Geboren te Rotterdam, Zuid-Holland. Hendrik Johannes Barnard was een Nederlandse schrijver van kinderboeken, journalist en televisieregisseur. Na verschillende baantjes, onder andere in de haven en de boekhandel, ging hij werken als floormanager bij de Nederlandse Televisie Stichting (NTS), de voorloper van wat nu de NPS heet. Maakte kinderprogramma’s zoals onder andere Pipo de Clown, waaronder Pipo en het zingende zwaard en Pipo in Kaliefland. Petra, de dochter van Henk Barnard speelde in de beginjaren mee in de televisieserie Pipo de Clown. Kwam uiteindelijk bij het actualiteitenprogramma Kenmerk van de IKON. Als eindredacteur van dat programma kwam hij in verschillende ontwikkelingslanden terecht, waar hij meewerkte aan vele documentaires.
De verhalen die hij aan zijn kinderen vertelde, verschenen later op de kinderpagina van Het Vrije Volk. Enkele daarvan werden gebundeld in Slacht me niet zei de kip (1959) en Torentje, torentje val niet om (1961). Dat waren zijn eerste boeken. Zijn verhalen zijn bijna allemaal geïllustreerd door zijn vrouw Reintje Venema, die hij in de oorlog in het verzet leerde kennen. Barnard leverde een belangrijke bijdrage aan de discussie over de pedagogische emancipatie van jeugdliteratuur in de maatschappijkritische periode van de jaren 70 van de twintigste eeuw. Barnard reisde als eindredacteur van een actualiteitenrubriek op televisie veel. De schrijnende toestanden die hij tegenkwam in de derde wereld verwerkte hij in zijn boeken. Ontving een Gouden Griffel in 1982 en ook in dat jaar kreeg bij de Nederlandse Staatsprijs voor Kinder-en Jeugdliteratuur.
In 1974 schreef Barnard 2 is te veel , het Kinderboekenweekgeschenk ter gelegenheid van de Boekenweek. Zijn laatste boeken zijn een handreiking voor de jeugd om zelfstandiger te leren denken en handelen. Hij leverde ook een belangrijke bijdrage aan de discussie over de pedagogische emancipatie van de jeugdliteratuur.
Daarnaast werkte hij als televisieregisseur. Hij ontving in 1976 uit handen van minister Jan Pronk de Dick Scherpenzeelprijs voor zijn journalistieke reportages over de Derde Wereld.
Overleden te Laren. Noord-Holland.
