Finns heks staarde me aan en ik zag iets nieuws in haar gezicht. Was het medeleven? Medelijden? Ze schudde haar hoofd, kneep haar ogen tot spleetjes, stak een kromme vinger naar me uit en tikte zachtjes midden op mijn voorhoofd.
‘Je moet beter kijken,’ zei ze.
Ik knipperde met mijn ogen en realiseerde me dat dit het was; dit was mijn toekomst.
Ik was van twee kostscholen afgetrapt en het laatste wat ik wilde, was naar die derde, hier, aan de kust van East Anglia. Maar zonder het St. Oswald had ik niet de vissershut ontdekt met zijn roodgloeiende kachel, gestreepte dekens en zeemonstersoep. Zonder het St. Oswald had ik niet de jongen ontmoet met de mooie ogen, de vage glimlach en zijn mistig verleden. Zonder het St. Oswald had ik Finn niet ontmoet. En zonder Finn zou er geen verhaal zijn.
Titel/-1809425112