Geboren te Rotterdam, Zuid-Holland. Karel Eduard Eykman is een Nederlandse schrijver van kinderboeken, dichter en tevens schreef hij liedjes. Eykman groeide op in de puinhopen van het gebombardeerde Rotterdam. Schrijven deed hij al van jongs af aan. Begon met schrijven in de schoolkrant op het gymnasium. Na het gymnasium ging hij van 1956 tot 1962 theologie studeren aan de Universiteit van Utrecht.
Eykman werkte vervolgens als jeugdpredikant, eerst in Rotterdam en daarna in Amsterdam. De benauwde burgerlijkheid van de Thomaskerk in Amsterdam stond haaks op de belevingswereld van de jongere generatie én haaks op de visie op kerk-zijn van Karel Eykman. Zijn bruisende creativiteit en het toenmalige kerkbestuur botsten. Hij stapte over naar de omroep IKON. Veel later nodigde de Thomaskerk hem uit om mee te werken aan diensten en activiteiten. Dat werd toen een vruchtbare samenwerking.
Vanaf 1966 verwierf hij landelijke bekendheid met zijn Bijbelverhalen op televisie. Die bijbelverhalen werden op televisie gebracht door Aart Staartjes. Eykman en Staartjes zijn altijd bevriend gebleven en zo heeft Eykman altijd meegeschreven aan programma’s waar Staartjes in speelde of voor regisseerde. Als lid van het Schrijverscollectief werkte hij mee aan tv-programma's als De Stratemakeropzeeshow, De Film van Ome Willem, Het Klokhuis en Sesamstraat. In 1969 publiceerde Eykman zijn eerste boek De werksters van half vijf en andere gelijkenissen.
Vanaf 1970 schrijft hij full-time. In 1975 kreeg hij een Zilveren Griffel voor De vreselijk verlegen Vogelverschrikker. Van 1977 tot 1987 was hij redacteur van de Blauw Geruite Kiel, de jeugdbijlage van Vrij Nederland waarin hij dichters lanceerde als Remco Ekkers, Ted van Lieshout en Wiel Kusters. In 1984 won hij een Gouden Griffel met Liefdesverdriet.
In 1986 publiceerde hij het boek De zaak Jan Steen, het Kinderboekenweekgeschenk tijdens de Boekenweek van dat jaar. Veel van zijn boeken verschenen bij Uitgeverij De Harmonie.
Eykman trad regelmatig op: aarzelend, met wat horten en stoten, maar altijd innemend.
Voor volwassenen schreef hij Het meisje met wie het nooit wat werd, een novelle die een mooi tijdsbeeld geeft van naoorlogs Rotterdam, en de dichtbundel Jaarringen, die verscheen ter gelegenheid van zijn tachtigste verjaardag.
Hij schreef ook onder het pseudoniem Hendrik Blaak.
Karel Eykman woonde tot voor kort in de Kerkstraat in Amsterdam in hetzelfde huis waar ooit Cor Witsche “Pipo de clown” woonde. Inmiddels was het Olympisch stadion zijn woonomgeving. Hij was sinds 1961 getrouwd met Pauline Heynsius en had twee volwassen kinderen, Elisabeth (1963) en Eduard (1966).
Overleden te Amsterdam, Noord-Holland.
De Karel Eykmanschool in Amstelveen is naar hem vernoemd.