Persoon/N17
Geboren te Le Mans, Sarthe. Claude Pierre Marie Avice was een Franse schrijver, apotheker en een expert op het gebied van biologie, bionica-expert, hoofdchirurg van het Saint Joseph-ziekenhuis in Parijs en schrijver. Gebruikte ook wel het pseudoniemen David Maine en Olivier Sprigel.
Avice, schrijvend onder het pseudoniem Pierre Barber, was een zeer productieve, zij het afgeleide, populaire sciencefictionschrijver sinds zijn eerste publicatie, van sciencefictionbelang, Vers un Avenir Perdu (1962). Hij publiceerde in de daaropvolgende dertig jaar tientallen romans en sloot zijn carrière af met L'Ere du Spatiopithèque. (1991). Ze werden in verschillende talen werden vertaald, zoals bijvoobeeld in het: Engels, Bulgaars, Pools, Portugees, Roemeens, Spaans, Tsjechisch, Nederlands en Hongaars.
Barbet was een van de eerste schrijvers die heroïsche fantasy introduceerde in Anticipation als onderdeel van zijn Temporal Investigator Setni-serie, die begon met L'Exilé du Temps (1969). Setni was een speciaal agent voor een Galactische Federatie die geregeerd werd door geconserveerde hersenen. Hij schreef ook een alternatieve geschiedenis, L'Empire du Baphomet (1972), waarin een buitenaards wezen probeert de Tempeliers te manipuleren om de macht over de wereld over te nemen tijdens de kruistochten, en een vervolg, Croisade Stellaire, waarin de Tempeliers de ruimte ingaan om Baphomets volk te veroveren en tot het christendom te bekeren.
Barbets andere opmerkelijke romans omvatten de Napoleons of Eridani-trilogie (1970-1984), waarin een squadron Napoleontische soldaten, ontvoerd door buitenaardse wezens, een ruimterijk verovert, een thema dat doet denken aan Poul Andersons High Crusade en het eerdere L'Empire du Baphomet van de auteur. Andere series van hem omvatten de avonturen van de knappe Alex Courville, een held die niet veel verschilde van Andersons Dominic Flandry, en de saga van Cities in Space (1979-1985), die doet denken aan de beroemde serie van James Blish.
Door het uitvoeren van verschillende experimenten introduceerde Barbet een reeks theorieën over de kruisiging van Jezus. In 1950 schreef hij een lange studie getiteld A Doctor at Calvary, die later als boek werd gepubliceerd. Barbet stelde dat zijn ervaring als chirurg op het slagveld tijdens de Eerste Wereldoorlog hem tot de conclusie bracht dat de afbeelding op de Lijkwade van Turijn authentiek, anatomisch correct en consistent was met de kruisiging. Zoals Barbet schreef: "Als dit het werk van een vervalser is, dan moet die vervalser wel een getrainde anatoom zijn geweest, want er is geen enkele blunder. Anatomie getuigt inderdaad van authenticiteit."