Persoon/-33306651
In reactie op onsamenhangend Engels onderwijs in de jaren 1930, onderzocht Percival Gurrey de psychologische processen die betrokken zijn bij literaire waardering. Hij zocht naar manieren om poëzie te onderwijzen die levenloze taken vermeed, zoals het labelen van 'poëtische apparaten'. Later, in de jaren 1950, schreef hij over de processen die betrokken zijn bij het leren schrijven. In een tijd waarin de psychologie het educatieve discours domineerde, was hij in contact met nieuwe ontwikkelingen in zowel literaire kritiek als taalkunde, en hij ontwikkelde een brugtheorie van taal, leren en ontwikkeling die filosofie, psychologie en literaire theorie omspande. Co-Auteur: Itayemi, Phebean