De overstap

Tad was tot in de grond verwend. En zoals met zoveel verwende kinderen, deed de gedachte aan wat hij niet kon krijgen hem eventjes vergeten wat hij allemaal wel had._x000D_ "Het is niet eerlijk," mompelde hij. Zijn hoofd zonk weg in zijn kussen van ganzendons. Maanlicht gleed over de muren en viel op eijn bleke chagrijnige gezicht. "Waarom mag ik niet naar dat pretpark? Waarom mag ik nooit eens doen wat ik wil?"_x000D_ Opeens leek Grijpmeer net een gevangenis. Zijn ouders, alles wat hij bezat, zijn school en heel zijn omgeving - het waren boeien die hem gekluisterd hielden en die hij kwijt wilde._x000D_ "Ik wou dat ik iemand anders was!" mompelde hij voor zich heen...