Samantha Sotto Yambao is een professionele dagdromer, aspirant-tijdreiziger en schrijfster van speculatieve fictie. Haar favoriete verhaaltjes voor het slapengaan waren de vreemde kleine verhaaltjes die haar vader ter plekke verzon over pratende pinda's, kleine soldaten en vlaggen die konden lopen. Dit nachtelijke ritueel legde de basis voor haar liefde voor alles wat vreemd, mysterieus en magisch is.
Hoewel ze ervan genoot om alles te lezen, van David Eddings tot Anne Rice, was de eerste keer dat ze ooit probeerde fictie te schrijven in haar dertiger jaren, toen ze probeerde haar boekenkater van The Time Traveler's Wife te verzachten door een verhaal te schrijven over een personage dat niet wilde/kon sterven.
Met Water Moon brak ze internationaal door. Het zaadje voor Water Moon werd geplant tijdens een bezoek aan Ninenzaka-straat in het historische district van Kyoto vóór de pandemie. Ze was een oud en traditioneel ogend huis binnengelopen en bevond zich in een modern koffiehuis. Ze verliet het koffiehuis met een matcha latte en een jeuk om het gevoel van verwondering vast te leggen dat ze had gevoeld toen ze het onverwachte binnenstapte. Het ontbrekende stuk was het juiste verhaal om het te vertellen. Dit deel van de puzzel viel op zijn plek tijdens de lockdown toen ze zag hoe de pandjeshuizen in haar stad levenslijnen werden voor zoveel mensen. Het deed haar nadenken over hoe de verpandde items niet zomaar objecten waren. Zij waren de fysieke manifestaties van de verhalen en keuzes die hun eigenaren naar de deur van de pandjeswinkel brachten. Water Moon werd geboren toen ze deze gedachten over pandjeshuizen en haar herinneringen aan Ninenzaka samenbracht.
Ze is moeder van twee kinderen en woont en werkt momenteel in Manilla.