Geboren in Besbes, El Tarf, Algerije. Hakim Traïdia is een Nederlandse theaterartiest, mimespeler, acteur, zanger, schrijver en cabaretier. Als kind werd hij verwaarloosd door zijn moeder. Verblind door verliefdheid schonk ze al haar aandacht aan Hakims stiefvader. Hij weet nog dat hij honger had en op straat ging zoeken naar eten. De enige plek waar hij kon vluchten voor zijn verdriet was in de bioscoop, waar hij kon verdwijnen in verhalen. Hij keek naar Charlie Chaplin en zag mensen vliegen op een tapijt, mensen verdwijnen en verschijnen, arme mensen rijk worden, mensen die iets willen bereiken, iets bereiken, alles is mogelijk. Nog altijd gelooft hij in de kracht van sprookjes en fantasie. Vlak voordat Hakim in 1966 vanuit Algerije naar Frankrijk vertrok om te gaan studeren, zat hij met zijn vader op een bankje dat uitkeek op een haven. Zijn vader toen tegen hem: ‘Een boot is het veiligste in de haven, maar daar is hij niet voor gebouwd.’ Nog altijd geeft deze uitspraak Hakim kracht om door te gaan wanneer het moeilijk wordt. Volgde op Parijse toneelschool een opleiding in pantomime.
In de late jaren ’70 vertrok hij uit Algerije voor een theateropleiding in Parijs. Hij verhuisde naar Nederland Op Eerste Kerstdag 1979 en kwam aan in Haarlem. Hakim verdiende geld met pantomime spelen in de Leidsestraat in Amsterdam. Door alledaagse gebeurtenissen onder een vergrootglas te leggen, is de kans heel klein dat toeschouwers deze niet herkennen. Veelal betrekt Hakim het publiek bij zijn spel. Midden jaren 80 werd Traïdia ontdekt door Willibrord Frequin die hem vervolgens voorstelde aan Aart Staartjes. Staartjes introduceerde Traïdia in Sesamstraat, waardoor hij nationaal doorbrak.
Naast Sesamstraat doet Traïdia ook televisie- en theateroptredens, vertelt hij verhalen en schrijft hij boeken. Zijn gave om verhalen te vertellen ontwikkelde zich in zijn jeugd. Hij groeide op in een wereld zonder televisie, waarin het vertellen van verhalen een belangrijke rol speelde. Zijn vader en vooral zijn oom Achmed waren vertellers. Om deze verhalen niet te vergeten schreef Traïdia ze op, en in 1996 verschenen ze in boekvorm als de bundel De zandkroon. Dit boek, dat hij samen met zijn broer Karim en compagnon Martien van Vuure maakte, werd in 1997 bekroond met een Vlag en Wimpel van de Griffeljury. In 2001 verscheen de opvolger, Sindbad de pizzabezorger, dat hij opnieuw samen met Martien van Vuure maakte. Het boek is gebaseerd op hun voorstelling Sindbad de zeevaarder.
In 2006 startte de NTR het multiculturele televisieprogramma Vals plat. Vanaf het begin gaat Traïdia daarin op straat confrontaties aan met het publiek om reactie te krijgen op tal van onderwerpen en belicht daarin de multiculturele samenleving. Hij had voorts een hoofdrol in de film Pizza Maffia (2011) van regisseur Tim Oliehoek. In de videoclip Maskerman (2014) van Stef Bos speelde Traïdia wederom een hoofdrol. Het nummer Maskerman komt van het album Mooie waanzinnige wereld.
Er verschenen van Hakims hand verhalen in de volgende boeken: Buitenspiegels, Feestverhalen en Kerstverhalen. Hakim schreef samen met Karim en Martien van Vuure het met vlag en wimpel bekroonde De Zandkroon. Dit laatste boek werd door Hakim geïllustreerd.
Traïdia's eerste cabaretprogramma heette Mohamlet. Van september tot en met december 2006 stond hij in de theaters met zijn show Kauwgom. Vanaf januari 2007 speelde Traïdia in de door hemzelf geschreven musical Ali Baba, de musical en in 2008 stond hij in het theater met het programma Achmed van Oranje, waarin hij een originele blik geeft op de multiculturele samenleving. In 2012/2013 kwam hij met de voorstelling Circus Hakim.
Tussen oktober 2020 en oktober 2021 is Traïdia te zien als het personage Sami El Amrani in de RTL 4-soap Goede tijden, slechte tijden.
Hakim Traïdia is vader van twee zonen en een dochter. Hij ontmoette zijn eerste Nederlandse vrouw in Parijs in de jaren 70. Hij woont momenteel in Haarlem en zijn Circus Hakim is een klein theater voor uitvoerende kunsten voor jong en oud, met een filmschool, waarvan hij de artistiek directeur is.