Auww!’ en in 1995 won ze zowel de Zilveren Griffel als wel de Nienke van Hichtumprijs voor ‘Venen’. Overleden te Utrecht. Ze ligt begraven te Bilthoven.

Admin: Data import; schrijvers - base-props

2021-12-24T16:40:16Z

Data import; schrijvers - base-props

ws-base-props
← Oudere versie	Versie van 24 dec 2021 16:40
Regel 1:	Regel 1:
		{{Base properties
		\|Class=Persons
		}}

Admin: Data import; schrijvers - page-props

2021-12-24T16:09:21Z

Data import; schrijvers - page-props

Nieuwe pagina