Paul Zech

Geboren in Briesen, West-Pruisen (nu Wąbrzeźno, Polen). Was een Duitse schrijver. Zech was de oudste van de zes overlevende kinderen (op een totaal van 22) van een uit Briese afkomstige Seilers en zijn vrouw uit Müncheberg (Oost-Brandenburg). Rond de leeftijd van vijf jaar kwam hij in Müncheberg in een pleegezin bij familie van zijn moeder. Rond de tienjarige leeftijd keerde hij terug naar Briesen, waar hij afstudeerde op zijn veertiende op de basisschooln. Daarna begon hij waarschijnlijk aan een bakkersopleiding. Brak zijn studie af en ging als arbeider werken in de hoogovens en mijnen in het Ruhrgebied, Frankrijk en België. In juli 1904 trouwde hij in Elberfeld met de dochter van de schoenmaker Helene Siemon, die hij zwanger had gemaakt. Hij kwam bij haar en haar moeder in weduwe wonen en werd in oktober vader. Op de huwelijksakte en de geboorteakte van zijn zoon, figureert hij als een "Lagerist"; op de geboorteakte van zijn in 1906 geboren dochter is hij "banketbakker". Vanaf 1910 werkt hij als dramaturg en bibliothecaris in Berlijn. Bovendien was hij redacteur van het expressionistische tijdschrift 'Das Neue Pathos'. Werd in 1933 door de nazi's gevangen genomen. Vluchtte via Praag en Parijs naar Zuid-Amerika, alwaar hij in armoedige omstandigheden leefde. Veel van zijn geschriften zijn verloren gegaan en zijn werk is moeilijk te vinden. Overleden te Buenos Aires. Argentinië.