De drakenkroon gaat over het Oostrijk en het Westrijk, die door een bijna onbegaanbare vallei van elkaar gescheiden zijn. In het welvarende Oostrijk zijn de mensen goed en aardig. Daarentegen zijn de mensen in het Westrijk slecht en genadeloos, ze strijden altijd, kwellen en beledigen elkaar. Een trap tegen het achterste of spugen in iemands gezicht is een uitdrukking van hoge waardering. Er zijn nauwelijks nog planten en dieren in dit land.
Betekent dit dat het boek alleen maar gaat om goed en kwaad ? Helemaal niet, en dat is de aantrekkingshacht van dit boek. Omdat de ideale wereld van het goede bij nadere beschouwing zo perfect niet is. Achter de façade met de glimlach zit heel wat verborgen.
Akratan, de Zwarte Prins van een klein domein van het kwaad in het Oostrijk, raakt nieuwsgierig naar het onbekende, hij hunkert naar agressie. Mailila, de Dochter der Bloemen, de goede prinses, raakt in de ban van de vreemdeling. Wanneer zij in gevaar komt, is haar vredelievende volk afhankelijk van de bekwame vechter.