Jef Last

Geboren te Den Haag. Josephus Carel Franciscus (Jef) Last was een Nederlands dichter, prozaschrijver, vertaler en reiziger. Studeerde sinologie in Leiden en Hamburg. Beoefende verschillende beroepen. Reeds op jonge leeftijd een strijdbaar socialist en ook korte tijd communist. Met zijn vriend André Gide reisde hij in de zomer van 1936 naar de Sovjet-Unie. Het tweetal werd groots ontvangen, maar doorzag de georganiseerde hulde en keerde ontgoocheld terug naar het westen. Veel later zou Last een boek schrijven over zijn vriendschap met Gide. In datzelfde jaar verscheen zijn dichtbundel 'De bevrijde Eros', waarin zijn homoseksuele kant duidelijk naar voren trad. Last streed mee in de Spaanse Burgeroorlog in de Internationale Brigades, waar hij aan de zijde van de wettige regering van de Spaanse republiek zou vechten, tegen de fascistische partij van generaal Franco. Daardoor verloor hij zijn Nederlanderschap wegens krijgsdienst voor een vreemde mogendheid. Kort na de Tweede Wereldoorlog kreeg hij het weer terug. Tijdens de Tweede Wereldoorlog richtte hij het illegale blad ‘De Vonk’ op. Was van 1950 tot 1953 leraar en regeringsadviseur op Bali. Last was vanaf 1923 gehuwd met Ida ter Haar, van wie hij scheidde en met wie hij later opnieuw huwde. Zij hadden drie dochters. Last was biseksueel. Hij was mede-oprichter van de emancipatoir-homoseksuele Shakespeareclub, de voorloper van het COC. Ook in zijn poëzie en proza verwerkte hij al vroeg homoseksuele elementen. De laatste jaren van zijn leven bracht hij door in het Rosa Spier Huis in Laren. Overleden te Laren. Na zijn overlijden werd zijn lichaam ter beschikking gesteld van de wetenschap.