Geboren te Amsterdam. Was een Nederlandse schrijver en bestuursambtenaar die vooral bekend is geworden vanwege zijn roman Max Havelaar, of De koffij-veilingen der Nederlandsche Handel-Maatschappij, die in 1860 verscheen onder het pseudoniem Multatuli. Hij schreef ook toneelstukken, pamfletten, soms in briefvorm, en aforismen.Hij bezocht daar enkele jaren de Latijnse school en was net als zijn broer Pieter voorbestemd om dominee te worden. Hij mislukte op die school en vertrok in 1838 met zijn vader naar Nederlands Indië, waar hij in 1839 een baan als ambtenaar verwierf. Daar zag hij de vele wantoestanden onder verantwoordelijkheid van het Nederlandse koloniale bewind. Na een zware astma aanval stierf hij in Nieder Ingelheim in Duitsland. Na zijn dood ontfermde zijn weduwe zich, min of meer door geldnood gedwongen, over zijn omvangrijke nalatenschap aan brieven, waaruit zij in tien boekdelen veel publiceerde. Ze heeft evenwel ook veel weggelaten en voor altijd vernietigd. Vier dagen later werd hij als eerste Nederlander gecremeerd, in het crematorium te Gotha. De urn met de as stond tot 1930 bij Hamminck Schepel, en kwam na haar overlijden in het Multatuli Museum.

