Truus de nachtmerrie

Henriëtte van Eyk heeft in dit boek afscheid genomen van haar oude vriendin Gravin Knal, Luitenant Knakkerman, Jonker van Ratburgh en vele andere goede bekenden. Er gaat hier weer een heel andere wereld voor ons open. Het best zou dit nieuwe boek vergeleken kunnen worden met Gabriël, want Truus de nachtmerrie, het onwezenlijke paardje, beleeft even zonderlinge avonturen en raakt in even buitennissige situaties verstrikt als het magere mannetje. Weer treft ons de groote dichterlijkheid, de warme menschelijkheid, de altijd frissche visie en de flitsende fantasie in dit werk. Henriëtte van Eyk bewijst hier weer, dat zij onze beste ­ misschien onze eenige ­ sprookjesschrijfster is. Want de goede sprookjesschrijfster brengt niet den schijn om de menschen en dingen, maar houdt de dingen vast aan hun schijn.