Persoon/2336 - Bewerkingsoverzicht

Ebc16062-dd09-4928-8cf3-821f492b0c44: 1 versie geïmporteerd: Wijzigingen overzetten die gedaan waren tijdens werk aan de MW 1.43 upgrade omgeving (issue #218)

2026-03-12T10:05:43Z

1 versie geïmporteerd: Wijzigingen overzetten die gedaan waren tijdens werk aan de MW 1.43 upgrade omgeving (issue #218)

← Oudere versie	Versie van 12 mrt 2026 10:05
(geen verschil)

Jos Lexmond op 2 mrt 2026 om 22:36

2026-03-02T22:36:12Z

← Oudere versie		Versie van 2 mrt 2026 22:36
Regel 1:		Regel 1:
	Geboren te Antwerpen, Antwerpen. Hij was de zoon van een postbediende en een onderwijzeres. ~~Hubert Léon Lampo behaalde~~ in 1938 het diploma van onderwijzer en in 1941 dat van geaggregeerd leraar. Gaf les tot 1944 en werd in datzelfde jaar tewerkgesteld bij het Archief en Museum van het Vlaamse Cultuurleven te Antwerpen. Werd, na zijn militaire dienst, journalist-kunstcriticus en oefende dit beroep uit tot 1965. Speelde een actieve rol in de Vlaamse letterkundige wereld, o.m. als redactiesecretaris van het ''Nieuw Vlaams Tijdschrift''. Ondertussen werd hij in 1948 tevens rijksinspecteur van de Openbare Bibliotheken en vanaf 1965, hoofdinspecteur. Werd in 1973 voorzitter van de Vereniging van Vlaamse letterkundigen en in 1979 lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde. In 1989 werd hij vereerd met de titel van eredoctor aan de universiteit van Grenoble. ~~Hubert Lampo huwde driemaal.~~ Debuteerde met de roman ''Don Juan en de laatste nimf'' (1942). Dit werk is een psychologische roman waarin mysterieuze supra-rationele verbanden gesuggereerd worden, hetgeen zijn latere magisch-realistische strekking reeds doet vermoeden. In ''Triptiek van de onvervulde liefde'' uit 1947 ontpopte Hubert Lampo zich dan ook naast [[Persoon/926\|Johan Daisne]] als grondlegger van het magisch-realisme in Vlaanderen. Zoals Daisne combineerde Lampo de weergave van realiteit en fictie met als resultaat een nieuwe psychologisch samenhangende werkelijkheid. In tegenstelling tot Daisne echter, maakte Lampo hierbij ook gebruik van parapsychologische elementen en bepaalde interpretaties van de cultuurgeschiedenis. De schrijver lijkt hierbij inspiratie gevonden te hebben in Jungs archetypeleer. Zo onder andere verwijst in ~~‘De~~ komst van Joachim ~~Stiller’~~ (1960) het verschijnen van een raadselachtige verlossersfiguur naar het Messias-archetype Ook de Orpheusmythe speelde een rol in verschillende verhalen en romans. Dit kwam onder meer tot uiting in ''De goden moeten hun getal hebben'' (1969). De schrijver verklaarde echter ooit zelf dat dit alles spontaan en intuïtief gebeurde: hij volgde gewoon zijn inspiratie en onderkende pas later de archetypische grondslagen van zijn werk. Het latere werk van Lampo werd gekenmerkt door meer en meer intriges en steeds diepere peilingen in het onbewuste van zijn personages. Getuige hiervan is ''De heks en de archeoloog'' uit 1967. Naast zijn romans schreef Hubert Lampo nog talrijke essays. Hij vertaalde ook uit vreemde talen, onder andere enkele romans van Françoise Sagan. Bovendien was hij ook nog gedurende 20 jaar redacteur kunst en letteren bij ''De Volksgazet'' en werkte hij mee aan verschillende tijdschriften. Naast talrijke andere prijzen, ontving de schrijver in 1963 de Driejaarlijkse Staatsprijs voor zijn roman ''De komst van Joachim Stiller''. In 1983 kreeg hij de Prijs van de Vlaamse Provincies. In 1993 tenslotte ontving hij de Gouden Erepenning van de Vlaamse Raad. Zijn werk werd in verschillende talen vertaald en ''De madonna van Nedermünster'', ''Kasper in de onderwereld'' en ''De komst van Joachim Stiller'' werden verfilmd. Hij had grote problemen met het verwerken van de dood van zijn (vierde) vrouw, die in 2005 overleden was. Overleden in het bejaardenhuis, te Essen, Antwerpen, aan de gevolgen van de ziekte van Alzheimer. Hij werd op zaterdag 22 juli 2006 om 10.45 uur te Wilrijk gecremeerd. Zijn asurn ligt begraven op Schoonselhof, het domein van de stedelijke begraafplaats van Antwerpen.		Geboren te Antwerpen, Antwerpen. Hubert Léon Lampo was een Belgische schrijver van psychologische, historische en magisch-realistische romans. Hij was de zoon van een postbediende en een onderwijzeres. Behaalde in 1938 het diploma van onderwijzer en in 1941 dat van geaggregeerd leraar. Gaf les tot 1944 en werd in datzelfde jaar tewerkgesteld bij het Archief en Museum van het Vlaamse Cultuurleven te Antwerpen. Werd, na zijn militaire dienst, journalist-kunstcriticus en oefende dit beroep uit tot 1965. Speelde een actieve rol in de Vlaamse letterkundige wereld, o.m. als redactiesecretaris van het ''Nieuw Vlaams Tijdschrift''. Ondertussen werd hij in 1948 tevens rijksinspecteur van de Openbare Bibliotheken en vanaf 1965, hoofdinspecteur. Werd in 1973 voorzitter van de Vereniging van Vlaamse letterkundigen en in 1979 lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde. In 1989 werd hij vereerd met de titel van eredoctor aan de universiteit van Grenoble.

			Debuteerde met de roman ''Don Juan en de laatste nimf'' (1942). Dit werk is een psychologische roman waarin mysterieuze supra-rationele verbanden gesuggereerd worden, hetgeen zijn latere magisch-realistische strekking reeds doet vermoeden. In ''Triptiek van de onvervulde liefde'' uit 1947 ontpopte Hubert Lampo zich dan ook naast [[Persoon/926\|Johan Daisne]] als grondlegger van het magisch-realisme in Vlaanderen. Zoals Daisne combineerde Lampo de weergave van realiteit en fictie met als resultaat een nieuwe psychologisch samenhangende werkelijkheid. In tegenstelling tot Daisne echter, maakte Lampo hierbij ook gebruik van parapsychologische elementen en bepaalde interpretaties van de cultuurgeschiedenis. De schrijver lijkt hierbij inspiratie gevonden te hebben in Jungs archetypeleer. Zo onder andere verwijst in ''De komst van Joachim Stiller'' (1960) het verschijnen van een raadselachtige verlossersfiguur naar het Messias-archetype. Ook de Orpheusmythe speelde een rol in verschillende verhalen en romans. Dit kwam onder meer tot uiting in ''De goden moeten hun getal hebben'' (1969). De schrijver verklaarde echter ooit zelf dat dit alles spontaan en intuïtief gebeurde: hij volgde gewoon zijn inspiratie en onderkende pas later de archetypische grondslagen van zijn werk. Het latere werk van Lampo werd gekenmerkt door meer en meer intriges en steeds diepere peilingen in het onbewuste van zijn personages. Getuige hiervan is ''De heks en de archeoloog'' uit 1967.

			Naast zijn romans schreef Hubert Lampo nog talrijke essays. Hij vertaalde ook uit vreemde talen, onder andere enkele romans van Françoise Sagan. Bovendien was hij ook nog gedurende 20 jaar redacteur kunst en letteren bij ''De Volksgazet'' en werkte hij mee aan verschillende tijdschriften. Naast talrijke andere prijzen, ontving de schrijver in 1963 de Driejaarlijkse Staatsprijs voor zijn roman ''De komst van Joachim Stiller''. In 1983 kreeg hij de Prijs van de Vlaamse Provincies. In 1993 tenslotte ontving hij de Gouden Erepenning van de Vlaamse Raad. Zijn werk werd in verschillende talen vertaald en ''De madonna van Nedermünster'', ''Kasper in de onderwereld'' en ''De komst van Joachim Stiller'' werden verfilmd.

			Hubert Lampo huwde viermaal. Hij had grote problemen met het verwerken van de dood van zijn (vierde) vrouw, die in 2005 overleden was.

			Overleden in het bejaardenhuis, te Essen, Antwerpen, aan de gevolgen van de ziekte van Alzheimer. Hij werd op zaterdag 22 juli 2006 om 10.45 uur te Wilrijk gecremeerd. Zijn asurn ligt begraven op Schoonselhof, het domein van de stedelijke begraafplaats van Antwerpen.

Jos Lexmond op 20 jan 2023 om 12:06

2023-01-20T12:06:42Z

← Oudere versie		Versie van 20 jan 2023 12:06
Regel 1:		Regel 1:
	Geboren te Antwerpen, Antwerpen. Hij was de zoon van een postbediende en een onderwijzeres. Hubert Léon Lampo behaalde in 1938 het diploma van onderwijzer en in 1941 dat van geaggregeerd leraar. Gaf les tot 1944 en werd in datzelfde jaar tewerkgesteld bij het Archief en Museum van het Vlaamse Cultuurleven te Antwerpen. Werd, na zijn militaire dienst, journalist-kunstcriticus en oefende dit beroep uit tot 1965. Speelde een actieve rol in de Vlaamse letterkundige wereld, o.m. als redactiesecretaris van het ''Nieuw Vlaams Tijdschrift''. Ondertussen werd hij in 1948 tevens rijksinspecteur van de Openbare Bibliotheken en vanaf 1965, hoofdinspecteur. Werd in 1973 voorzitter van de Vereniging van Vlaamse letterkundigen en in 1979 lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde. In 1989 werd hij vereerd met de titel van eredoctor aan de universiteit van Grenoble. Hubert Lampo huwde driemaal. Debuteerde met de roman ''Don Juan en de laatste nimf'' (1942). Dit werk is een psychologische roman waarin ~~misterieuze~~ supra-rationele verbanden gesuggereerd worden, hetgeen zijn latere magisch-realistische strekking reeds doet vermoeden. In ''Triptiek van de onvervulde liefde'' uit 1947 ~~ontpopt~~ Hubert Lampo zich dan ook naast [[Persoon/926\|Johan Daisne]] als grondlegger van het magisch-realisme in Vlaanderen. Zoals Daisne ~~combineert~~ Lampo de weergave van realiteit en fictie met als resultaat een nieuwe psychologisch samenhangende werkelijkheid. In tegenstelling tot Daisne echter, ~~maakt~~ Lampo hierbij ook gebruik van parapsychologische elementen en bepaalde interpretaties van de cultuurgeschiedenis. De schrijver lijkt hierbij inspiratie gevonden te hebben in Jungs ~~archetypenleer~~. Zo ~~o.a.~~ verwijst in ‘De komst van Joachim Stiller’ (1960) het verschijnen van een raadselachtige verlossersfiguur naar het ~~messias~~-archetype Ook de ~~Orfeusmythe speelt~~ een rol in verschillende verhalen en romans. Dit ~~komt o.m.~~ tot uiting in ~~‘De~~ goden moeten hun getal ~~hebben’~~ (1969). De schrijver verklaarde echter ooit zelf dat dit alles spontaan en intuïtief gebeurde : hij volgde gewoon zijn inspiratie en onderkende pas later de archetypische grondslagen van zijn werk. Het latere werk van Lampo ~~wordt~~ gekenmerkt door meer en meer intriges en steeds diepere peilingen in het onbewuste van zijn ~~personnages~~. Getuige hiervan is ~~‘De~~ heks en de ~~archeoloog’~~ uit 1967. Naast zijn romans schreef Hubert Lampo nog talrijke essays. Hij vertaalde ook uit vreemde talen, ~~o.a.~~ enkele romans van Françoise Sagan. Bovendien was hij ook nog gedurende 20 jaar redacteur kunst en letteren bij ~~‘De Volksgazet’~~ en werkte hij mee aan verschillende tijdschriften. Naast talrijke andere prijzen, ontving de schrijver in 1963 de Driejaarlijkse Staatsprijs voor zijn roman ~~‘De~~ komst van Joachim ~~Stiller’~~. In 1983 kreeg hij de Prijs van de Vlaamse Provincies. In 1993 tenslotte ontving hij de Gouden Erepenning van de Vlaamse Raad. Zijn werk werd in verschillende talen vertaald en ~~‘De~~ madonna van ~~Nedermünster’~~, ~~‘Kasper~~ in de ~~onderwereld’~~ en ~~‘De~~ komst van Joachim ~~Stiller’~~ werden verfilmd. ~~Overleden in Essen in het bejaardenhuis aan de gevolgen van de ziekte van Alzheimer en~~ had grote problemen met het verwerken van de dood van zijn (vierde) vrouw, die ~~een jaar eerder~~ overleden was. Hij werd op zaterdag 22 juli 2006 om 10.45 uur te Wilrijk gecremeerd. Zijn asurn ligt begraven op Schoonselhof, het domein van de stedelijke begraafplaats van Antwerpen.		Geboren te Antwerpen, Antwerpen. Hij was de zoon van een postbediende en een onderwijzeres. Hubert Léon Lampo behaalde in 1938 het diploma van onderwijzer en in 1941 dat van geaggregeerd leraar. Gaf les tot 1944 en werd in datzelfde jaar tewerkgesteld bij het Archief en Museum van het Vlaamse Cultuurleven te Antwerpen. Werd, na zijn militaire dienst, journalist-kunstcriticus en oefende dit beroep uit tot 1965. Speelde een actieve rol in de Vlaamse letterkundige wereld, o.m. als redactiesecretaris van het ''Nieuw Vlaams Tijdschrift''. Ondertussen werd hij in 1948 tevens rijksinspecteur van de Openbare Bibliotheken en vanaf 1965, hoofdinspecteur. Werd in 1973 voorzitter van de Vereniging van Vlaamse letterkundigen en in 1979 lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde. In 1989 werd hij vereerd met de titel van eredoctor aan de universiteit van Grenoble. Hubert Lampo huwde driemaal. Debuteerde met de roman ''Don Juan en de laatste nimf'' (1942). Dit werk is een psychologische roman waarin mysterieuze supra-rationele verbanden gesuggereerd worden, hetgeen zijn latere magisch-realistische strekking reeds doet vermoeden. In ''Triptiek van de onvervulde liefde'' uit 1947 ontpopte Hubert Lampo zich dan ook naast [[Persoon/926\|Johan Daisne]] als grondlegger van het magisch-realisme in Vlaanderen. Zoals Daisne combineerde Lampo de weergave van realiteit en fictie met als resultaat een nieuwe psychologisch samenhangende werkelijkheid. In tegenstelling tot Daisne echter, maakte Lampo hierbij ook gebruik van parapsychologische elementen en bepaalde interpretaties van de cultuurgeschiedenis. De schrijver lijkt hierbij inspiratie gevonden te hebben in Jungs archetypeleer. Zo onder andere verwijst in ‘De komst van Joachim Stiller’ (1960) het verschijnen van een raadselachtige verlossersfiguur naar het Messias-archetype Ook de Orpheusmythe speelde een rol in verschillende verhalen en romans. Dit kwam onder meer tot uiting in ''De goden moeten hun getal hebben'' (1969). De schrijver verklaarde echter ooit zelf dat dit alles spontaan en intuïtief gebeurde: hij volgde gewoon zijn inspiratie en onderkende pas later de archetypische grondslagen van zijn werk. Het latere werk van Lampo werd gekenmerkt door meer en meer intriges en steeds diepere peilingen in het onbewuste van zijn personages. Getuige hiervan is ''De heks en de archeoloog'' uit 1967. Naast zijn romans schreef Hubert Lampo nog talrijke essays. Hij vertaalde ook uit vreemde talen, onder andere enkele romans van Françoise Sagan. Bovendien was hij ook nog gedurende 20 jaar redacteur kunst en letteren bij ''De Volksgazet'' en werkte hij mee aan verschillende tijdschriften. Naast talrijke andere prijzen, ontving de schrijver in 1963 de Driejaarlijkse Staatsprijs voor zijn roman ''De komst van Joachim Stiller''. In 1983 kreeg hij de Prijs van de Vlaamse Provincies. In 1993 tenslotte ontving hij de Gouden Erepenning van de Vlaamse Raad. Zijn werk werd in verschillende talen vertaald en ''De madonna van Nedermünster'', ''Kasper in de onderwereld'' en ''De komst van Joachim Stiller'' werden verfilmd. Hij had grote problemen met het verwerken van de dood van zijn (vierde) vrouw, die in 2005 overleden was. Overleden in het bejaardenhuis, te Essen, Antwerpen, aan de gevolgen van de ziekte van Alzheimer. Hij werd op zaterdag 22 juli 2006 om 10.45 uur te Wilrijk gecremeerd. Zijn asurn ligt begraven op Schoonselhof, het domein van de stedelijke begraafplaats van Antwerpen.

Jos Lexmond op 20 jan 2023 om 11:56

2023-01-20T11:56:46Z

← Oudere versie		Versie van 20 jan 2023 11:56
Regel 1:		Regel 1:
	~~Hubert Léon Lampo werd geboren in~~ Antwerpen ~~als~~ zoon van een postbediende en een onderwijzeres. ~~Behaalt~~ in 1938 het diploma van onderwijzer en in 1941 dat van geaggregeerd leraar. ~~Geeft~~ les tot 1944 en ~~wordt~~ in datzelfde jaar tewerkgesteld bij het Archief en Museum van het Vlaamse Cultuurleven te Antwerpen. ~~Wordt~~, na zijn militaire dienst, journalist-kunstcriticus en ~~oefent~~ dit beroep uit tot 1965. Speelde een actieve rol in de Vlaamse letterkundige wereld, o.m. als redactiesecretaris van het ~~‘Nieuw~~ Vlaams ~~Tijdschrift’~~. Ondertussen werd hij in 1948 tevens rijksinspecteur van de Openbare Bibliotheken en vanaf 1965, hoofdinspecteur. Werd in 1973 voorzitter van de Vereniging van Vlaamse letterkundigen en in 1979 lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde. In 1989 werd hij vereerd met de titel van eredoctor aan de universiteit van Grenoble. Hubert Lampo huwde driemaal. ~~Hubert Lampo debuteerde~~ met de roman ~~‘Don~~ Juan en de laatste ~~nimf’~~ (1942). Dit werk is een psychologische roman waarin misterieuze supra-rationele verbanden gesuggereerd worden, hetgeen zijn latere magisch-realistische strekking reeds doet vermoeden. In ~~‘Triptiek~~ van de onvervulde ~~liefde’~~ uit 1947 ontpopt Hubert Lampo zich dan ook naast Johan Daisne als grondlegger van het magisch-realisme in Vlaanderen. Zoals Daisne combineert Lampo de weergave van realiteit en fictie met als resultaat een nieuwe psychologisch samenhangende werkelijkheid. In tegenstelling tot Daisne echter, maakt Lampo hierbij ook gebruik van parapsychologische elementen en bepaalde interpretaties van de cultuurgeschiedenis. De schrijver lijkt hierbij inspiratie gevonden te hebben in Jungs archetypenleer. Zo o.a. verwijst in ‘De komst van Joachim Stiller’ (1960) het verschijnen van een raadselachtige verlossersfiguur naar het messias-archetype Ook de Orfeusmythe speelt een rol in verschillende verhalen en romans. Dit komt o.m. tot uiting in ‘De goden moeten hun getal hebben’ (1969). De schrijver verklaarde echter ooit zelf dat dit alles spontaan en intuïtief gebeurde : hij volgde gewoon zijn inspiratie en onderkende pas later de archetypische grondslagen van zijn werk. Het latere werk van Lampo wordt gekenmerkt door meer en meer intriges en steeds diepere peilingen in het onbewuste van zijn personnages. Getuige hiervan is ‘De heks en de archeoloog’ uit 1967. Naast zijn romans schreef Hubert Lampo nog talrijke essays. Hij vertaalde ook uit vreemde talen, o.a. enkele romans van Françoise Sagan. Bovendien was hij ook nog gedurende 20 jaar redacteur kunst en letteren bij ‘De Volksgazet’ en werkte hij mee aan verschillende tijdschriften. Naast talrijke andere prijzen, ontving de schrijver in 1963 de Driejaarlijkse Staatsprijs voor zijn roman ‘De komst van Joachim Stiller’. In 1983 kreeg hij de Prijs van de Vlaamse Provincies. In 1993 tenslotte ontving hij de Gouden Erepenning van de Vlaamse Raad. Zijn werk werd in verschillende talen vertaald en ‘De madonna van Nedermünster’, ‘Kasper in de onderwereld’ en ‘De komst van Joachim Stiller’ werden verfilmd. Overleden in Essen in het bejaardenhuis aan de gevolgen van de ziekte van Alzheimer en had grote problemen met het verwerken van de dood van zijn (vierde) vrouw, die een jaar eerder overleden was. Hij werd op zaterdag 22 juli 2006 om 10.45 uur te Wilrijk gecremeerd. Zijn asurn ligt begraven op Schoonselhof, het domein van de stedelijke begraafplaats van Antwerpen.		Geboren te Antwerpen, Antwerpen. Hij was de zoon van een postbediende en een onderwijzeres. Hubert Léon Lampo behaalde in 1938 het diploma van onderwijzer en in 1941 dat van geaggregeerd leraar. Gaf les tot 1944 en werd in datzelfde jaar tewerkgesteld bij het Archief en Museum van het Vlaamse Cultuurleven te Antwerpen. Werd, na zijn militaire dienst, journalist-kunstcriticus en oefende dit beroep uit tot 1965. Speelde een actieve rol in de Vlaamse letterkundige wereld, o.m. als redactiesecretaris van het ''Nieuw Vlaams Tijdschrift''. Ondertussen werd hij in 1948 tevens rijksinspecteur van de Openbare Bibliotheken en vanaf 1965, hoofdinspecteur. Werd in 1973 voorzitter van de Vereniging van Vlaamse letterkundigen en in 1979 lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde. In 1989 werd hij vereerd met de titel van eredoctor aan de universiteit van Grenoble. Hubert Lampo huwde driemaal. Debuteerde met de roman ''Don Juan en de laatste nimf'' (1942). Dit werk is een psychologische roman waarin misterieuze supra-rationele verbanden gesuggereerd worden, hetgeen zijn latere magisch-realistische strekking reeds doet vermoeden. In ''Triptiek van de onvervulde liefde'' uit 1947 ontpopt Hubert Lampo zich dan ook naast [[Persoon/926\|Johan Daisne]] als grondlegger van het magisch-realisme in Vlaanderen. Zoals Daisne combineert Lampo de weergave van realiteit en fictie met als resultaat een nieuwe psychologisch samenhangende werkelijkheid. In tegenstelling tot Daisne echter, maakt Lampo hierbij ook gebruik van parapsychologische elementen en bepaalde interpretaties van de cultuurgeschiedenis. De schrijver lijkt hierbij inspiratie gevonden te hebben in Jungs archetypenleer. Zo o.a. verwijst in ‘De komst van Joachim Stiller’ (1960) het verschijnen van een raadselachtige verlossersfiguur naar het messias-archetype Ook de Orfeusmythe speelt een rol in verschillende verhalen en romans. Dit komt o.m. tot uiting in ‘De goden moeten hun getal hebben’ (1969). De schrijver verklaarde echter ooit zelf dat dit alles spontaan en intuïtief gebeurde : hij volgde gewoon zijn inspiratie en onderkende pas later de archetypische grondslagen van zijn werk. Het latere werk van Lampo wordt gekenmerkt door meer en meer intriges en steeds diepere peilingen in het onbewuste van zijn personnages. Getuige hiervan is ‘De heks en de archeoloog’ uit 1967. Naast zijn romans schreef Hubert Lampo nog talrijke essays. Hij vertaalde ook uit vreemde talen, o.a. enkele romans van Françoise Sagan. Bovendien was hij ook nog gedurende 20 jaar redacteur kunst en letteren bij ‘De Volksgazet’ en werkte hij mee aan verschillende tijdschriften. Naast talrijke andere prijzen, ontving de schrijver in 1963 de Driejaarlijkse Staatsprijs voor zijn roman ‘De komst van Joachim Stiller’. In 1983 kreeg hij de Prijs van de Vlaamse Provincies. In 1993 tenslotte ontving hij de Gouden Erepenning van de Vlaamse Raad. Zijn werk werd in verschillende talen vertaald en ‘De madonna van Nedermünster’, ‘Kasper in de onderwereld’ en ‘De komst van Joachim Stiller’ werden verfilmd. Overleden in Essen in het bejaardenhuis aan de gevolgen van de ziekte van Alzheimer en had grote problemen met het verwerken van de dood van zijn (vierde) vrouw, die een jaar eerder overleden was. Hij werd op zaterdag 22 juli 2006 om 10.45 uur te Wilrijk gecremeerd. Zijn asurn ligt begraven op Schoonselhof, het domein van de stedelijke begraafplaats van Antwerpen.

Jos Lexmond: User:Jos Lexmond

2023-01-20T11:50:06Z

User:Jos Lexmond

ws-page-props
← Oudere versie		Versie van 20 jan 2023 11:50
Regel 7:		Regel 7:
	\|DatumGeboren=01-09-1920		\|DatumGeboren=01-09-1920
	\|TerminusAQuo=1920-09-01		\|TerminusAQuo=1920-09-01
	\|PlaatsGeboren=Antwerpen		\|PlaatsGeboren=Antwerpen, Antwerpen
	\|LandGeboren=België		\|LandGeboren=België
	\|DatumOverleden=12-07-2006		\|DatumOverleden=12-07-2006
	\|TerminusAdQuem=2006-07-12		\|TerminusAdQuem=2006-07-12
	\|PlaatsOverleden=Essen		\|PlaatsOverleden=Essen, Antwerpen
	\|LandOverleden=België		\|LandOverleden=België
	\|Pic=lampo_hubert_02.jpg		\|Pic=lampo_hubert_02.jpg

Rijstm: User:Rijstm

2022-09-30T18:39:23Z

User:Rijstm

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
 {{Person
-|Tabel=tblSchrijvers
+|NaamGew=Hubert Lampo
 |NaamBiblio=Lampo, Hubert
 |NaamSoort=Werkelijke naam
 |Pic=lampo_hubert_02.jpg
 |HeeftPic=1
-|DatumGeboren=01-09-1920
+|MemoID=18985
 }}

Admin: Data import; schrijvers - main-props

2021-12-24T17:46:07Z

Data import; schrijvers - main-props

← Oudere versie	Versie van 24 dec 2021 17:46
Regel 1:	Regel 1:
		Hubert Léon Lampo werd geboren in Antwerpen als zoon van een postbediende en een onderwijzeres. Behaalt in 1938 het diploma van onderwijzer en in 1941 dat van geaggregeerd leraar. Geeft les tot 1944 en wordt in datzelfde jaar tewerkgesteld bij het Archief en Museum van het Vlaamse Cultuurleven te Antwerpen. Wordt, na zijn militaire dienst, journalist-kunstcriticus en oefent dit beroep uit tot 1965. Speelde een actieve rol in de Vlaamse letterkundige wereld, o.m. als redactiesecretaris van het ‘Nieuw Vlaams Tijdschrift’. Ondertussen werd hij in 1948 tevens rijksinspecteur van de Openbare Bibliotheken en vanaf 1965, hoofdinspecteur. Werd in 1973 voorzitter van de Vereniging van Vlaamse letterkundigen en in 1979 lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde. In 1989 werd hij vereerd met de titel van eredoctor aan de universiteit van Grenoble. Hubert Lampo huwde driemaal. Hubert Lampo debuteerde met de roman ‘Don Juan en de laatste nimf’ (1942). Dit werk is een psychologische roman waarin misterieuze supra-rationele verbanden gesuggereerd worden, hetgeen zijn latere magisch-realistische strekking reeds doet vermoeden. In ‘Triptiek van de onvervulde liefde’ uit 1947 ontpopt Hubert Lampo zich dan ook naast Johan Daisne als grondlegger van het magisch-realisme in Vlaanderen. Zoals Daisne combineert Lampo de weergave van realiteit en fictie met als resultaat een nieuwe psychologisch samenhangende werkelijkheid. In tegenstelling tot Daisne echter, maakt Lampo hierbij ook gebruik van parapsychologische elementen en bepaalde interpretaties van de cultuurgeschiedenis. De schrijver lijkt hierbij inspiratie gevonden te hebben in Jungs archetypenleer. Zo o.a. verwijst in ‘De komst van Joachim Stiller’ (1960) het verschijnen van een raadselachtige verlossersfiguur naar het messias-archetype Ook de Orfeusmythe speelt een rol in verschillende verhalen en romans. Dit komt o.m. tot uiting in ‘De goden moeten hun getal hebben’ (1969). De schrijver verklaarde echter ooit zelf dat dit alles spontaan en intuïtief gebeurde : hij volgde gewoon zijn inspiratie en onderkende pas later de archetypische grondslagen van zijn werk. Het latere werk van Lampo wordt gekenmerkt door meer en meer intriges en steeds diepere peilingen in het onbewuste van zijn personnages. Getuige hiervan is ‘De heks en de archeoloog’ uit 1967. Naast zijn romans schreef Hubert Lampo nog talrijke essays. Hij vertaalde ook uit vreemde talen, o.a. enkele romans van Françoise Sagan. Bovendien was hij ook nog gedurende 20 jaar redacteur kunst en letteren bij ‘De Volksgazet’ en werkte hij mee aan verschillende tijdschriften. Naast talrijke andere prijzen, ontving de schrijver in 1963 de Driejaarlijkse Staatsprijs voor zijn roman ‘De komst van Joachim Stiller’. In 1983 kreeg hij de Prijs van de Vlaamse Provincies. In 1993 tenslotte ontving hij de Gouden Erepenning van de Vlaamse Raad. Zijn werk werd in verschillende talen vertaald en ‘De madonna van Nedermünster’, ‘Kasper in de onderwereld’ en ‘De komst van Joachim Stiller’ werden verfilmd. Overleden in Essen in het bejaardenhuis aan de gevolgen van de ziekte van Alzheimer en had grote problemen met het verwerken van de dood van zijn (vierde) vrouw, die een jaar eerder overleden was. Hij werd op zaterdag 22 juli 2006 om 10.45 uur te Wilrijk gecremeerd. Zijn asurn ligt begraven op Schoonselhof, het domein van de stedelijke begraafplaats van Antwerpen.

Admin: Data import; schrijvers - page-props

2021-12-24T16:28:23Z

Data import; schrijvers - page-props

ws-page-props
← Oudere versie	Versie van 24 dec 2021 16:28
Regel 1:	Regel 1:
		{{Person
		\|Tabel=tblSchrijvers
		\|MemoID=18985
		\|GUID={C42988B8-2728-11D8-B1DD-00105A7169F9}
		\|ID=2336
		\|NaamBiblio=Lampo, Hubert
		\|NaamGew=Hubert Lampo
		\|NaamNr=1
		\|NaamSoort=Werkelijke naam
		\|Pic=lampo_hubert_02.jpg
		\|HeeftPic=1
		\|DatumGeboren=01-09-1920
		\|DatumOverleden=12-07-2006
		\|Nat=België
		}}

Admin: Data import; schrijvers - base-props

2021-12-24T16:11:30Z

Data import; schrijvers - base-props

Nieuwe pagina