Boek/4745040
| (Een tussenliggende versie door een andere gebruiker niet weergegeven) | |||
| Regel 1: | Regel 1: | ||
Sinds haar mama er niet meer is, voelt Millie een grote leegte in haar buik. Ze voelt zich alleen met haar verdriet. Papa komt zijn kamer niet uit en tante Tien doet haar best, maar ook zij kan nooit de plaats van mama innemen. Millie mist haar zo erg dat ze aan niets anders kan denken. Op een dag wint ze bij een gekke piraat op de kermis iets bijzonders: een lichtblauwe knuffelbol. Eerst vindt ze het maar een stom ding, maar dan begint ze met Bol te praten. En tot Millies verrassing praat de knuffel terug. Bol leert haar weer praten, herinneren én loslaten. | |||
| ws-page-props | |||
|---|---|---|---|
| Regel 14: | Regel 14: | ||
|OmslagIllustratiesPg=Persoon/4535125 | |OmslagIllustratiesPg=Persoon/4535125 | ||
|BoekIllustratiesPg=Persoon/4535125 | |BoekIllustratiesPg=Persoon/4535125 | ||
|Cover=Millie-en-de-bolwezel-wim-de-vos-paul-oole-2026-1-412856-1776186851.jpg | |||
}} | }} | ||
Huidige versie van 14 apr 2026 17:14
Sinds haar mama er niet meer is, voelt Millie een grote leegte in haar buik. Ze voelt zich alleen met haar verdriet. Papa komt zijn kamer niet uit en tante Tien doet haar best, maar ook zij kan nooit de plaats van mama innemen. Millie mist haar zo erg dat ze aan niets anders kan denken. Op een dag wint ze bij een gekke piraat op de kermis iets bijzonders: een lichtblauwe knuffelbol. Eerst vindt ze het maar een stom ding, maar dan begint ze met Bol te praten. En tot Millies verrassing praat de knuffel terug. Bol leert haar weer praten, herinneren én loslaten.