Tineke Roeffen

Geboren te Amsterdam, Noord-Holland. Tineke Roeffen was de eerste vrouw die regisseur wordt bij de televisie. Ze werkte in totaal dertig jaar bij de televisie. Roeffen begon na haar middelbare school bij de KRO. In 1954 heeft de KRO een 'scriptgirl' nodig voor de televisiesectie (bestaande uit regisseurs Jan Castelijns, Jan Delftgauw en Ben Mettrop) en Roeffen waagde de overstap. Scriptgirl en omroepster zijn dan de enige functies bij de televisie die door vrouwen uitgeoefend werden. Ze had er verschillende baantjes: eerst als secretaresse van J.A.A.M. Kors, daarna als productieassistente van Jan de Cler. Vervolgens werkte ze ook bij het platenarchief en later presenteerde ze bij schoolradio. In april 1957 nam Roeffen de regie van de KRO-kinderuitzendingen (met onder meer Hokus Pokus, dat kan ik ook en Dappere Dodo) over van Wim Bary. Ze ontvangde grote stapels post van de kleine kijkers als er iemand jarig was in het programma of als een personage een andere jas aan had. Ze merkte uit hun brieven hoe betrokken de kinderen waren bij de programma's en hoe oplettend ze was. Enkele maanden (20 januari) later regisseerde ze voor het eerst een avondprogramma. Regisseur Luc van Gent was ziek en Roeffen nam zijn taak over. Het betrof een opzienbarende uitzending op locatie van een medische operatie op een koe. De reportage kwam van de Veeartsenijkundige faculteit in Delft waar presentator Dick de Vree uitleg gaf over onderzoek, röntgenfoto's en de operaties die daar plaatsvonden. Het klapstuk was de operatie op een koe, die uiteraard niet gerepeteerd kon worden. De uitzending slaagde en Roeffen regisseerde daarna vaker de avonduitzendingen of onderdelen daarvan. In juni 1958 trouwde ze met Teun Notten, een reclameman en de broer van KRO producent Nic Notten. Zoals wel gebruikelijk was voor getrouwde vrouwen die tijd gaf ze haar werk op en verhuisde ze met hem mee als hij voor zijn werk naar Eindhoven moest eind 1958. De Telegraaf noemde het een "gevoelig verlies" dat de televisie haar enige vrouwelijke regisseur verloor omdat zij zulk goed werk doet. Woensdagmiddag 20 december 1958 was haar laatste kinderuitzending, zo kondigde De Telegraaf aan, maar van een lange afwezigheid was geen sprake. In 1959 was ze alweer terug bij de televisie, maar niet meer bij de kinderuitzendingen. Ze regisseerde een tweewekelijkse serie met een avondcollege Nederlands: Onze arme, rijke taal. Roeffen vond het niet zo leuk als de kinderprogramma's, Co-Auteur: Quint, Wim