George Ritchie, een jonge Amerikaanse rekruut (thans psychiater), loopt in 1943 in het trainingskamp een longontsteking op. De ziekte verergert zich en Ritchie wordt door de artsen dood verklaard. Hij verlaat zijn lichaam en ontmoet Jezus, de Zoon van God. Deze laat hem het hiernamaals zien, hel en hemel. Ritchie wordt overweldigd door de liefde die deze Jezus uitstraalt. Hij krijgt de kans zijn leven opnieuw te beginnen en keert in zijn lichaam terug. Aanvankelijk weet hij niet goed wat hij met deze 'uittredingservaring' aan moet. Als soldaat maakt hij op de Europese slachtvelden veel ellende mee. Dan ontdekt hij in de ogen van oorlogsslachtoffers het gelaat van Christus. Hij wijdt zijn leven aan de psychische genezing van zijn patienten en vertelt over zijn bijzondere ervaring. Zoals ook in dit meeslepende boek. Zonder een uitspraak te willen doen over het waarheidsgehalte geldt: dit is het relaas van iemand die door een bijzondere ervaring geleerd heeft wat het betekent: je naaste liefhebben als jezelf.
