Het is een wonderlijk verhaal, 'De Kleine Prins' van Antoine de Saint-Exupéry, het bezit alle kwaliteiten om ook grote mensen te laten wegdromen in fantasieën die geen grenzen kennen.
De aviateur die het schreef is een van de zeer weinigen, die uit de techniek de romance heeft gepuurd: de luchtvaart verhief hem niet alleen lichamelijk maar bovenal geestelijk boven het gemier van de kleine grote mensen op deze aarde. En zo ontstond dit moderne sprookje van de piloot die een noodlanding moet maken en de de kleine prins ontmoet, afkomstig van een planeet met een dode en een paar levende vulkanen, die hij zorgvuldig schoonhoudt.
'Grote mensen begrijpen nooit iets uit zichzelf en het is vervelend hun alles uit te moeten leggen' zegt de Kleine Prins en wij voegen daar aan toe: het sprookje verklaren is het sprookje doden. Hopelijk zullen allen die dit sprookje - dat nu reeds gerekend mag worden tot de klassieken der literatuur - ter hand nemen, het niet enkel lézen, maar ook werkelijk de lachende kleine prins, het kind met het gouden haar, tegenkomen. Al was het alleen maar om de schrijver van het boekje te troosten in zijn verdriet om het verlies van "De Kleine Prins"