Michel Dusart

Geboren te Wandre, Luik. Michel Dusart is een Belgische stripschrijver, bibliothecaris en scenarist. Studeerde aan Saint-Luc , met de ambitie toen om tekenaar te worden. Maar hij realiseerde zich al snel dat verschillende van zijn kameraden, die Walthéry , Hachel, Dany of Seron werden genoemd, veel meer talent hadden dan hij op dit gebied. Aan de andere kant hadden ze moeite om verhalen te schrijven. Zo werd hij een stripboekschrijver. In 1964 publiceerde de redacteur van Kuifje  Marcel Dehaye zijn eerste korte verhaal geïllustreerd door Dany. Het volgende jaar vervolgt hij met twee korte verhalen opnieuw geïllustreerd door Dany en een ander geïllustreerd door de echtgenoten Liliane en Fred Funcken. Opnieuw schreef hij een kort verhaal voor Dany en in 1967 een redactioneel gedeelte. In 1967 schreef hij onder leiding van Michel Greg, de nieuwe hoofdredacteur van Kuifje, het script voor twee complete didactische verhalen: Petit Rocher de la Haute berg voor Eddy Paape en The First Arms of George Washington voor de Funckens. Het jaar daarop schreef hij korte verhalen en begon nieuwe samenwerkingen met Géri, Christian Denayer en Sidney. Het was in 1971 dat hij het stokje overnam van zijn vriend Hachel om zijn reeks Benjamin  te schrijven, het zou zijn langste reeks worden die hij tot 1980 voortzette. Uitgever M. Carré (4 albums, 1981-1983), twee andere albums verschenen eind 1994 en 2009 in eigen beheer. Van 1986 tot 1987 schreef hij voor de jonge Marco Venanzi zijn eerste historische verhalen gepubliceerd in het weekblad Kuifje, zo publiceerde hij twee korte verhalen van 5 boards en Kuifje-reporter. Vervolgens bracht hij in 1989, opnieuw in samenwerking met Marco Venanzi, Froidure  uit. Dit album, voorafgegaan door Abbé Pierre, vertelt het leven van Abbé Froidure, oprichter van Les Petits Riens en kreeg een speciale vermelding bij de Gabriëlprijs in 1990. In 1988 schreef hij, samen met journalist Jean Jour, het emblematische folkloristische karakter van de stad van de prins-bisschoppen: Tchantchès getekend door Walthéry met de Luikse edities Khâni. Zeven jaar later hervatte hij dit personage, dit keer voor Didier Casten met Tchantchès straatjongen, uitgegeven door Noir Dessin Production. In 1994 schreef hij voor Mittéï het derde deel van het personage Le P'tit Bout d'chique Le P'tit Bout d'chique op vakantie, uitgegeven door Monegasque Marsu Productions. Hij schrijft dit personage opnieuw voor de recensie Het Avontuur in nrs 5 tot 7 met het verhaal P'tit bout d'Chique wint de Ronde van Frankrijk, wederom getekend door Walthéry en integraal uitgegeven door Editions du Tiroir in 2020. Michel Dusart heeft een dertigtal albums  op zijn naam staan. Om te leven was hij bibliothecaris in de provincie, in Luik.