Persoon/3193 - Bewerkingsoverzicht

Jan Meeuwesen op 28 sep 2025 om 09:28

2025-09-28T09:28:01Z

← Oudere versie		Versie van 28 sep 2025 09:28
Regel 5:		Regel 5:
	Pohl begon eind jaren dertig met schrijven, waarbij hij voor de meeste van zijn vroege werken pseudoniemen gebruikte. Zijn eerste publicatie was het gedicht 'Elegy to a Dead Satellite: Luna' onder de naam Elton Andrews, in het oktobernummer van Amazing Stories uit 1937, onder redactie van T. O'Conor Sloane. (Pohl vroeg de lezers 30 jaar later, "we zouden het als een persoonlijke gunst beschouwen als niemand het ooit opzocht".) Zijn eerste verhaal, de samenwerking met CM Kornbluth 'Before the Universe', verscheen in 1940 onder het pseudoniem SD Gottesman. Pohl begon een carrière als literair agent in 1937, maar het was een nevenactiviteit voor hem tot na de Tweede Wereldoorlog, toen hij het fulltime begon te doen. Hij vertegenwoordigde uiteindelijk "meer dan de helft van de succesvolle schrijvers in sciencefiction", maar zijn bureau slaagde er financieel niet in en hij sloot het begin jaren vijftig. Pohl was niet langer de agent van Asimov - de enige die hij ooit had gehad - toen hij van 1939 tot 1943 redacteur werd van twee pulptijdschriften, Astonishing Stories en Super Science Stories .		Pohl begon eind jaren dertig met schrijven, waarbij hij voor de meeste van zijn vroege werken pseudoniemen gebruikte. Zijn eerste publicatie was het gedicht 'Elegy to a Dead Satellite: Luna' onder de naam Elton Andrews, in het oktobernummer van Amazing Stories uit 1937, onder redactie van T. O'Conor Sloane. (Pohl vroeg de lezers 30 jaar later, "we zouden het als een persoonlijke gunst beschouwen als niemand het ooit opzocht".) Zijn eerste verhaal, de samenwerking met CM Kornbluth 'Before the Universe', verscheen in 1940 onder het pseudoniem SD Gottesman. Pohl begon een carrière als literair agent in 1937, maar het was een nevenactiviteit voor hem tot na de Tweede Wereldoorlog, toen hij het fulltime begon te doen. Hij vertegenwoordigde uiteindelijk "meer dan de helft van de succesvolle schrijvers in sciencefiction", maar zijn bureau slaagde er financieel niet in en hij sloot het begin jaren vijftig. Pohl was niet langer de agent van Asimov - de enige die hij ooit had gehad - toen hij van 1939 tot 1943 redacteur werd van twee pulptijdschriften, Astonishing Stories en Super Science Stories .

	Verhalen van Pohl verschenen vaak in deze sciencefictiontijdschriften , maar nooit onder zijn eigen naam. Werk geschreven in samenwerking met Cyril M. Kornbluth werd toegeschreven aan S. D. Gottesman of Scott Mariner; ander samenwerkingswerk (met elke combinatie van Kornbluth, Dirk Wylie of Robert A. W. Lownes) werd toegeschreven aan Paul Dennis Lavond. Voor het solowerk van Pohl werden verhalen toegeschreven aan James MacCreigh (of voor slechts één verhaal, Warren F. Howard.) Werken van "Gottesman", "Lavond" en "MacCreigh" bleven gedurende de jaren veertig in verschillende sciencefictionpulpmagazines verschijnen. Pohl werkte veel samen met zijn vriend C.M. Kornbluth. Samen schreven ze een aantal korte verhalen en romans, waaronder 'The Space Merchants'. Van 1959 tot 1969 was Pohl redacteur van de tijdschriften Galaxy science fiction en If magazine, waarvoor hij in drie opeenvolgende jaren de Hugo Award kreeg. In de jaren zeventig vatte hij het schrijverschap weer op, onder andere met de Heechee serie en 'Man Plus'. Met 'Man Plus' won hij in 1976 een Nebula Award en voor 'Gateway', de eerste roman uit de Heechee serie, kreeg hij een Hugo en een Nebula. Pohl publiceerde een autobiografie onder de titel 'The Way the Future Was' (1978). Pohl won in 2010 de Hugo Award voor Beste Fan Schrijver voor zijn blog "The Way the Future Blogs". Overleden in een ziekenhuis te Palatine, Illinois. Co-auteurs: [[Persoon/2232\|Cyril M. Kornbluth]]; [[Persoon/4408\|Jack Williamson]]~~,; Arthur C~~. ~~Clarke~~		Verhalen van Pohl verschenen vaak in deze sciencefictiontijdschriften , maar nooit onder zijn eigen naam. Werk geschreven in samenwerking met Cyril M. Kornbluth werd toegeschreven aan S. D. Gottesman of Scott Mariner; ander samenwerkingswerk (met elke combinatie van Kornbluth, Dirk Wylie of Robert A. W. Lownes) werd toegeschreven aan Paul Dennis Lavond. Voor het solowerk van Pohl werden verhalen toegeschreven aan James MacCreigh (of voor slechts één verhaal, Warren F. Howard.) Werken van "Gottesman", "Lavond" en "MacCreigh" bleven gedurende de jaren veertig in verschillende sciencefictionpulpmagazines verschijnen. Pohl werkte veel samen met zijn vriend C.M. Kornbluth. Samen schreven ze een aantal korte verhalen en romans, waaronder 'The Space Merchants'. Van 1959 tot 1969 was Pohl redacteur van de tijdschriften Galaxy science fiction en If magazine, waarvoor hij in drie opeenvolgende jaren de Hugo Award kreeg. In de jaren zeventig vatte hij het schrijverschap weer op, onder andere met de Heechee serie en 'Man Plus'. Met 'Man Plus' won hij in 1976 een Nebula Award en voor 'Gateway', de eerste roman uit de Heechee serie, kreeg hij een Hugo en een Nebula. Pohl publiceerde een autobiografie onder de titel 'The Way the Future Was' (1978). Pohl won in 2010 de Hugo Award voor Beste Fan Schrijver voor zijn blog "The Way the Future Blogs". Overleden in een ziekenhuis te Palatine, Illinois. Co-auteurs: [[Persoon/2232\|Cyril M. Kornbluth]] & [[Persoon/4408\|Jack Williamson]].

Jan Meeuwesen op 28 sep 2025 om 09:22

2025-09-28T09:22:50Z

← Oudere versie		Versie van 28 sep 2025 09:22
Regel 5:		Regel 5:
	Pohl begon eind jaren dertig met schrijven, waarbij hij voor de meeste van zijn vroege werken pseudoniemen gebruikte. Zijn eerste publicatie was het gedicht 'Elegy to a Dead Satellite: Luna' onder de naam Elton Andrews, in het oktobernummer van Amazing Stories uit 1937, onder redactie van T. O'Conor Sloane. (Pohl vroeg de lezers 30 jaar later, "we zouden het als een persoonlijke gunst beschouwen als niemand het ooit opzocht".) Zijn eerste verhaal, de samenwerking met CM Kornbluth 'Before the Universe', verscheen in 1940 onder het pseudoniem SD Gottesman. Pohl begon een carrière als literair agent in 1937, maar het was een nevenactiviteit voor hem tot na de Tweede Wereldoorlog, toen hij het fulltime begon te doen. Hij vertegenwoordigde uiteindelijk "meer dan de helft van de succesvolle schrijvers in sciencefiction", maar zijn bureau slaagde er financieel niet in en hij sloot het begin jaren vijftig. Pohl was niet langer de agent van Asimov - de enige die hij ooit had gehad - toen hij van 1939 tot 1943 redacteur werd van twee pulptijdschriften, Astonishing Stories en Super Science Stories .		Pohl begon eind jaren dertig met schrijven, waarbij hij voor de meeste van zijn vroege werken pseudoniemen gebruikte. Zijn eerste publicatie was het gedicht 'Elegy to a Dead Satellite: Luna' onder de naam Elton Andrews, in het oktobernummer van Amazing Stories uit 1937, onder redactie van T. O'Conor Sloane. (Pohl vroeg de lezers 30 jaar later, "we zouden het als een persoonlijke gunst beschouwen als niemand het ooit opzocht".) Zijn eerste verhaal, de samenwerking met CM Kornbluth 'Before the Universe', verscheen in 1940 onder het pseudoniem SD Gottesman. Pohl begon een carrière als literair agent in 1937, maar het was een nevenactiviteit voor hem tot na de Tweede Wereldoorlog, toen hij het fulltime begon te doen. Hij vertegenwoordigde uiteindelijk "meer dan de helft van de succesvolle schrijvers in sciencefiction", maar zijn bureau slaagde er financieel niet in en hij sloot het begin jaren vijftig. Pohl was niet langer de agent van Asimov - de enige die hij ooit had gehad - toen hij van 1939 tot 1943 redacteur werd van twee pulptijdschriften, Astonishing Stories en Super Science Stories .

	Verhalen van Pohl verschenen vaak in deze sciencefictiontijdschriften , maar nooit onder zijn eigen naam. Werk geschreven in samenwerking met Cyril M. Kornbluth werd toegeschreven aan S. D. Gottesman of Scott Mariner; ander samenwerkingswerk (met elke combinatie van Kornbluth, Dirk Wylie of Robert A. W. Lownes) werd toegeschreven aan Paul Dennis Lavond. Voor het solowerk van Pohl werden verhalen toegeschreven aan James MacCreigh (of voor slechts één verhaal, Warren F. Howard.) Werken van "Gottesman", "Lavond" en "MacCreigh" bleven gedurende de jaren veertig in verschillende sciencefictionpulpmagazines verschijnen. Pohl werkte veel samen met zijn vriend C.M. Kornbluth. Samen schreven ze een aantal korte verhalen en romans, waaronder 'The Space Merchants'. Van 1959 tot 1969 was Pohl redacteur van de tijdschriften Galaxy science fiction en If magazine, waarvoor hij in drie opeenvolgende jaren de Hugo Award kreeg. In de jaren zeventig vatte hij het schrijverschap weer op, onder andere met de Heechee serie en 'Man Plus'. Met 'Man Plus' won hij in 1976 een Nebula Award en voor 'Gateway', de eerste roman uit de Heechee serie, kreeg hij een Hugo en een Nebula. Pohl publiceerde een autobiografie onder de titel 'The Way the Future Was' (1978). Pohl won in 2010 de Hugo Award voor Beste Fan Schrijver voor zijn blog "The Way the Future Blogs". Overleden in een ziekenhuis te Palatine, Illinois. Co-auteurs: [[Persoon/2232\|Cyril M. Kornbluth]]; [[Persoon/4408\|Jack ~~(Stewart)~~ Williamson]],; Arthur C. Clarke		Verhalen van Pohl verschenen vaak in deze sciencefictiontijdschriften , maar nooit onder zijn eigen naam. Werk geschreven in samenwerking met Cyril M. Kornbluth werd toegeschreven aan S. D. Gottesman of Scott Mariner; ander samenwerkingswerk (met elke combinatie van Kornbluth, Dirk Wylie of Robert A. W. Lownes) werd toegeschreven aan Paul Dennis Lavond. Voor het solowerk van Pohl werden verhalen toegeschreven aan James MacCreigh (of voor slechts één verhaal, Warren F. Howard.) Werken van "Gottesman", "Lavond" en "MacCreigh" bleven gedurende de jaren veertig in verschillende sciencefictionpulpmagazines verschijnen. Pohl werkte veel samen met zijn vriend C.M. Kornbluth. Samen schreven ze een aantal korte verhalen en romans, waaronder 'The Space Merchants'. Van 1959 tot 1969 was Pohl redacteur van de tijdschriften Galaxy science fiction en If magazine, waarvoor hij in drie opeenvolgende jaren de Hugo Award kreeg. In de jaren zeventig vatte hij het schrijverschap weer op, onder andere met de Heechee serie en 'Man Plus'. Met 'Man Plus' won hij in 1976 een Nebula Award en voor 'Gateway', de eerste roman uit de Heechee serie, kreeg hij een Hugo en een Nebula. Pohl publiceerde een autobiografie onder de titel 'The Way the Future Was' (1978). Pohl won in 2010 de Hugo Award voor Beste Fan Schrijver voor zijn blog "The Way the Future Blogs". Overleden in een ziekenhuis te Palatine, Illinois. Co-auteurs: [[Persoon/2232\|Cyril M. Kornbluth]]; [[Persoon/4408\|Jack Williamson]],; Arthur C. Clarke

Jan Meeuwesen op 28 sep 2025 om 09:20

2025-09-28T09:20:37Z

← Oudere versie		Versie van 28 sep 2025 09:20
Regel 5:		Regel 5:
	Pohl begon eind jaren dertig met schrijven, waarbij hij voor de meeste van zijn vroege werken pseudoniemen gebruikte. Zijn eerste publicatie was het gedicht 'Elegy to a Dead Satellite: Luna' onder de naam Elton Andrews, in het oktobernummer van Amazing Stories uit 1937, onder redactie van T. O'Conor Sloane. (Pohl vroeg de lezers 30 jaar later, "we zouden het als een persoonlijke gunst beschouwen als niemand het ooit opzocht".) Zijn eerste verhaal, de samenwerking met CM Kornbluth 'Before the Universe', verscheen in 1940 onder het pseudoniem SD Gottesman. Pohl begon een carrière als literair agent in 1937, maar het was een nevenactiviteit voor hem tot na de Tweede Wereldoorlog, toen hij het fulltime begon te doen. Hij vertegenwoordigde uiteindelijk "meer dan de helft van de succesvolle schrijvers in sciencefiction", maar zijn bureau slaagde er financieel niet in en hij sloot het begin jaren vijftig. Pohl was niet langer de agent van Asimov - de enige die hij ooit had gehad - toen hij van 1939 tot 1943 redacteur werd van twee pulptijdschriften, Astonishing Stories en Super Science Stories .		Pohl begon eind jaren dertig met schrijven, waarbij hij voor de meeste van zijn vroege werken pseudoniemen gebruikte. Zijn eerste publicatie was het gedicht 'Elegy to a Dead Satellite: Luna' onder de naam Elton Andrews, in het oktobernummer van Amazing Stories uit 1937, onder redactie van T. O'Conor Sloane. (Pohl vroeg de lezers 30 jaar later, "we zouden het als een persoonlijke gunst beschouwen als niemand het ooit opzocht".) Zijn eerste verhaal, de samenwerking met CM Kornbluth 'Before the Universe', verscheen in 1940 onder het pseudoniem SD Gottesman. Pohl begon een carrière als literair agent in 1937, maar het was een nevenactiviteit voor hem tot na de Tweede Wereldoorlog, toen hij het fulltime begon te doen. Hij vertegenwoordigde uiteindelijk "meer dan de helft van de succesvolle schrijvers in sciencefiction", maar zijn bureau slaagde er financieel niet in en hij sloot het begin jaren vijftig. Pohl was niet langer de agent van Asimov - de enige die hij ooit had gehad - toen hij van 1939 tot 1943 redacteur werd van twee pulptijdschriften, Astonishing Stories en Super Science Stories .

	Verhalen van Pohl verschenen vaak in deze sciencefictiontijdschriften , maar nooit onder zijn eigen naam. Werk geschreven in samenwerking met Cyril M. Kornbluth werd toegeschreven aan S. D. Gottesman of Scott Mariner; ander samenwerkingswerk (met elke combinatie van Kornbluth, Dirk Wylie of Robert A. W. Lownes) werd toegeschreven aan Paul Dennis Lavond. Voor het solowerk van Pohl werden verhalen toegeschreven aan James MacCreigh (of voor slechts één verhaal, Warren F. Howard.) Werken van "Gottesman", "Lavond" en "MacCreigh" bleven gedurende de jaren veertig in verschillende sciencefictionpulpmagazines verschijnen. Pohl werkte veel samen met zijn vriend C.M. Kornbluth. Samen schreven ze een aantal korte verhalen en romans, waaronder 'The Space Merchants'. Van 1959 tot 1969 was Pohl redacteur van de tijdschriften Galaxy science fiction en If magazine, waarvoor hij in drie opeenvolgende jaren de Hugo Award kreeg. In de jaren zeventig vatte hij het schrijverschap weer op, onder andere met de Heechee serie en 'Man Plus'. Met 'Man Plus' won hij in 1976 een Nebula Award en voor 'Gateway', de eerste roman uit de Heechee serie, kreeg hij een Hugo en een Nebula. Pohl publiceerde een autobiografie onder de titel 'The Way the Future Was' (1978). Pohl won in 2010 de Hugo Award voor Beste Fan Schrijver voor zijn blog "The Way the Future Blogs". Overleden in een ziekenhuis te Palatine, Illinois. Co-auteurs: [[Persoon/2232\|Cyril M. Kornbluth]]; ~~Williamson,~~ Jack (Stewart); Arthur C. Clarke		Verhalen van Pohl verschenen vaak in deze sciencefictiontijdschriften , maar nooit onder zijn eigen naam. Werk geschreven in samenwerking met Cyril M. Kornbluth werd toegeschreven aan S. D. Gottesman of Scott Mariner; ander samenwerkingswerk (met elke combinatie van Kornbluth, Dirk Wylie of Robert A. W. Lownes) werd toegeschreven aan Paul Dennis Lavond. Voor het solowerk van Pohl werden verhalen toegeschreven aan James MacCreigh (of voor slechts één verhaal, Warren F. Howard.) Werken van "Gottesman", "Lavond" en "MacCreigh" bleven gedurende de jaren veertig in verschillende sciencefictionpulpmagazines verschijnen. Pohl werkte veel samen met zijn vriend C.M. Kornbluth. Samen schreven ze een aantal korte verhalen en romans, waaronder 'The Space Merchants'. Van 1959 tot 1969 was Pohl redacteur van de tijdschriften Galaxy science fiction en If magazine, waarvoor hij in drie opeenvolgende jaren de Hugo Award kreeg. In de jaren zeventig vatte hij het schrijverschap weer op, onder andere met de Heechee serie en 'Man Plus'. Met 'Man Plus' won hij in 1976 een Nebula Award en voor 'Gateway', de eerste roman uit de Heechee serie, kreeg hij een Hugo en een Nebula. Pohl publiceerde een autobiografie onder de titel 'The Way the Future Was' (1978). Pohl won in 2010 de Hugo Award voor Beste Fan Schrijver voor zijn blog "The Way the Future Blogs". Overleden in een ziekenhuis te Palatine, Illinois. Co-auteurs: [[Persoon/2232\|Cyril M. Kornbluth]]; [[Persoon/4408\|Jack (Stewart) Williamson]],; Arthur C. Clarke

Jan Meeuwesen op 27 sep 2025 om 15:58

2025-09-27T15:58:18Z

← Oudere versie		Versie van 27 sep 2025 15:58
Regel 1:		Regel 1:
	Geboren te Brooklyn, New York. ~~Was~~ een Amerikaanse sciencefictionschrijver, redacteur en fan, met een carrière van bijna 75 jaar. Hij was de zoon van Frederik (oorspronkelijk Friedrich) George Pohl (een verkoper van Duitse afkomst) en Anna Jane Mason. Pohl Sr. bekleedde verschillende banen, en de Pohls woonden in uitgestrekte locaties als Texas, Californië, New Mexico en de Panamakanaalzone. Het gezin vestigde zich in Brooklyn toen Pohl een jaar of zeven was. Hij ging naar de Brooklyn Technical High School en stopte toen hij 17 was. In 2009 ontving hij een eredoctoraat van Brooklyn Tech. Toen hij een tiener was, werd hij mede-oprichter van het in New York gevestigde Futurians fan group, en begon levenslange vriendschappen met Donald Wollheim, Isaac Asimov, en anderen die belangrijke schrijvers en redacteuren zou worden. In 1936 trad Pohl toe tot de Young Communist League vanwege zijn posities voor vakbonden en tegen raciale vooroordelen, Adolf Hitler en Benito Mussolini. Hij werd president van de plaatselijke Flatbush III-afdeling van de YCL in Brooklyn. Pohl heeft gezegd dat na het Molotov-Ribbentrop-pact van 1939 de partijlijn veranderde en hij het niet langer kon steunen, waarna hij vertrok. Pohl diende van april 1943 tot november 1945 in het Amerikaanse leger en werd sergeant als weerman van het luchtkorps. Na zijn training in Illinois, Oklahoma en Colorado was hij voornamelijk gestationeerd in Italië bij de 456th Bombardment Group. Pohl was vijf keer getrouwd. Zijn eerste vrouw, Leslie Perri, was ook een Futuriaan; ze trouwden in augustus 1940 en scheidden in 1944. Hij trouwde vervolgens in augustus 1945 in Parijs met Dorothy Les Tina terwijl beiden in het leger in Europa dienden; het huwelijk eindigde in 1947. In 1948 trouwde hij met Judith Merril; ze hadden een dochter, Ann. Pohl en Merril scheidden in 1952. In 1953 trouwde hij met Carol M. Ulf Stanton, met wie hij drie kinderen kreeg en meewerkte aan verschillende boeken; ze scheidden in 1977 en scheidden in 1983. Van 1984 tot aan zijn dood was Pohl getrouwd met sciencefiction-expert en academicus Elizabeth Anne Hull. Hij verwekte vier kinderen - Ann (m. Walter Weary), Frederik III (overleden), Frederik IV en Kathy. Kleinkinderen zijn onder meer de Canadese schrijfster Emily Pohl-Weary en chef - kok Tobias Pohl-Weary. Pohl begon eind jaren dertig met schrijven, waarbij hij voor de meeste van zijn vroege werken pseudoniemen gebruikte. Zijn eerste publicatie was het gedicht 'Elegy to a Dead Satellite: Luna' onder de naam Elton Andrews, in het oktobernummer van Amazing Stories uit 1937, onder redactie van T. O'Conor Sloane. (Pohl vroeg de lezers 30 jaar later, "we zouden het als een persoonlijke gunst beschouwen als niemand het ooit opzocht".) Zijn eerste verhaal, de samenwerking met CM Kornbluth 'Before the Universe', verscheen in 1940 onder het pseudoniem SD Gottesman. Pohl begon een carrière als literair agent in 1937, maar het was een nevenactiviteit voor hem tot na de Tweede Wereldoorlog, toen hij het fulltime begon te doen. Hij vertegenwoordigde uiteindelijk "meer dan de helft van de succesvolle schrijvers in sciencefiction", maar zijn bureau slaagde er financieel niet in en hij sloot het begin jaren vijftig. Pohl was niet langer de agent van Asimov - de enige die hij ooit had gehad - toen hij van 1939 tot 1943 redacteur werd van twee pulptijdschriften, Astonishing Stories en Super Science Stories . Verhalen van Pohl verschenen vaak in deze sciencefictiontijdschriften , maar nooit onder zijn eigen naam. Werk geschreven in samenwerking met Cyril M. Kornbluth werd toegeschreven aan S. D. Gottesman of Scott Mariner; ander samenwerkingswerk (met elke combinatie van Kornbluth, Dirk Wylie of Robert A. W. Lownes) werd toegeschreven aan Paul Dennis Lavond. Voor het solowerk van Pohl werden verhalen toegeschreven aan James MacCreigh (of voor slechts één verhaal, Warren F. Howard.) Werken van "Gottesman", "Lavond" en "MacCreigh" bleven gedurende de jaren veertig in verschillende sciencefictionpulpmagazines verschijnen. Pohl werkte veel samen met zijn vriend C.M. Kornbluth. Samen schreven ze een aantal korte verhalen en romans, waaronder 'The Space Merchants'. Van 1959 tot 1969 was Pohl redacteur van de tijdschriften Galaxy science fiction en If magazine, waarvoor hij in drie opeenvolgende jaren de Hugo Award kreeg. In de jaren zeventig vatte hij het schrijverschap weer op, onder andere met de Heechee serie en 'Man Plus'. Met 'Man Plus' won hij in 1976 een Nebula Award en voor 'Gateway', de eerste roman uit de Heechee serie, kreeg hij een Hugo en een Nebula. Pohl publiceerde een autobiografie onder de titel 'The Way the Future Was' (1978). Pohl won in 2010 de Hugo Award voor Beste Fan Schrijver voor zijn blog "The Way the Future Blogs". Overleden in een ziekenhuis te Palatine, Illinois. Co-auteurs: ~~Kornbluth,~~ Cyril M.; Williamson, Jack (Stewart); Arthur C. Clarke		Geboren te Brooklyn, New York. Frederik Pohl was een Amerikaanse sciencefictionschrijver, redacteur en fan, met een carrière van bijna 75 jaar. Hij was de zoon van Frederik (oorspronkelijk Friedrich) George Pohl (een verkoper van Duitse afkomst) en Anna Jane Mason. Pohl Sr. bekleedde verschillende banen, en de Pohls woonden in uitgestrekte locaties als Texas, Californië, New Mexico en de Panamakanaalzone. Het gezin vestigde zich in Brooklyn toen Pohl een jaar of zeven was. Hij ging naar de Brooklyn Technical High School en stopte toen hij 17 was. In 2009 ontving hij een eredoctoraat van Brooklyn Tech. Toen hij een tiener was, werd hij mede-oprichter van het in New York gevestigde Futurians fan group, en begon levenslange vriendschappen met Donald Wollheim, Isaac Asimov, en anderen die belangrijke schrijvers en redacteuren zou worden.

			In 1936 trad Pohl toe tot de Young Communist League vanwege zijn posities voor vakbonden en tegen raciale vooroordelen, Adolf Hitler en Benito Mussolini. Hij werd president van de plaatselijke Flatbush III-afdeling van de YCL in Brooklyn. Pohl heeft gezegd dat na het Molotov-Ribbentrop-pact van 1939 de partijlijn veranderde en hij het niet langer kon steunen, waarna hij vertrok. Pohl diende van april 1943 tot november 1945 in het Amerikaanse leger en werd sergeant als weerman van het luchtkorps. Na zijn training in Illinois, Oklahoma en Colorado was hij voornamelijk gestationeerd in Italië bij de 456th Bombardment Group. Pohl was vijf keer getrouwd. Zijn eerste vrouw, Leslie Perri, was ook een Futuriaan; ze trouwden in augustus 1940 en scheidden in 1944. Hij trouwde vervolgens in augustus 1945 in Parijs met Dorothy Les Tina terwijl beiden in het leger in Europa dienden; het huwelijk eindigde in 1947. In 1948 trouwde hij met Judith Merril; ze hadden een dochter, Ann. Frederik Pohl en Merril scheidden in 1952. In 1953 trouwde hij met Carol M. Ulf Stanton, met wie hij drie kinderen kreeg en meewerkte aan verschillende boeken; ze scheidden in 1977 en scheidden in 1983. Van 1984 tot aan zijn dood was Pohl getrouwd met sciencefiction-expert en academicus Elizabeth Anne Hull. Hij verwekte vier kinderen - Ann (m. Walter Weary), Frederik III (overleden), Frederik IV en Kathy. Kleinkinderen zijn onder meer de Canadese schrijfster Emily Pohl-Weary en chef-kok Tobias Pohl-Weary.

			Pohl begon eind jaren dertig met schrijven, waarbij hij voor de meeste van zijn vroege werken pseudoniemen gebruikte. Zijn eerste publicatie was het gedicht 'Elegy to a Dead Satellite: Luna' onder de naam Elton Andrews, in het oktobernummer van Amazing Stories uit 1937, onder redactie van T. O'Conor Sloane. (Pohl vroeg de lezers 30 jaar later, "we zouden het als een persoonlijke gunst beschouwen als niemand het ooit opzocht".) Zijn eerste verhaal, de samenwerking met CM Kornbluth 'Before the Universe', verscheen in 1940 onder het pseudoniem SD Gottesman. Pohl begon een carrière als literair agent in 1937, maar het was een nevenactiviteit voor hem tot na de Tweede Wereldoorlog, toen hij het fulltime begon te doen. Hij vertegenwoordigde uiteindelijk "meer dan de helft van de succesvolle schrijvers in sciencefiction", maar zijn bureau slaagde er financieel niet in en hij sloot het begin jaren vijftig. Pohl was niet langer de agent van Asimov - de enige die hij ooit had gehad - toen hij van 1939 tot 1943 redacteur werd van twee pulptijdschriften, Astonishing Stories en Super Science Stories .

			Verhalen van Pohl verschenen vaak in deze sciencefictiontijdschriften , maar nooit onder zijn eigen naam. Werk geschreven in samenwerking met Cyril M. Kornbluth werd toegeschreven aan S. D. Gottesman of Scott Mariner; ander samenwerkingswerk (met elke combinatie van Kornbluth, Dirk Wylie of Robert A. W. Lownes) werd toegeschreven aan Paul Dennis Lavond. Voor het solowerk van Pohl werden verhalen toegeschreven aan James MacCreigh (of voor slechts één verhaal, Warren F. Howard.) Werken van "Gottesman", "Lavond" en "MacCreigh" bleven gedurende de jaren veertig in verschillende sciencefictionpulpmagazines verschijnen. Pohl werkte veel samen met zijn vriend C.M. Kornbluth. Samen schreven ze een aantal korte verhalen en romans, waaronder 'The Space Merchants'. Van 1959 tot 1969 was Pohl redacteur van de tijdschriften Galaxy science fiction en If magazine, waarvoor hij in drie opeenvolgende jaren de Hugo Award kreeg. In de jaren zeventig vatte hij het schrijverschap weer op, onder andere met de Heechee serie en 'Man Plus'. Met 'Man Plus' won hij in 1976 een Nebula Award en voor 'Gateway', de eerste roman uit de Heechee serie, kreeg hij een Hugo en een Nebula. Pohl publiceerde een autobiografie onder de titel 'The Way the Future Was' (1978). Pohl won in 2010 de Hugo Award voor Beste Fan Schrijver voor zijn blog "The Way the Future Blogs". Overleden in een ziekenhuis te Palatine, Illinois. Co-auteurs: [[Persoon/2232\|Cyril M. Kornbluth]]; Williamson, Jack (Stewart); Arthur C. Clarke

Jan Meeuwesen: User:Jan Meeuwesen

2025-09-27T15:52:16Z

User:Jan Meeuwesen

ws-page-props
← Oudere versie		Versie van 27 sep 2025 15:52
Regel 13:		Regel 13:
	\|PlaatsOverleden=Palatine, Illinois		\|PlaatsOverleden=Palatine, Illinois
	\|LandOverleden=Verenigde Staten		\|LandOverleden=Verenigde Staten
	\|Pic=Pohl-frederik-86590-~~1654370150~~.jpg		\|Pic=Pohl-frederik-86590-1758988314.jpg
	\|ID=3193		\|ID=3193
	\|NaamNr=1		\|NaamNr=1

Rijstm: User:Rijstm

2022-06-04T19:16:10Z

User:Rijstm

ws-page-props
← Oudere versie		Versie van 4 jun 2022 19:16
Regel 13:		Regel 13:
	\|PlaatsOverleden=Palatine, Illinois		\|PlaatsOverleden=Palatine, Illinois
	\|LandOverleden=Verenigde Staten		\|LandOverleden=Verenigde Staten
	\|Pic=~~pohl_frederik~~.jpg		\|Pic=Pohl-frederik-86590-1654370150.jpg
	\|ID=3193		\|ID=3193
	\|NaamNr=1		\|NaamNr=1

Rijstm: User:Rijstm

2022-06-04T19:13:28Z

User:Rijstm

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
 {{Person
-|Tabel=tblSchrijvers
+|NaamGew=Frederik Pohl
 |NaamBiblio=Pohl, Frederik
 |NaamSoort=Werkelijke naam
 |Pic=pohl_frederik.jpg
 |HeeftPic=1
-|DatumGeboren=26-11-1919
+|MemoID=26120
 }}

Admin: Data import; schrijvers - main-props

2021-12-24T17:21:58Z

Data import; schrijvers - main-props

← Oudere versie	Versie van 24 dec 2021 17:21
Regel 1:	Regel 1:
		Geboren te Brooklyn, New York. Was een Amerikaanse sciencefictionschrijver, redacteur en fan, met een carrière van bijna 75 jaar. Hij was de zoon van Frederik (oorspronkelijk Friedrich) George Pohl (een verkoper van Duitse afkomst) en Anna Jane Mason. Pohl Sr. bekleedde verschillende banen, en de Pohls woonden in uitgestrekte locaties als Texas, Californië, New Mexico en de Panamakanaalzone. Het gezin vestigde zich in Brooklyn toen Pohl een jaar of zeven was. Hij ging naar de Brooklyn Technical High School en stopte toen hij 17 was. In 2009 ontving hij een eredoctoraat van Brooklyn Tech. Toen hij een tiener was, werd hij mede-oprichter van het in New York gevestigde Futurians fan group, en begon levenslange vriendschappen met Donald Wollheim, Isaac Asimov, en anderen die belangrijke schrijvers en redacteuren zou worden. In 1936 trad Pohl toe tot de Young Communist League vanwege zijn posities voor vakbonden en tegen raciale vooroordelen, Adolf Hitler en Benito Mussolini. Hij werd president van de plaatselijke Flatbush III-afdeling van de YCL in Brooklyn. Pohl heeft gezegd dat na het Molotov-Ribbentrop-pact van 1939 de partijlijn veranderde en hij het niet langer kon steunen, waarna hij vertrok. Pohl diende van april 1943 tot november 1945 in het Amerikaanse leger en werd sergeant als weerman van het luchtkorps. Na zijn training in Illinois, Oklahoma en Colorado was hij voornamelijk gestationeerd in Italië bij de 456th Bombardment Group. Pohl was vijf keer getrouwd. Zijn eerste vrouw, Leslie Perri, was ook een Futuriaan; ze trouwden in augustus 1940 en scheidden in 1944. Hij trouwde vervolgens in augustus 1945 in Parijs met Dorothy Les Tina terwijl beiden in het leger in Europa dienden; het huwelijk eindigde in 1947. In 1948 trouwde hij met Judith Merril; ze hadden een dochter, Ann. Pohl en Merril scheidden in 1952. In 1953 trouwde hij met Carol M. Ulf Stanton, met wie hij drie kinderen kreeg en meewerkte aan verschillende boeken; ze scheidden in 1977 en scheidden in 1983. Van 1984 tot aan zijn dood was Pohl getrouwd met sciencefiction-expert en academicus Elizabeth Anne Hull. Hij verwekte vier kinderen - Ann (m. Walter Weary), Frederik III (overleden), Frederik IV en Kathy. Kleinkinderen zijn onder meer de Canadese schrijfster Emily Pohl-Weary en chef - kok Tobias Pohl-Weary. Pohl begon eind jaren dertig met schrijven, waarbij hij voor de meeste van zijn vroege werken pseudoniemen gebruikte. Zijn eerste publicatie was het gedicht 'Elegy to a Dead Satellite: Luna' onder de naam Elton Andrews, in het oktobernummer van Amazing Stories uit 1937, onder redactie van T. O'Conor Sloane. (Pohl vroeg de lezers 30 jaar later, "we zouden het als een persoonlijke gunst beschouwen als niemand het ooit opzocht".) Zijn eerste verhaal, de samenwerking met CM Kornbluth 'Before the Universe', verscheen in 1940 onder het pseudoniem SD Gottesman. Pohl begon een carrière als literair agent in 1937, maar het was een nevenactiviteit voor hem tot na de Tweede Wereldoorlog, toen hij het fulltime begon te doen. Hij vertegenwoordigde uiteindelijk "meer dan de helft van de succesvolle schrijvers in sciencefiction", maar zijn bureau slaagde er financieel niet in en hij sloot het begin jaren vijftig. Pohl was niet langer de agent van Asimov - de enige die hij ooit had gehad - toen hij van 1939 tot 1943 redacteur werd van twee pulptijdschriften, Astonishing Stories en Super Science Stories . Verhalen van Pohl verschenen vaak in deze sciencefictiontijdschriften , maar nooit onder zijn eigen naam. Werk geschreven in samenwerking met Cyril M. Kornbluth werd toegeschreven aan S. D. Gottesman of Scott Mariner; ander samenwerkingswerk (met elke combinatie van Kornbluth, Dirk Wylie of Robert A. W. Lownes) werd toegeschreven aan Paul Dennis Lavond. Voor het solowerk van Pohl werden verhalen toegeschreven aan James MacCreigh (of voor slechts één verhaal, Warren F. Howard.) Werken van "Gottesman", "Lavond" en "MacCreigh" bleven gedurende de jaren veertig in verschillende sciencefictionpulpmagazines verschijnen. Pohl werkte veel samen met zijn vriend C.M. Kornbluth. Samen schreven ze een aantal korte verhalen en romans, waaronder 'The Space Merchants'. Van 1959 tot 1969 was Pohl redacteur van de tijdschriften Galaxy science fiction en If magazine, waarvoor hij in drie opeenvolgende jaren de Hugo Award kreeg. In de jaren zeventig vatte hij het schrijverschap weer op, onder andere met de Heechee serie en 'Man Plus'. Met 'Man Plus' won hij in 1976 een Nebula Award en voor 'Gateway', de eerste roman uit de Heechee serie, kreeg hij een Hugo en een Nebula. Pohl publiceerde een autobiografie onder de titel 'The Way the Future Was' (1978). Pohl won in 2010 de Hugo Award voor Beste Fan Schrijver voor zijn blog "The Way the Future Blogs". Overleden in een ziekenhuis te Palatine, Illinois. Co-auteurs: Kornbluth, Cyril M.; Williamson, Jack (Stewart); Arthur C. Clarke

Admin: Data import; schrijvers - base-props

2021-12-24T16:51:29Z

Data import; schrijvers - base-props

ws-base-props
← Oudere versie	Versie van 24 dec 2021 16:51
Regel 1:	Regel 1:
		{{Base properties
		\|Class=Persons
		}}

Admin: Data import; schrijvers - page-props

2021-12-24T16:23:14Z

Data import; schrijvers - page-props

Nieuwe pagina