Rodaan Al Galidi

Geboren in Irak. Rodaan Al Galidi (eigenlijk Rodhan Al Khalidi) is een Iraakse dichter en schrijver. Al Galidi's geboortedatum is onbekend, aangezien in zijn streek van herkomst geboortedata over het algemeen niet worden geregistreerd en verjaardagen niet worden gevierd. Hij en zijn tien broers en zussen hebben allemaal 1 juli als verjaardag, net als zijn vader en zijn moeder. Dus een groot feest. Toen hij klein was, wilde hij graag viool spelen. Zijn vader kocht een goede viool, maar er was geen leraar in het dorpje waar hij opgroeide. Dag na dag ontdekte hij dat hij viool kon spelen met woorden. Hij begon gedichten te schrijven toen hij zes of acht jaar was. Al Galidi studeerde af in de Irakese stad Erbil als civiel ingenieur. Na zijn studie vluchtte hij uit Irak om de dienstplicht te ontwijken. Hierna zwierf hij jarenlang door Azië voordat hij in 1998 via Schiphol in Nederland aankwam, waar hij asiel aanvroeg. Het asiel werd hem geweigerd en hij was uitgeprocedeerd. Hij mocht daarom geen lessen Nederlands bijwonen. Al Galidi leerde zichzelf de Nederlandse taal en begon te schrijven. In 2007 kreeg Al Galidi alsnog een verblijfsvergunning in Nederland door een generaal pardon. Naast dichter is hij auteur van verschillende romans, waaronder het nieuwste boek Holland (2020). Dit is het vervolg op de bestseller Hoe ik talent voor het leven kreeg, dat inmiddels ook is verschenen in het Engels. Zijn dichtbundels De herfst van Zorro (2007) en Koelkastlicht (2016) waren genomineerd voor de VSB Poëzieprijs. De roman De autist en de postduif (2011) won de Literatuurprijs van de Europese Unie. Kort daarna zakte hij voor het inburgeringsexamen, waardoor hij wel zijn verblijfsvergunning hield maar geen Nederlands paspoort kreeg. In Vlaanderen ontving hij een werkbeurs. Samen met de illustrator Geertje Aalders won Al Galidi de Jenny Smelink-IBBY-prijs 2018 voor hun boek Arabische sprookjes. Deze prijs voor auteurs en illustratoren wil de nadruk leggen op culturele diversiteit in boeken. Ze kregen de prijs, omdat het boek de grensoverschrijdende kracht van verhalen treffend illustreert.