Teddiewolk

Ik heb het weer gezien. De laatste tijd zie ik het steeds vaker, nu bijna elke dag, maar ik durf er niet over te praten. Met niemand..."
Dingen zien die anderen niet zien. Dat overkomt ook Ingeborg als ze op een middag met andere kinderen buitenspeelt. Ze hinkelde op te tegels (als je op de randjes komt, dan ben je dood). Opeens renden alle andere kinderen weg omdat ze vonden dat Ingeborg dood was en daar moesten ze om lachen. En net op dat moment hing het daar, boven een muurtje. Een rode, zachte en pluizige wolk die achter haar aan slingert als Ingeborg naar huis rent.