Sander en Stoel

Sander ontdekt op zolder een grote ouderwetse stoel met zachte kussens. Als hij er in gaat zitten, buigen de armleuningen zich over hem heen en houden hem stevig vast. Een veilig gevoel. Maar dan begint de stoel te praten. Sander kijkt verbaasd naar het kussen dat open en dicht gaat als een mond. 'Vind je het gek dat ik kan praten?' vraagt Stoel. 'Heel gek,' zegt Sander, 'maar wel leuk!' Stoel heeft wieltjes onder zijn poten en kan heel hard rijden, Sander mag vaak meerijden en samen beleven ze spannende avonturen. Mama en papa vinden stoel een vies oud ding en zetten hem bij het grof vuil, maar Sander wil Stoel niet kwijt. Stoel mag dan wel oud zijn, zo oud als een opa, maar Sander en Stoel zijn dikke vrienden. En een vriend zet je niet bij het vuilnis.