Wiebe Wimpel had nog niet veel beleefd, ook al was hij bijna acht jaar. Hoe zou dat ook kunnen? Zijn vader was al bijna dertig jaar de keurige bediende van een koffiemolenfabriek en Wiebe moest later zijn - al even keurige - opvolger worden. Maar op een dag kwam zijn vader tot de ontdekking dat de wereld niet afhangt van koffiemolens - en van dat moment af kwam Wiebe in een draaikolk van avonturen terecht.
Hij werd als lichtmatroos in z'n eentje naar zee gestuurd: dan zag hij tenminste iets van de wereld en dat was opeens belangrijker dan lessen op school. Maar op een schip kwam Wiebe niet terecht. In de trein naar Den Helder ontmoette Wiebe een molenaar die op een nog veel spannender manier reisde...


