|
|
| Regel 1: |
Regel 1: |
| Om de aarde cirkelen de vernietigingstuigen. Zij slaan in op verschillende plaatsen. De mens, die als leerling tovenaar de krachten niet meer meester is die hij ontketend heeft, staat voor zijn eigen vernietiging. We lezen de kroniek van een gewoon mens, geplaatst tegenover de finale ondergang van zijn soort. In het begin is hij slechts een deeltje van de massa-angst die al schrijvend registreert. Maar spoedig zondert hij zich af en tast naar de zin van zijn angst. De wereld rondom hem is een mierennest waar een reus zijn voet in heeft gezet. Zijn dromen zijn als een reeks apocalyptische fresco's, visioenen van ontmenselijking en kosmische desintegratie. Ze zijn de eerste tekenen van de dreigende waanzin.
| | |
