Rudolf Otto Wiemer

Geboren te Friedrichroda. Was een Duitse dichter, poppenspeler en opvoeder.Hij bezocht de school bij in Schnepfenthal en Gotha. In 1921 sloot hij zich aan bij de Wandervogel- beweging, waarin literatuur, muziek, drama en liefde voor de natuur bijzonder goed werden bewaard. Van 1923 tot 1924 studeerde hij als leraar. Al een jaar eerder (1922) publiceerde hij zijn eerste toneelstuk, dat als een lakenboek werd gepubliceerd. Vanaf 1928 verscheen hij in uiterlijk steeds vaker als theater- en muziekcriticus in Sondershausen , waar hij ook als leraar en organist werkte. In 1932 trouwde hij met de muziekleraar Elisabeth Peinemann. Uit dit huwelijk werden drie kinderen geboren: de componist, organist en kunsthistoricus Wolfgang Wiemer en Reinhart en Uta Wiemer. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte Wiemer als een leraar en soldaat en was kort in Amerikaanse gevangenschap. Van 1945 tot 1947 woonde Wiemer in Liebenburg bij Goslar . Steeds meer werkte hij nu als schrijver, maar verdiende aanvankelijk zijn geld als leraar. In deze tijd, de oprichting van zijn eigen poppenkast, viel de Liebenburger Kaspers . Als poppenspeler behoorde hij tot de artistiek gerespecteerde vertegenwoordigers van dit beroep; Hij hield contact met poppenspelgroottes van zijn tijd zoals. Max Jacob en Walter Büttner . Als leek bracht hij talloze poppenspellen uit. In de volgende jaren werkte Wiemer als leraar in Salzgitter en Göttingen , maar werkte hij steeds meer literair. Zijn literaire oeuvre omvat poëzie , korte verhalen, romans, kinderboeken, theater (poppenspelen zoals toneelstukken) en hoorspelen. Het is opvallend dat veel van zijn werken christelijk zijn, zelfs bijbels geïnspireerd. Wiemer heeft verschillende prijzen ontvangen voor zijn werk. Overleden na een korte ziekte in zijn huis te Göttingen.