Zaad des verderfs

Het rampzalige tijdvak van Thomas Cardif is ten einde. Sinds de in aflevering 117 beschreven gebeurtenissen zijn er meer dan elf maanden - aardse tijdrekening - verstreken. Het is nu begin september van het jaar 2104. Deze tijd heeft Perry Rhodan, die door de voor hem geprogrammeerde celactivator onafhankelijk geworden is van de periodieke celbaden om in leven te kunnen blijven, verstandig gebruikt. De situatie in het Zonnestelsel en het Arkonidenrijk en de andere bekende stelsels van de Melkweg geeft geen aanleiding meer tot bezorgdheid. Maar de toestand verandert plotseling als een Terraans vrachtschip naar de Asgos-ster vliegt en op Azgola, de tweede planeet van dit eenzame zonnenstelsel, landt. Uit het dadelijk ingestelde onderzoek van de afdeling III is gebleken, dat de bewoners van die planeet door vreemde invloeden op een mysterieuze manier om het leven zouden komen, als men ze niet zo snel mogelijk evacueerde - zoals ook gebeurde. Maar de dood door overvoeding, waaraan men slechts kan ontsnappen als men verblijft in hermetisch afgesloten ruimtes met een eigen luchtverversingsinstallatie, kan ieder ogenblik ook op andere zuurstofplaneten van de Melkweg toeslaan - en ook de aarde is een zuurstofplaneet! Dat deze gedachtegang voor Perry Rhodan, de regent van het zonne-imperium, aanleiding wordt om voortvarend degenen die de atmosfeer van Asgola met microscopisch kleine voortplantingscellen met een maximale voedingswaarde hebben vergiftigd, op te sporen is duidelijk. De vraag is alleen welke planeet nu met het zaad des verderfs bestrooid zal worden.