Herman Brusselmans

Geboren te Hamme, Oost-Vlaanderen. Herman Frans Martha Brusselmans is een Belgisch schrijver, dichter en columnist. Zijn vader heet August Brusselmans, zijn moeder Lea Lenssens. Zij hebben een veehandel. Herman heeft een drie jaar oudere broer (Joseph) en een drie jaar jongere zus (Mia). De jeugd van Herman is niet bepaald fijn. Herman houdt veel van zijn ouders, vooral van zijn moeder, die hij omschrijft als een fantastische vrouw. Zijn vader is door een nare opvoeding en latere zorgen over zijn bedrijf een nerveuze en agressieve man geworden. Dit zorgt voor een gespannen sfeer in het ouderlijk huis. Vanaf hun vijfde moeten Herman en zijn broer met vader mee naar klanten en zo komen ze in aanraking met dierenmishandeling. Vooral dit laatste blijkt voor de jonge Herman traumatisch. Op zijn negende begint de kleine Herman met roken. Herman is als kleine jongen op school erg leergierig en hij wil in alles de beste zijn. In de puberteit wordt ‘de lol’ belangrijker, en voetbal, waarvoor hij veel talent blijkt te hebben. Hij speelde linksbuiten bij SK Berlare, Vigor Hamme en de UEFA-junioren (min 18-jarigen) van Sporting Lokeren. Bij deze laatste speelde hij onder trainer Leon Nollet samen met latere profvoetballers Raymond Mommens, Alex Querter en Marc Verbruggen. In 1976 ging Brusselmans Germanistiek studeren aan de Universiteit van Gent. In 1978 koos hij voluit voor literatuur maar is blijven voetballen bij o.m. De Woody's, een minivoetbalclub die hij noemde naar zijn overleden hond Woody. In 1980 studeerde hij af en ging aan de slag in een Brusselse bibliotheek van de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening. In 1982 debuteerde Brusselmans met de verhalenbundel ‘Het zinneloze zeilen’. In 1985 brak hij door met ‘’ De man die werk vond’, een roman waarin de zonderlinge bibliothecaris Louis Tinner zijn dagen slijt met drinken en fantaseren over het koffiemeisje. Het boek schetst met zijn neerslachtige ondertoon een goed beeld van Belgische bureaucratie en de jaren tachtig en wordt door velen beschouwd als zijn beste werk. Zijn werk wordt gekenmerkt door een hoog autobiografisch gehalte met thema's zoals drank, seks, sigaretten en verveling. Ook schrijft hij vaak over de schoonheid en het algemene karakter van de vrouw. Hij verwijst vaak naar het leven op het Vlaamse platteland van de jaren zestig, de tijd en de omgeving van zijn jeugd. Naast romans schrijft Brusselmans ook columns en stukken voor televisie. Als columnist debuteerde hij in het satirische weekblad ‘De Zwijger’ (1982-1984). Begin jaren '90 kreeg hij een wekelijkse column in het weekblad HUMO (die hij midden jaren negentig heeft voorgedragen op de VPRO-radio onder de titel ‘Val dood!’) en later ook voor Het Laatste Nieuws en Gaia. Brusselmans dankt zijn bekendheid ook aan de televisie. In 1991 had hij een eigen rubriek in ‘Het huis van wantrouwen’, waar hij bekend werd met de uitspraken Doch dit alles terzijde en Bedankt voor u...wáándacht! In 2000 kreeg hij een typetje van imitator Chris Van den Durpel en sindsdien is hij vaak te zien in talkshows. Tussen 2005 en 2009 was hij een van de vaste gasten van Studio 1 op zondag met Frank Raes met scherpe humoristische analyses van voetballers (traptechniek én kapsel. In 2012 presenteerde samen met Luk Alloo het programma De Kleedkamer dat werd uitgezonden op Sporting Telenet. Sinds 2006 was hij een frequente gast bij het in 2020 gestopte Nederlandse televisieprogramma De Wereld Draait Door. Sinds 2013 is hij jurylid bij het spelprogramma De Slimste Mens ter Wereld met grappen over zijn al dan niet fictieve 'Tante Sonja'. Brusselmans is een van de meest verguisde Vlaamse schrijvers. Men heeft vooral kritiek op de eentonigheid van zijn oeuvre, de schuttingtaal en de platte seksueel getinte uitspraken. Veel boeken gaan over zijn leven als beroemd schrijver en bevatten gescheld op zijn omgeving en collega-schrijvers. Zo leverde een beledigende opmerking over modeontwerpster Ann Demeulemeester in zijn boek 'Uitgeverij Guggenheimer' (1999) hem een rechtszaak op waardoor het boek enige tijd niet verkrijgbaar was. In 2017 leidde een denigrerende column over de Nederlandse zangeres Anouk tot polemiek. In een rechtstreekse confrontatie tijdens een aflevering van Van Gils & gasten, rond zijn zestigste verjaardag, applaudisseerde Brusselmans zedig bij een nummer van haar. Zijn werk is vooral bij een jong publiek populair en hij groeide uit tot een van de best verkopende schrijvers van Vlaanderen. Als veelschrijver brengt Brusselmans meestal twee boeken per jaar uit en zijn oeuvre omvat inmiddels 80 boeken. In 1994 bedacht Brusselmans het scheldwoord "Zandzeepsodemineraalwatersteenstralen", dat een tijd lang in de woordenboekedities Van Dale werd opgenomen. In 1980 trouwde Brusselmans met Gerda Baeyens en vestigde zich in Iddergem. In 1986 verhuisde hij naar Gent. Zijn eerste huwelijk strandde in 1991 en in 2005 hertrouwde hij met Tania De Metsenaere tot ook deze relatie werd verbroken in 2010. In maart 2016 ontmoette hij zijn derde levenspartner met wie hij sinds september 2018 samenwoont in zijn loft in Gent. Van haar is bekend dat ze Lena heet en afkomstig is uit Amsterdam. Haar achternaam is onbekend. Hun relatie werd regelmatig besproken in de media en roddelpers vanwege het grote leeftijdsverschil van bijna 34 jaar. Hij speelde ook een rolletje in de films ‘La vie sexuelle des Belges’ 1950-78 en ‘Camping Cosmos’ van Jan Bucquoy.