Hocus Pas merkt een grote belangstelling voor reiservaringen op en hij maakt hier misbruik van door een reiswagen te laten bouwen, geleid door het rad van avontuur. Heer Ollie, jaloers vanwege de reisverhalen van markies de Canteclaer, is de eerste die een reis met de wagen mag maken. Bij toeval ziet Tom Poes wat er gebeurt en probeert vergeefs het vertrek te voorkomen.
Het eerste reisdoel is de Nachtwacht van Gor. Deze nare persoonlijkheid heeft als levensdoel de bezoekers van de oude stad te testen op hun goedheid, maar door hen uit te rusten met een ketting en een ijzeren bal is nog nooit enige reiziger levend teruggekomen. Heer Ollie doet een gedwongen poging en heeft daarbij het geluk dat Tom Poes hem hier achterhaalt en komt helpen. Net voor de lokroep van de horrekop, dat het signaal is voor het vertrek, springen ze weer in de wilde wagen.
Een lange reis brengt hen naar Chateau Royal, een exclusief restaurant waar heer Ollie een culinaire ervaring zal beleven. Alleen had hij dan niet een dipyrus moeten bestellen want dit onhandelbare nagerecht doet de niet meer zo reislustige heer vluchten, onder de plakkerige substantie en met medeneming van het zilveren bestek.
Dan gaat het naar de witte en smetteloze stad Merus, waar de ontvangst hartelijk is en de fonteinen schoon. Heer Ollie besluit er een bad te nemen en dat is niet eenvoudig met de bal aan zijn been. Bovendien vervuilt hij de fontein zodanig dat de gastheer moet besluiten om hem door te spoelen naar het riool, waar de morsen op hem wachten. Tom Poes werkt de gastheer ook het riool in en weet zo te achterhalen waar een uitgang is om heer Ollie uit te redden.
Het laatste reisdoel is tot beider verbazing Bommelstein, waar de ernstig vervuilde reiziger geconfronteerd zal worden met zichzelf. Aanvankelijk wordt hij niet geaccepteerd, maar dan komt de goedheid van zijn evenbeeld naar voren. Omdat Tom Poes intussen het reisbureau van Hocus Pas terug vindt en met diens glazen bol de reiswagen vernietigd, is heer Ollie ineens zonder evenbeeld, maar wel weer gelukkig thuis. De meegesleepte souvenirs blijken daarbij makkelijk los te laten. Het zilveren bestek wordt aan de markies geschonken als bewijs van een echte reiservaring.