Aura

In het oude centrum staat het huis van Consuelo, de weduwe van de generaal. Overal in huis is het donker. Je telt de treden, dwaalt als een schim door het duister tot een rauwe vrouwenstem je roept: 'Hier moet je wezen.' Je praat met de dame. Ze heeft een dier op haar schoot. Een konijn? Ze noemt het beest Saga.. Je zegt dat je de opdracht wil uitvoeren, graag zelfs, maar als zij meldt dat ze je in huis wil hebben, om je te kunnen concentreren op het werk, schrik je terug. Nee, je kan dit niet aannemen. Ga weg, je hebt al genoeg tijd vergooid. Als Consuelo nog eenmaal vraagt of je blijft antwoordt je vertwijfeld "Ja." Waarom antwoordt je dit... Waarom? Om de ogen van die vrouw, die jonge vrouw, de kleindochter van Consuelo,... Aura!