Gaatjes in je tong en sporen in het zand

Meer dan veertig jaar geleden las mijn moeder mij voor uit het boek ‘Groningsche sprookjes en vertellingen’, verzameld door Jan de Boer. Het mooiste verhaal was voor mij het sprookje over arme vissers aan het wad, waarin, naast mensen, ook een hele grote krab met drie ogen en zelfs een zeemeermin voorkwamen. Een van mijn wensen was dan ook een Gronings sprookje te hebben, waarin mensen en niet bestaande dieren zouden spelen en waarin de zeehond en de Waddenzee een hoofdrol zouden hebben. Sprookjes met zeehonden komen eigenlijk alleen maar voor in Engeland, Schotland, Ierland en noordelijker landen. In Nederland bestond er tot nu toe geen enkel sprookje met zeehonden. Ik ben dan ook heel erg blij dat Gré van der Veen en Geert Schreuder nu een prachtig modern sprookje over zeehonden en andere zeewezens hebben geschreven en geschilderd, dat zich ook nog afspeelt op mijn allerliefste plek: de Waddenzee. Ik hoop dat veel moeders en vaders dit sprookje zullen voorlezen, zodat hun kinderen ook eens wat anders meebeleven dan alle ellende die er bijna dagelijks over de Waddenzee geschreven wordt. Lenie ’t Hart.