Persoon/28150898 - Bewerkingsoverzicht

Rijstm: User:Rijstm

2025-09-28T21:35:48Z

ws-page-props
← Oudere versie		Versie van 28 sep 2025 21:35
Regel 6:		Regel 6:
	\|Nat=België		\|Nat=België
	\|DatumGeboren=08-11-1977		\|DatumGeboren=08-11-1977
	\|PlaatsGeboren=Gent		\|TerminusAQuo=1977-11-08
			\|PlaatsGeboren=Gent, Oost-Vlaanderen
	\|LandGeboren=België		\|LandGeboren=België
	~~\|LandOverleden=~~
	\|Pic=vanlierde_kirstin.jpg		\|Pic=vanlierde_kirstin.jpg
			\|HeeftPic=1
	\|ID=28150898		\|ID=28150898
	\|NaamNr=1		\|NaamNr=1
	\|Tabel=tblSchrijvers		\|Tabel=tblSchrijvers
	\|GUID={2A4974C4-FBB1-4269-8D5F-2897A9684C05}		\|GUID={2A4974C4-FBB1-4269-8D5F-2897A9684C05}
	~~\|HeeftPic=1~~
	\|MemoID=18509		\|MemoID=18509
	}}		}}

Jos Lexmond op 23 okt 2022 om 11:53

2022-10-23T11:53:00Z

← Oudere versie		Versie van 23 okt 2022 11:53
Regel 1:		Regel 1:
	Geboren te Gent. Kirstine Coleta Albert Vanlierde is een Belgische schrijver van kinderboeken. Haar jeugd was gelukkig, maar haar voeten raakten nauwelijks de grond. En dat mag je letterlijk nemen: ze heeft jaren op de tippen van haar tenen gelopen, als een halve balletdanser. Met dansen had dat niets te maken want ze was een eersteklas hark en verafschuwde rokjes. Een boekenkind was ze, een verhalenkind, een zwervend (en zwevend) kind. Ze glipte van de ene wereld in de andere, leerde dat er hele universa bestonden binnenin haarzelf en daarbuiten en ontdekte plaatsen waar ze veel liever ronddwaalde dan in de zogenaamd échte wereld. Zo gauw ze een pen kon vasthouden, ging ze sommige daarvan ook opschrijven en tekenen. Jaren later, wanneer ze haar diploma Germaanse Taal- en Letterkunde aan de Universiteit van Gent behaald had, lukt dat wel en schreef haar eindwerk over de Britse postmoderne auteur Jeanette Winterson. Schrijven is ze ook altijd zonder tekstverwerker en met pen en papier blijven doen. Haar job als auteur combineert ze met lesgeven – Nederlands en Engels in de derde graad van het technisch onderwijs. Ze werkt als leerkracht Nederlands en Engels in de derde graad van het TSO. Vanlierde debuteerde in 2004 met ''Als een spiegel''. Daarin ontmoet een celliste een blinde pianist. Communiceren doen ze woordeloos, via de muziek, en toch blijken ze dingen te horen, weten en zien van elkaar – meer dan hen lief is. Zo speelt ze subtiel met de grens tussen ‘ik’ en ‘de ander’. Uit dit boek blijkt Vanlierdes interesse voor het bovennatuurlijke. Na haar debuut werd Vanlierde een ‘belofte’ genoemd. Met haar tweede boek ''Geheugen van steen'' bevestigt ze die verwachting – “een van de grootste talenten van de nieuwe lichting Vlaamse auteurs”, noemt recensent Ed Franck haar in de Standaard der Letteren. Dit boek verweeft twee verhalen: dat van twee jonge, homoseksuele monniken ten tijde van de Katharen, en dat van de 20ste- eeuwse Andrea en Owen die sporen van de Katharen willen terugvinden. Ook in dit verhaal speelt de idee van reïncarnatie zijdelings een rol en worden grenzen afgetast, tussen heden en verleden dit keer. Uit haar sciencefiction-tweeluik, ''Sequoia'' en ''Yuma'', blijkt dan weer een grote maatschappelijke betrokkenheid en bezorgdheid om het milieu. Voor haar boeken vertrekt Kirstin Vanlierde steeds van vragen waar ze in haar eigen leven mee bezig is en waarover ze grondig heeft nagedacht. Die combineert ze met gedegen onderzoek naar het thema, de tijd of de locatie waarin haar verhalen zich afspelen. Haar stijl is veelal filosofisch, de plot van haar boeken is weloverwogen, de spanning zorgvuldig opgebouwd. Wegens haar kwalitatieve werk wordt Vanlierde gesubsidieerd door het Vlaams Fonds voor de Letteren met het geven van lezingen. Ze woont in Hamme (Oost-Vlaanderen), is getrouwd, heeft twee plus-zonen, en één eigen zoon.		Geboren te Gent. Kirstine Coleta Albert Vanlierde is een Belgische schrijver van kinderboeken. Haar jeugd was gelukkig, maar haar voeten raakten nauwelijks de grond. En dat mag je letterlijk nemen: ze heeft jaren op de tippen van haar tenen gelopen, als een halve balletdanser. Met dansen had dat niets te maken want ze was een eersteklas hark en verafschuwde rokjes. Een boekenkind was ze, een verhalenkind, een zwervend (en zwevend) kind. Ze glipte van de ene wereld in de andere, leerde dat er hele universa bestonden binnenin haarzelf en daarbuiten en ontdekte plaatsen waar ze veel liever ronddwaalde dan in de zogenaamd échte wereld. Zo gauw ze een pen kon vasthouden, ging ze sommige daarvan ook opschrijven en tekenen. Jaren later, wanneer ze haar diploma Germaanse Taal- en Letterkunde aan de Universiteit van Gent behaald had, lukt dat wel en schreef haar eindwerk over de Britse postmoderne auteur Jeanette Winterson. Schrijven is ze ook altijd zonder tekstverwerker en met pen en papier blijven doen. Haar job als auteur combineert ze met lesgeven – Nederlands en Engels in de derde graad van het technisch onderwijs, redacteur en beeldenmaker. Ze werkt als leerkracht Nederlands en Engels in de derde graad van het TSO. Vanlierde debuteerde in 2004 met ''Als een spiegel''. Daarin ontmoet een celliste een blinde pianist. Communiceren doen ze woordeloos, via de muziek, en toch blijken ze dingen te horen, weten en zien van elkaar – meer dan hen lief is. Zo speelt ze subtiel met de grens tussen ‘ik’ en ‘de ander’. Uit dit boek blijkt Vanlierdes interesse voor het bovennatuurlijke. Na haar debuut werd Vanlierde een ‘belofte’ genoemd. Met haar tweede boek ''Geheugen van steen'' bevestigt ze die verwachting – “een van de grootste talenten van de nieuwe lichting Vlaamse auteurs”, noemt recensent Ed Franck haar in de Standaard der Letteren. Dit boek verweeft twee verhalen: dat van twee jonge, homoseksuele monniken ten tijde van de Katharen, en dat van de 20ste- eeuwse Andrea en Owen die sporen van de Katharen willen terugvinden. Ook in dit verhaal speelt de idee van reïncarnatie zijdelings een rol en worden grenzen afgetast, tussen heden en verleden dit keer. Uit haar sciencefiction-tweeluik, ''Sequoia'' en ''Yuma'', blijkt dan weer een grote maatschappelijke betrokkenheid en bezorgdheid om het milieu. Voor haar boeken vertrekt Kirstin Vanlierde steeds van vragen waar ze in haar eigen leven mee bezig is en waarover ze grondig heeft nagedacht. Die combineert ze met gedegen onderzoek naar het thema, de tijd of de locatie waarin haar verhalen zich afspelen. Haar stijl is veelal filosofisch, de plot van haar boeken is weloverwogen, de spanning zorgvuldig opgebouwd. Wegens haar kwalitatieve werk wordt Vanlierde gesubsidieerd door het Vlaams Fonds voor de Letteren met het geven van lezingen. Ze woont in Hamme (Oost-Vlaanderen), is getrouwd, heeft twee plus-zonen en één eigen zoon.

Jos Lexmond op 23 okt 2022 om 11:45

2022-10-23T11:45:41Z

← Oudere versie		Versie van 23 okt 2022 11:45
Regel 1:		Regel 1:
	Geboren te Gent. ~~Kirstin~~ Vanlierde is een Belgische schrijver van kinderboeken. Haar jeugd was gelukkig, maar haar voeten raakten nauwelijks de grond. En dat mag je letterlijk nemen: ze heeft jaren op de tippen van haar tenen gelopen, als een halve balletdanser. Met dansen had dat niets te maken want ze was een eersteklas hark en verafschuwde rokjes. Een boekenkind was ze, een verhalenkind, een zwervend (en zwevend) kind. Ze glipte van de ene wereld in de andere, leerde dat er hele universa bestonden binnenin haarzelf en daarbuiten en ontdekte plaatsen waar ze veel liever ronddwaalde dan in de zogenaamd échte wereld. Zo gauw ze een pen kon vasthouden, ging ze sommige daarvan ook opschrijven en tekenen. Jaren later, wanneer ze haar diploma Germaanse Taal- en Letterkunde aan de Universiteit van Gent behaald had, lukt dat wel en schreef haar eindwerk over de Britse postmoderne auteur Jeanette Winterson. Schrijven is ze ook altijd zonder tekstverwerker en met pen en papier blijven doen. Haar job als auteur combineert ze met lesgeven – Nederlands en Engels in de derde graad van het technisch onderwijs. Ze werkt als leerkracht Nederlands en Engels in de derde graad van het TSO. Vanlierde debuteerde in 2004 met ''Als een spiegel''. Daarin ontmoet een celliste een blinde pianist. Communiceren doen ze woordeloos, via de muziek, en toch blijken ze dingen te horen, weten en zien van elkaar – meer dan hen lief is. Zo speelt ze subtiel met de grens tussen ‘ik’ en ‘de ander’. Uit dit boek blijkt Vanlierdes interesse voor het bovennatuurlijke. Na haar debuut werd Vanlierde een ‘belofte’ genoemd. Met haar tweede boek ''Geheugen van steen'' bevestigt ze die verwachting – “een van de grootste talenten van de nieuwe lichting Vlaamse auteurs”, noemt recensent Ed Franck haar in de Standaard der Letteren. Dit boek verweeft twee verhalen: dat van twee jonge, homoseksuele monniken ten tijde van de Katharen, en dat van de 20ste- eeuwse Andrea en Owen die sporen van de Katharen willen terugvinden. Ook in dit verhaal speelt de idee van reïncarnatie zijdelings een rol en worden grenzen afgetast, tussen heden en verleden dit keer. Uit haar sciencefiction-tweeluik, ''Sequoia'' en ''Yuma'', blijkt dan weer een grote maatschappelijke betrokkenheid en bezorgdheid om het milieu. Voor haar boeken vertrekt Kirstin Vanlierde steeds van vragen waar ze in haar eigen leven mee bezig is en waarover ze grondig heeft nagedacht. Die combineert ze met gedegen onderzoek naar het thema, de tijd of de locatie waarin haar verhalen zich afspelen. Haar stijl is veelal filosofisch, de plot van haar boeken is weloverwogen, de spanning zorgvuldig opgebouwd. Wegens haar kwalitatieve werk wordt Vanlierde gesubsidieerd door het Vlaams Fonds voor de Letteren met het geven van lezingen.		Geboren te Gent. Kirstine Coleta Albert Vanlierde is een Belgische schrijver van kinderboeken. Haar jeugd was gelukkig, maar haar voeten raakten nauwelijks de grond. En dat mag je letterlijk nemen: ze heeft jaren op de tippen van haar tenen gelopen, als een halve balletdanser. Met dansen had dat niets te maken want ze was een eersteklas hark en verafschuwde rokjes. Een boekenkind was ze, een verhalenkind, een zwervend (en zwevend) kind. Ze glipte van de ene wereld in de andere, leerde dat er hele universa bestonden binnenin haarzelf en daarbuiten en ontdekte plaatsen waar ze veel liever ronddwaalde dan in de zogenaamd échte wereld. Zo gauw ze een pen kon vasthouden, ging ze sommige daarvan ook opschrijven en tekenen. Jaren later, wanneer ze haar diploma Germaanse Taal- en Letterkunde aan de Universiteit van Gent behaald had, lukt dat wel en schreef haar eindwerk over de Britse postmoderne auteur Jeanette Winterson. Schrijven is ze ook altijd zonder tekstverwerker en met pen en papier blijven doen. Haar job als auteur combineert ze met lesgeven – Nederlands en Engels in de derde graad van het technisch onderwijs. Ze werkt als leerkracht Nederlands en Engels in de derde graad van het TSO. Vanlierde debuteerde in 2004 met ''Als een spiegel''. Daarin ontmoet een celliste een blinde pianist. Communiceren doen ze woordeloos, via de muziek, en toch blijken ze dingen te horen, weten en zien van elkaar – meer dan hen lief is. Zo speelt ze subtiel met de grens tussen ‘ik’ en ‘de ander’. Uit dit boek blijkt Vanlierdes interesse voor het bovennatuurlijke. Na haar debuut werd Vanlierde een ‘belofte’ genoemd. Met haar tweede boek ''Geheugen van steen'' bevestigt ze die verwachting – “een van de grootste talenten van de nieuwe lichting Vlaamse auteurs”, noemt recensent Ed Franck haar in de Standaard der Letteren. Dit boek verweeft twee verhalen: dat van twee jonge, homoseksuele monniken ten tijde van de Katharen, en dat van de 20ste- eeuwse Andrea en Owen die sporen van de Katharen willen terugvinden. Ook in dit verhaal speelt de idee van reïncarnatie zijdelings een rol en worden grenzen afgetast, tussen heden en verleden dit keer. Uit haar sciencefiction-tweeluik, ''Sequoia'' en ''Yuma'', blijkt dan weer een grote maatschappelijke betrokkenheid en bezorgdheid om het milieu. Voor haar boeken vertrekt Kirstin Vanlierde steeds van vragen waar ze in haar eigen leven mee bezig is en waarover ze grondig heeft nagedacht. Die combineert ze met gedegen onderzoek naar het thema, de tijd of de locatie waarin haar verhalen zich afspelen. Haar stijl is veelal filosofisch, de plot van haar boeken is weloverwogen, de spanning zorgvuldig opgebouwd. Wegens haar kwalitatieve werk wordt Vanlierde gesubsidieerd door het Vlaams Fonds voor de Letteren met het geven van lezingen. Ze woont in Hamme (Oost-Vlaanderen), is getrouwd, heeft twee plus-zonen, en één eigen zoon.

Jos Lexmond op 23 okt 2022 om 11:43

2022-10-23T11:43:56Z

← Oudere versie		Versie van 23 okt 2022 11:43
Regel 1:		Regel 1:
	Geboren te Gent. Kirstin Vanlierde is een Belgische schrijver van kinderboeken. ~~Als~~ kind ~~deed Vanlierde niets~~ liever dan ~~verhalen verzinnen~~, ~~maar~~ ze ~~uitschrijven~~ en ~~afwerken deed ze vaker niet dan wel~~. Jaren later, wanneer ze haar diploma Germaanse Taal- en Letterkunde aan de Universiteit van Gent behaald had, lukt dat wel en schreef haar eindwerk over de Britse postmoderne auteur Jeanette Winterson. Schrijven is ze ook altijd zonder tekstverwerker en met pen en papier blijven doen. Haar job als auteur combineert ze met lesgeven – Nederlands en Engels in de derde graad van het technisch onderwijs. Ze werkt als leerkracht Nederlands en Engels in de derde graad van het TSO. Vanlierde debuteerde in 2004 met ''Als een spiegel''. Daarin ontmoet een celliste een blinde pianist. Communiceren doen ze woordeloos, via de muziek, en toch blijken ze dingen te horen, weten en zien van elkaar – meer dan hen lief is. Zo speelt ze subtiel met de grens tussen ‘ik’ en ‘de ander’. Uit dit boek blijkt Vanlierdes interesse voor het bovennatuurlijke. Na haar debuut werd Vanlierde een ‘belofte’ genoemd. Met haar tweede boek ''Geheugen van steen'' bevestigt ze die verwachting – “een van de grootste talenten van de nieuwe lichting Vlaamse auteurs”, noemt recensent Ed Franck haar in de Standaard der Letteren. Dit boek verweeft twee verhalen: dat van twee jonge, homoseksuele monniken ten tijde van de Katharen, en dat van de 20ste- eeuwse Andrea en Owen die sporen van de Katharen willen terugvinden. Ook in dit verhaal speelt de idee van reïncarnatie zijdelings een rol en worden grenzen afgetast, tussen heden en verleden dit keer. Uit haar sciencefiction-tweeluik, ''Sequoia'' en ''Yuma'', blijkt dan weer een grote maatschappelijke betrokkenheid en bezorgdheid om het milieu. Voor haar boeken vertrekt Kirstin Vanlierde steeds van vragen waar ze in haar eigen leven mee bezig is en waarover ze grondig heeft nagedacht. Die combineert ze met gedegen onderzoek naar het thema, de tijd of de locatie waarin haar verhalen zich afspelen. Haar stijl is veelal filosofisch, de plot van haar boeken is weloverwogen, de spanning zorgvuldig opgebouwd. Wegens haar kwalitatieve werk wordt Vanlierde gesubsidieerd door het Vlaams Fonds voor de Letteren met het geven van lezingen.		Geboren te Gent. Kirstin Vanlierde is een Belgische schrijver van kinderboeken. Haar jeugd was gelukkig, maar haar voeten raakten nauwelijks de grond. En dat mag je letterlijk nemen: ze heeft jaren op de tippen van haar tenen gelopen, als een halve balletdanser. Met dansen had dat niets te maken want ze was een eersteklas hark en verafschuwde rokjes. Een boekenkind was ze, een verhalenkind, een zwervend (en zwevend) kind. Ze glipte van de ene wereld in de andere, leerde dat er hele universa bestonden binnenin haarzelf en daarbuiten en ontdekte plaatsen waar ze veel liever ronddwaalde dan in de zogenaamd échte wereld. Zo gauw ze een pen kon vasthouden, ging ze sommige daarvan ook opschrijven en tekenen. Jaren later, wanneer ze haar diploma Germaanse Taal- en Letterkunde aan de Universiteit van Gent behaald had, lukt dat wel en schreef haar eindwerk over de Britse postmoderne auteur Jeanette Winterson. Schrijven is ze ook altijd zonder tekstverwerker en met pen en papier blijven doen. Haar job als auteur combineert ze met lesgeven – Nederlands en Engels in de derde graad van het technisch onderwijs. Ze werkt als leerkracht Nederlands en Engels in de derde graad van het TSO. Vanlierde debuteerde in 2004 met ''Als een spiegel''. Daarin ontmoet een celliste een blinde pianist. Communiceren doen ze woordeloos, via de muziek, en toch blijken ze dingen te horen, weten en zien van elkaar – meer dan hen lief is. Zo speelt ze subtiel met de grens tussen ‘ik’ en ‘de ander’. Uit dit boek blijkt Vanlierdes interesse voor het bovennatuurlijke. Na haar debuut werd Vanlierde een ‘belofte’ genoemd. Met haar tweede boek ''Geheugen van steen'' bevestigt ze die verwachting – “een van de grootste talenten van de nieuwe lichting Vlaamse auteurs”, noemt recensent Ed Franck haar in de Standaard der Letteren. Dit boek verweeft twee verhalen: dat van twee jonge, homoseksuele monniken ten tijde van de Katharen, en dat van de 20ste- eeuwse Andrea en Owen die sporen van de Katharen willen terugvinden. Ook in dit verhaal speelt de idee van reïncarnatie zijdelings een rol en worden grenzen afgetast, tussen heden en verleden dit keer. Uit haar sciencefiction-tweeluik, ''Sequoia'' en ''Yuma'', blijkt dan weer een grote maatschappelijke betrokkenheid en bezorgdheid om het milieu. Voor haar boeken vertrekt Kirstin Vanlierde steeds van vragen waar ze in haar eigen leven mee bezig is en waarover ze grondig heeft nagedacht. Die combineert ze met gedegen onderzoek naar het thema, de tijd of de locatie waarin haar verhalen zich afspelen. Haar stijl is veelal filosofisch, de plot van haar boeken is weloverwogen, de spanning zorgvuldig opgebouwd. Wegens haar kwalitatieve werk wordt Vanlierde gesubsidieerd door het Vlaams Fonds voor de Letteren met het geven van lezingen.

Jos Lexmond op 23 okt 2022 om 11:39

2022-10-23T11:39:29Z

← Oudere versie		Versie van 23 okt 2022 11:39
Regel 1:		Regel 1:
	Geboren in Gent. ~~Ze studeerde~~ Germaanse Taal- en Letterkunde aan de Universiteit van Gent en schreef haar eindwerk over de Britse postmoderne auteur Jeanette Winterson. Ze werkt als leerkracht Nederlands en Engels in de derde graad van het TSO.		Geboren te Gent. Kirstin Vanlierde is een Belgische schrijver van kinderboeken. Als kind deed Vanlierde niets liever dan verhalen verzinnen, maar ze uitschrijven en afwerken deed ze vaker niet dan wel. Jaren later, wanneer ze haar diploma Germaanse Taal- en Letterkunde aan de Universiteit van Gent behaald had, lukt dat wel en schreef haar eindwerk over de Britse postmoderne auteur Jeanette Winterson. Schrijven is ze ook altijd zonder tekstverwerker en met pen en papier blijven doen. Haar job als auteur combineert ze met lesgeven – Nederlands en Engels in de derde graad van het technisch onderwijs. Ze werkt als leerkracht Nederlands en Engels in de derde graad van het TSO. Vanlierde debuteerde in 2004 met ''Als een spiegel''. Daarin ontmoet een celliste een blinde pianist. Communiceren doen ze woordeloos, via de muziek, en toch blijken ze dingen te horen, weten en zien van elkaar – meer dan hen lief is. Zo speelt ze subtiel met de grens tussen ‘ik’ en ‘de ander’. Uit dit boek blijkt Vanlierdes interesse voor het bovennatuurlijke. Na haar debuut werd Vanlierde een ‘belofte’ genoemd. Met haar tweede boek ''Geheugen van steen'' bevestigt ze die verwachting – “een van de grootste talenten van de nieuwe lichting Vlaamse auteurs”, noemt recensent Ed Franck haar in de Standaard der Letteren. Dit boek verweeft twee verhalen: dat van twee jonge, homoseksuele monniken ten tijde van de Katharen, en dat van de 20ste- eeuwse Andrea en Owen die sporen van de Katharen willen terugvinden. Ook in dit verhaal speelt de idee van reïncarnatie zijdelings een rol en worden grenzen afgetast, tussen heden en verleden dit keer. Uit haar sciencefiction-tweeluik, ''Sequoia'' en ''Yuma'', blijkt dan weer een grote maatschappelijke betrokkenheid en bezorgdheid om het milieu. Voor haar boeken vertrekt Kirstin Vanlierde steeds van vragen waar ze in haar eigen leven mee bezig is en waarover ze grondig heeft nagedacht. Die combineert ze met gedegen onderzoek naar het thema, de tijd of de locatie waarin haar verhalen zich afspelen. Haar stijl is veelal filosofisch, de plot van haar boeken is weloverwogen, de spanning zorgvuldig opgebouwd. Wegens haar kwalitatieve werk wordt Vanlierde gesubsidieerd door het Vlaams Fonds voor de Letteren met het geven van lezingen.

Jos Lexmond: User:Jos Lexmond

2022-10-23T11:34:40Z

User:Jos Lexmond

ws-page-props
← Oudere versie		Versie van 23 okt 2022 11:34
Regel 1:		Regel 1:
	{{Person		{{Person
	\|~~Tabel~~=~~tblSchrijvers~~		\|NaamGew=Kirstin Vanlierde
	~~\|MemoID=18509~~
	~~\|GUID={2A4974C4-FBB1-4269-8D5F-2897A9684C05}~~
	~~\|ID=28150898~~
	\|NaamBiblio=Vanlierde, Kirstin		\|NaamBiblio=Vanlierde, Kirstin
	~~\|NaamGew=Kirstin Vanlierde~~
	~~\|NaamNr=1~~
	\|NaamSoort=Werkelijke naam		\|NaamSoort=Werkelijke naam
			\|Primair=
			\|Nat=België
			\|DatumGeboren=08-11-1977
			\|PlaatsGeboren=Gent
			\|LandGeboren=België
			\|LandOverleden=
	\|Pic=vanlierde_kirstin.jpg		\|Pic=vanlierde_kirstin.jpg
			\|ID=28150898
			\|NaamNr=1
			\|Tabel=tblSchrijvers
			\|GUID={2A4974C4-FBB1-4269-8D5F-2897A9684C05}
	\|HeeftPic=1		\|HeeftPic=1
	\|~~DatumGeboren~~=~~08-11-1977~~		\|MemoID=18509
	~~\|Nat=België~~
	}}		}}

Admin: Data import; schrijvers - main-props

2021-12-24T17:12:45Z

Data import; schrijvers - main-props

← Oudere versie	Versie van 24 dec 2021 17:12
Regel 1:	Regel 1:
		Geboren in Gent. Ze studeerde Germaanse Taal- en Letterkunde aan de Universiteit van Gent en schreef haar eindwerk over de Britse postmoderne auteur Jeanette Winterson. Ze werkt als leerkracht Nederlands en Engels in de derde graad van het TSO.

Admin: Data import; schrijvers - page-props

2021-12-24T16:59:10Z

Data import; schrijvers - page-props

ws-page-props
← Oudere versie	Versie van 24 dec 2021 16:59
Regel 1:	Regel 1:
		{{Person
		\|Tabel=tblSchrijvers
		\|MemoID=18509
		\|GUID={2A4974C4-FBB1-4269-8D5F-2897A9684C05}
		\|ID=28150898
		\|NaamBiblio=Vanlierde, Kirstin
		\|NaamGew=Kirstin Vanlierde
		\|NaamNr=1
		\|NaamSoort=Werkelijke naam
		\|Pic=vanlierde_kirstin.jpg
		\|HeeftPic=1
		\|DatumGeboren=08-11-1977
		\|Nat=België
		}}

Admin: Data import; schrijvers - base-props

2021-12-24T16:26:20Z

Data import; schrijvers - base-props

Nieuwe pagina