Geboren in Bath Beach, New York. Stanley Ellin was een Amerikaanse schrijver en het enige kind van Louis en Rose Mandel Ellin. Hij groeide op in een liefdevolle familie en had een gelukkige jeugd. Na zijn afstuderen aan New Utrecht High School, waar hij een vroegrijpe student was, volgde hij een opleiding aan Brooklyn College. In 1936 behaalde hij daar op 19-jarige leeftijd zijn Bachelor of Arts.
Een jaar later, in 1937, trouwde hij met Jeanne Michael, een freelance redacteur en voormalig klasgenoot. Samen kregen ze een dochter, Sue Ellin (Mrs. William Jacobsen), en later een kleindochter, Tae Ellin. Behalve enkele reizen naar het buitenland en een periode in Miami Beach, Florida, woonde hij zijn hele leven in Brooklyn.
Om zijn gezin te onderhouden, werkte Ellin onder meer als tijdschriftverkoper en -distributeur, leerling-boilermaker, staal- en scheepswerfarbeider, melkveehouder en docent aan een junior college. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij van 1944 tot 1945 in het Amerikaanse leger. Aangemoedigd door zijn vrouw besloot hij daarna fulltime te gaan schrijven, terwijl het gezin rondkwam van zijn legeruitkering en haar salaris.
Hoewel zijn romans veel waardering kregen, werd Ellin vooral bekend door zijn korte verhalen. Hij debuteerde in mei 1948 met een van zijn beroemdste verhalen, De specialiteit van het huis, dat verscheen in Ellery Queen’s Mystery Magazine. Voor zijn werk ontving hij drie keer de Edgar Allan Poe Award (Edgar Award). Daarnaast was hij jarenlang actief binnen de Mystery Writers of America (MWA), waarvan hij ook voorzitter was. In 1981 werd hij onderscheiden met de hoogste eer van de MWA: de Grand Master Award.
Hij overleed in het Kings County Hospital Center in Brooklyn, New York, aan de gevolgen van een hartaanval en complicaties van een beroerte. Zijn as, samen met die van zijn vrouw, werd bijgezet op de Friends Cemetery in Prospect Park, Brooklyn.