Meer dan 1500 meter diep in de aarde ligt 'Min 7'. Geheel zelfstandig, veilig tegen aanvallen, bevat deze diepe schuilplaats het D(ruk) K(nop) X commando, de afdeling 'aanval' van de militaire macht van het land, het is de wereld waarin X-127, een drukknop-officier, misschien de rest van zijn leven zal moeten slijten.
Min 7 is het dagboek, dat deze officier besluit te gaan houden. Dag na dag schrijft hij zijn reacties neer en die van zijn mannen en vrouwen met hem in de diepte, op het nieuwe bestaan, waarin zij plotseling zijn beland. Hij beschrijft de organisatie van Min 7, de technische wonderen, die het leven daar beneden mogelijk maken, en wij leren ook over de gang van zaken in de andere schuilkelders, die hoger zijn gelegen en die tezamen een volk zullen moeten beschermen op de dag, als het bevel wordt gegeven de knoppen in te drukken die atoom-projectielen met verschrikkelijke krachten zullen loslaten in een strijd op leven-of-dood om de wereldheerschappij.
Men zou dit fascinerende boek tekort doen om het onder de z.g science-fiction te rangschikken en men zou er de feiten, zoals die zich heden ten dage voordoen, mee verdoezelen. In het kader van een spannende roman, waarin op briljante wijze een onderaardse wereld wordt geschapen, heeft Mordecai Rashwald op afschrikwekkende wijze critiek geleverd op de richting, die we wereld van Oost en West meent te moeten gaan. Als zodanig is het een krachtig pleidooi voor atomaire ontwapening.
'Maar het is niet alleen de idee van een Min 7, hoe goed die ook is, dat dit boek zijn krachten geeft. Er achter staat een jonge auteur, die naar het mij toeschijnt iets van Kafka's kwaliteiten heeft', aldus J.P. Priestley, die zich over dit boek, zoals unaniem alle Engelse critici, in hoge mate waarderend heeft uitgesproken. Hij beschouwt het boek als het beste commentaar dat er tot nu toe is gegeven op de afschuwelijke waanzin van atoom-wapens.