Persoon/1325173401

Geboren te Hattem, Gelderland. Otto Gijsbert (Bert) bracht zijn kindertijd door aan de rand van de Veluwse bossen en de oever van de IJssel. Zijn eerste levensjaren gedurende de tweede wereldoorlog bracht hij door in een paradoxale omgeving. ze woonden in een paradijselijke natuur midden in het bos. Maar tegelijkertijd was er de spanning doordat ze onderduikers in huis hadden. En op het eind van de oorlog inkwartiering van Duitse soldaten. Naast de beelden uit de natuur werd hij van jongs af aan sterk geboeid door verhalen en sprookjes.

Toen hij elf jaar was zag hij in de krant een kleine advertentie: te koop, een toverlantaarn met plaatjes. Hij had net genoeg zakgeld gespaard en met een portemonnee vol dubbeltjes, kwartjes en guldens fietste hij naar het adres dat in de advertentie vermeld stond. Hij kocht de toverlantaarn, een kleine zwartmetalen projector met een ‘schoorsteentje’ erop waardoor de warmte van de lamp kon ontsnappen. Bij z’n oma die vlakbij woonde beleefde hij het wonder dat je plaatjes op de muur kunt projecteren. Op de glazen plaatjes stonden beelden uit diverse sprookjes. In deze tijd met een overvloed aan beelden op televisie, film, dvd, computer, mobiele telefoon kun je je haast niet voorstellen dat het maar een halve eeuw geleden is dat je lichtbeelden op de muur als een wonder kon beleven. Tijdens de volgende jaren verdween de geheimzinnige betovering die uitging van de geprojecteerde beelden op de muur in een verduisterde kamer. Hij werd gefascineerd door andere tekenfilms van Walt Disney: Pinokkio, Assepoester.

Er kwamen andere beelden in m’n leven: stripverhalen van Donald Duck, Tom Poes, Bruintje Beer, Kapitein Rob, Erik de Noorman.

Na de scheiding van m’n ouders rond mijn twaalfde jaar begon mijn moeder een kinderkamp. Gedurende vele jaren hielp ik iedere zomer in deze kinderkampen waar ook veel aandacht werd besteed aan creativiteit en toneelspel. Er werden diverse sprookjesspelen gespeeld door de kinderen.

Volgde de Sociale Academie in Groningen, de Voortgezette Opleiding Vormingswerk in Amsterdam en de opleiding voor biografisch werk bij Levenslijnen.

Hij werkte in het club- en buurthuiswerk en als cursusleider in het vormingswerk. De antroposofie van Rudolf Steiner en de Christengemeenschap zijn voor hem belangrijke inspiratiebronnen. In cursussen, workshops en kampen van de Christengemeenschap werkte hij veel met de beeldentaal van sprookjes, door middel van vertellen, schilderen en improvisatiespel.

Door gezondheidsproblemen moest hij in 2004 stoppen met het geven van lezingen, workshops en het vertellen van sprookjes en verhalen. In 2007 had hij een bijzondere ervaring met sprookjesbeelden tijdens een opname in de Nederlandse astmakliniek in het Zwitserse Davos. Op een verjaardag van een van zijn medepatiënten vertelde hij het sprookje De duivel met de drie gouden haren in een ruimte waar de patiënten vele uren doorbrachten achter een groot tv scherm. HIj kreeg zoveel positieve reacties dat hij besloot een sprookje te schrijven over het verblijf en zijn ervaringen in de kliniek.