In Burroughs' persoonlijke mythologie is verdelgen niet enkel een noodzakelijk iets, een nuttige bezigheid, maar ook een vorm van transformatie die kan worden toegepast op ontelbare spionnen, politieagenten, priesters, rabbi's, doctors, psychiaters en al die anderen die de mensheid in ellende gedompeld houden.
In dit boek beschrijft William Burroughs een aantal van dergelijke 'veranderingen' in situaties die alleen hij, met zijn wilde verbeelding en praktische kennis van de moderne chemische en technische 'vooruitgang' kan bedenken. Verdelgen is minder ritmisch dan Burroughs' vorige boeken: het is grappiger en soms zelfs geïnspireerd door een echt, aangrijpend verlangen naar liefde en vrede. Maar net als zijn vorige werken gaat ook dit boek over macht en misbruik van macht, over doelloosheid, geweld en hypocrisie.
Opnieuw trekt hij van leer tegen onze westerse beschaving waarin mensen worden misbruikt en gemanipuleerd door de 'happy few'. De wereld van William Burroughs is een zwarte wereld, een wereld zonder toekomst. Zijn wereld is ónze wereld...