Versie door Admin (overleg | bijdragen) op 13 jan 2022 om 09:22 (Text replacement - "_x000D_" to "<br>")

Titel/1038

Ze zweeg en leek even erg eenzaam, zoals alleen kinderen er wel eens uit kunnen zien. Hoe moest ik haar vertellen dat haar ouders waren gestorven en dat ze hen nooit meer zou zien? Hoewel, nu ik erover nadacht, wás dat wel zo?" Peter en Sarah Cole's huwelijk
kan wel een opfrissertje gebruiken. Een lange vakantie in een groot, oud huis aan de kust van Cornwall lijkt een goed idee. Het huis biedt
Peter alle rust om er te werken aan een nieuw boek en Sarah de ruimte om te schilderen. Maar al snel blijkt dat het huis meer herbergt: het
heeft zijn eigen verleden en gruwelen en koestert de eeuwenoude spirituele erfenis van eerdere bewoners. Wanneer de dorpelingen minder
vriendelijk blijken dan verwacht, het huis bij nacht en ontij zucht en kraakt onder de loden last die het draagt en Sarah op een avond
spoorloos verdwijnt, wordt Peter opgeslokt door het duister van zijn eigen verleden. Omgeven door bizarre geluiden en donkere herinneringen,
blijft hij in het vreemde huis achter. Alleen .