'Atlantis is bedorven, Vivela. Ik heb mijn kinderen een paradijs geschonken, maar ze hebben er een bende van gemaakt. Overal waar ik me wend, zie ik losbandigheid en corruptie. Politici kronkelen om de macht, priesters geloven niet meer in de goden die ze aanroepen... Leugens en wreedheid zijn aan de orde van de dag. Maar jij, jíj bent nog puur. Breng hen tot inkeer, dan zal Atlantis misschien gespaard blijven.'
Wanneer Poseidon tot haar spreekt, begint voor het tempelmaagdje Vivi een nachtmerrie. Wanhopig probeert ze de eilandbewoners voor het naderende onheil te waarschuwen, maar de machthebbers weigeren haar serieus te nemen. Tegen wil en dank raakt ze steeds verder in hun corrupte wereld verwikkeld... een wereld van spionnen, gifmengers en intriganten die vuige complotten tegen elkaar smeden en niet kijken op een moord of minder... Ondertussen is de jonge slaaf Setep vastberaden zich op zijn meesters te wreken. Hij streeft na wat Vivi probeert te voorkomen: de ondergang van Atlantis.