Geen bewerkingssamenvatting |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
| Regel 1: | Regel 1: | ||
Geboren te Amsterdam, Noord-Holland. Guus Kuijer is een Nederlandse auteur. Op school ging het niet zo goed met Guus Kuijer, omdat hij meer geïnteresseerd was in aquaria en jazz, dan in rekenen. Op de lagere school bleef hij drie keer zitten, en hij werd naar een internaat gestuurd. Aan zijn verblijf daar heeft hij geen prettige herinneringen, toch ging hij uitgerekend naar de kweekschool om voor onderwijzer te studeren en stond daarna van 1967 tot 1973 voor de klas op een lagere school in Didam. Buiten de schooluren begon hij boeken voor volwassenen te schrijven. Omdat dat niet te combineren viel gaf hij zijn baan in het onderwijs op en richtte zich vanaf 1973 Kuijer zich helemaal op het schrijven van boeken. In eerste instantie schreef hij boeken voor volwassenen. Hij debuteerde in 1971 met ''Rose, met de vrome wimpers.'' In 1975 verscheen zijn eerste kinderboek: ''Met de poppen gooien''. Hij schreef dit boek voor Madelief, een dochtertje van vrienden. De hoofdpersoon uit het boek is naar haar vernoemd. Het boek werd meteen een succes en leverde hem zijn eerste Gouden Griffel op. In totaal heeft Guus Kuijer vijf ''Madelief''-boeken geschreven. Kuijers boeken slaan evenals die van [[Persoon/3572|Annie M.G. Schmidt]] een nieuwe richting in. Ze zijn minder 'braaf' dan de kinderliteratuur die tot dan toe verscheen. Kuijer schuwde een aantal zaken niet, die tot dan toe in de kinderliteratuur als taboe werden beschouwd, zoals brutaliteit tegenover volwassenen, verkapte verwijzingen naar tienerzwangerschap en seksualiteit, orwelliaanse uitdrukkingen en verwijzingen naar foltering, en rokende kinderen. Om deze redenen waren uitgevers er aanvankelijk huiverig voor om zijn vertaalde werk uit te geven. In 2001 schreef Guus Kuijer het kinderboekenweekgeschenk, ''Ik ben Polleke hoor!''. Hij won twee Gouden en drie Zilveren Griffels. In 1979 kreeg hij de Staatsprijs voor Jeugdliteratuur en in 1982 ontving hij de Duitse Jeugdboekenprijs. In 2012 werd hem, als eerste Nederlander, de Astrid Lindgren Memorial Award (ALMA) toegekend. In datzelfde jaar verscheen ook het eerste deel van ''De Bijbel voor ongelovigen''. In deze reeks vertelt Kuijer de verhalen uit de Bijbel op geheel eigen wijze na, omdat ze tot 'de oerverhalen van de mensheid' behoren. Hij hoopt hiermee zijn fascinatie voor deze verhalen over te brengen op mensen die de Bijbel als literatuur willen lezen. In 2015 verscheen het vierde deel en tot dan toe waren er in totaal ruim 45.000 exemplaren van verkocht. Tegenwoordig woont hij in Driehuizen. | Geboren te Amsterdam, Noord-Holland. Guus Kuijer is een Nederlandse auteur. Op school ging het niet zo goed met Guus Kuijer, omdat hij meer geïnteresseerd was in aquaria en jazz, dan in rekenen. Op de lagere school bleef hij drie keer zitten, en hij werd naar een internaat gestuurd. Aan zijn verblijf daar heeft hij geen prettige herinneringen, toch ging hij uitgerekend naar de kweekschool om voor onderwijzer te studeren en stond daarna van 1967 tot 1973 voor de klas op een lagere school in Didam. Buiten de schooluren begon hij boeken voor volwassenen te schrijven. Omdat dat niet te combineren viel gaf hij zijn baan in het onderwijs op en richtte zich vanaf 1973 Kuijer zich helemaal op het schrijven van boeken. In eerste instantie schreef hij boeken voor volwassenen. Hij debuteerde in 1971 met ''Rose, met de vrome wimpers.'' In 1975 verscheen zijn eerste kinderboek: ''Met de poppen gooien''. Hij schreef dit boek voor Madelief, een dochtertje van vrienden. De hoofdpersoon uit het boek is naar haar vernoemd. Het boek werd meteen een succes en leverde hem zijn eerste Gouden Griffel op. In totaal heeft Guus Kuijer vijf ''Madelief''-boeken geschreven. Kuijers boeken slaan evenals die van [[Persoon/3572|Annie M.G. Schmidt]] een nieuwe richting in. Ze zijn minder 'braaf' dan de kinderliteratuur die tot dan toe verscheen. Kuijer schuwde een aantal zaken niet, die tot dan toe in de kinderliteratuur als taboe werden beschouwd, zoals brutaliteit tegenover volwassenen, verkapte verwijzingen naar tienerzwangerschap en seksualiteit, orwelliaanse uitdrukkingen en verwijzingen naar foltering, en rokende kinderen. Om deze redenen waren uitgevers er aanvankelijk huiverig voor om zijn vertaalde werk uit te geven. De ''Madelief''-serie werd begin jaren negentig bewerkt tot een televisieserie en later ook tot een speelfilm, ''Madelief, krassen in het tafelblad'', door Ineke Houtman. In 2001 schreef Guus Kuijer het kinderboekenweekgeschenk, ''Ik ben Polleke hoor!''. Hij kreeg er in 2003 de Woutertje Pieterse Prijs voor. In september 2003 verscheen de film ''Polleke''. Hij won twee Gouden en drie Zilveren Griffels. In 1979 kreeg hij de Staatsprijs voor Jeugdliteratuur en in 1982 ontving hij de Duitse Jeugdboekenprijs. In 2012 werd hem, als eerste Nederlander, de Astrid Lindgren Memorial Award (ALMA) toegekend. In datzelfde jaar verscheen ook het eerste deel van ''De Bijbel voor ongelovigen''. In deze reeks vertelt Kuijer de verhalen uit de Bijbel op geheel eigen wijze na, omdat ze tot 'de oerverhalen van de mensheid' behoren. Hij hoopt hiermee zijn fascinatie voor deze verhalen over te brengen op mensen die de Bijbel als literatuur willen lezen. In 2015 verscheen het vierde deel en tot dan toe waren er in totaal ruim 45.000 exemplaren van verkocht. Tegenwoordig woont hij in Driehuizen. | ||
Versie van 21 jan 2023 15:09
Geboren te Amsterdam, Noord-Holland. Guus Kuijer is een Nederlandse auteur. Op school ging het niet zo goed met Guus Kuijer, omdat hij meer geïnteresseerd was in aquaria en jazz, dan in rekenen. Op de lagere school bleef hij drie keer zitten, en hij werd naar een internaat gestuurd. Aan zijn verblijf daar heeft hij geen prettige herinneringen, toch ging hij uitgerekend naar de kweekschool om voor onderwijzer te studeren en stond daarna van 1967 tot 1973 voor de klas op een lagere school in Didam. Buiten de schooluren begon hij boeken voor volwassenen te schrijven. Omdat dat niet te combineren viel gaf hij zijn baan in het onderwijs op en richtte zich vanaf 1973 Kuijer zich helemaal op het schrijven van boeken. In eerste instantie schreef hij boeken voor volwassenen. Hij debuteerde in 1971 met Rose, met de vrome wimpers. In 1975 verscheen zijn eerste kinderboek: Met de poppen gooien. Hij schreef dit boek voor Madelief, een dochtertje van vrienden. De hoofdpersoon uit het boek is naar haar vernoemd. Het boek werd meteen een succes en leverde hem zijn eerste Gouden Griffel op. In totaal heeft Guus Kuijer vijf Madelief-boeken geschreven. Kuijers boeken slaan evenals die van Annie M.G. Schmidt een nieuwe richting in. Ze zijn minder 'braaf' dan de kinderliteratuur die tot dan toe verscheen. Kuijer schuwde een aantal zaken niet, die tot dan toe in de kinderliteratuur als taboe werden beschouwd, zoals brutaliteit tegenover volwassenen, verkapte verwijzingen naar tienerzwangerschap en seksualiteit, orwelliaanse uitdrukkingen en verwijzingen naar foltering, en rokende kinderen. Om deze redenen waren uitgevers er aanvankelijk huiverig voor om zijn vertaalde werk uit te geven. De Madelief-serie werd begin jaren negentig bewerkt tot een televisieserie en later ook tot een speelfilm, Madelief, krassen in het tafelblad, door Ineke Houtman. In 2001 schreef Guus Kuijer het kinderboekenweekgeschenk, Ik ben Polleke hoor!. Hij kreeg er in 2003 de Woutertje Pieterse Prijs voor. In september 2003 verscheen de film Polleke. Hij won twee Gouden en drie Zilveren Griffels. In 1979 kreeg hij de Staatsprijs voor Jeugdliteratuur en in 1982 ontving hij de Duitse Jeugdboekenprijs. In 2012 werd hem, als eerste Nederlander, de Astrid Lindgren Memorial Award (ALMA) toegekend. In datzelfde jaar verscheen ook het eerste deel van De Bijbel voor ongelovigen. In deze reeks vertelt Kuijer de verhalen uit de Bijbel op geheel eigen wijze na, omdat ze tot 'de oerverhalen van de mensheid' behoren. Hij hoopt hiermee zijn fascinatie voor deze verhalen over te brengen op mensen die de Bijbel als literatuur willen lezen. In 2015 verscheen het vierde deel en tot dan toe waren er in totaal ruim 45.000 exemplaren van verkocht. Tegenwoordig woont hij in Driehuizen.
