Persoon/246
Geboren te Rotterdam als Theadora Petie. Thea Beckman was een Nederlandse schrijfster van (historische) kinder- en jeugdboeken en verhalen. Ze gebruikte de schrijversnaam Thea Beckman op verzoek van haar uitgever, die de naam Beckmann te Duits vond Beckman studeerde op 58 jarige leeftijd sociale psychologie aan de Universiteit Utrecht. Ze studeerde naar eigen zeggen vooral om haar frustraties op te ruimen. Ze vond het als kind al heerlijk om naar school te gaan. Maar door de economische crisis van de jaren dertig kwam haar vader zonder werk en daarna brak de Tweede Wereldoorlog uit. Ze was blij dat ze alsnog gestudeerd had. Ze koos voor sociale psychologie omdat het vooral veel theorie betreft. Dit was qua tijd goed te combineren met schrijven. Haar scriptie ging over de invloed van boeken op kinderen. Er kwamen geen significante resultaten uit.
Beckman wist al op haar elfde dat ze schrijfster wilde worden. Tijdens het schrijven zette ze muziek op. Het liefst had ze spannende muziek aan, dan kreeg ze naar eigen zeggen een spannend verhaal. Voordat ze met schrijven begon, trof ze veel voorbereidingen. Ze verzamelde zo veel mogelijk gegevens en ging samen met haar man op reis. Na het overlijden van haar man bleef ze reizen, hoewel met minder plezier. Veel van de boeken van Beckman hebben een historische achtergrond.
Beckmans bekendste boek is Kruistocht in spijkerbroek uit 1973 waarvoor zij in 1974 de Gouden Griffel kreeg en een Europese prijs voor het beste historische jeugdboek. Dit boek gaat over de Kinderkruistocht van 1212.
In haar tweede trilogie (bestaande uit Kinderen van Moeder Aarde, Het helse paradijs en Het Gulden Vlies van Thule) heeft Beckman een vrouwenmaatschappij op touw gezet. Mensen deugden volgens haar niet, maar ze veronderstelde dat als vrouwen op hun eigen wijze het land zouden kunnen besturen, ze waarschijnlijk wel vreedzamer met elkaar en de aarde zouden omgaan. Een ideologie had Beckman niet. Ze was niet godsdienstig en het socialisme, communisme en liberalisme trokken haar ook niet. Haar hele carrière lang is ze een feminist genoemd, soms als geuzennaam en soms als scheldwoord. Zelf heeft ze het altijd belangrijk gevonden zelfvoorzienend te zijn. Het was haar voormalig uitgever die voorstelde een historische roman over een pittig meisje te schrijven, wat uiteindelijk het boek Hasse Simonsdochter werd. Naar eigen zeggen is dit de enige keer dat het niet toevallig was dat ze op een soortgelijk karakter uitkwam.
De schrijfster trouwde in 1945 met Dirk Hendrik Beckmann (1912-1993), met wie ze twee zonen en een dochter kreeg.
Overleed in haar woning te Bunnik. Ze werd gecremeerd in Crematorium Daelwijck. De gemeente Bunnik eerde haar in 2016 door een pad naar haar te vernoemen. Dit pad ligt tegenover de straat waar ze jarenlang woonde.
In 2024, twintig jaar na het overlijden van Thea Beckman, publiceerde literair journalist Vivian de Gier de biografie van Thea Beckman: Geef me de ruimte. Het eigenzinnige leven van Thea Beckman. Met deze goed ontvangen biografie promoveerde De Gier aan de Universiteit Maastricht en kreeg zij een C.C.S. Cronestipendium toegekend voor literair talent.