Geboren te Columbus, Ohio. James Grover Thurber was een Amerikaanse journalist, humoristisch cartoonist, toneelschrijver en schrijver. Studeerde aan de Ohio State University (OSU), waar hij in 1918 afstudeerde zonder af te studeren. Hij bracht meer dan een jaar door in Parijs, waar hij werkte voor het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken als code-klerk, en bij zijn terugkeer naar Columbus in 1920 werd hij aangenomen als verslaggever voor de Columbus Dispatch. In 1922 trouwde hij met zijn eerste vrouw, Althea Adams. Thurber werd begin 1927 aangenomen door The New Yorker en werd al snel een productieve en populaire bijdrager. Hij schreef korte verhalen en essays en maakte ook cartoons.
Samen met E. B. White schreef hij Is Sex Necessary?, een parodie op serieuze psychologische boeken over seks. Het bevatte veel illustraties van Thurber, en de populariteit hiervan overtuigde The New Yorker om zijn cartoons te gaan drukken. In de jaren dertig verschenen verschillende boeken met zijn geschriften en cartoons, waaronder My Life and Hard Times, een verzameling herinneringen aan Thurbers jeugd in Columbus die vaak als zijn beste werk wordt beschouwd. In 1935 scheidden hij en Althea, en hij hertrouwde onmiddellijk met Helen Wismer. In 1938 schreven hij samen met een studievriend, Elliott Nugent, een toneelstuk, The Male Animal, dat succesvol werd opgevoerd in 1940 en 1941 en later werd verfilmd.
Thurber had in zijn jeugd een oog verloren, en tegen het einde van de jaren dertig begon hij het zicht te verliezen in zijn overgebleven oog. Operaties begin jaren veertig konden zijn gezichtsvermogen niet redden, en hij werd bijna volledig blind. Hij kon tekenen tot halverwege de jaren veertig en bleef een productieve schrijver, met The Thurber Carnival, zijn meest succesvolle boek, dat in 1945 verscheen. Begin jaren vijftig had hij schildklierproblemen die leidden tot emotionele instabiliteit, die een paar jaar later niet onder controle werd gebracht. Latere successen omvatten Further Fables for Our Time, een verzameling fabels waarvan de meeste als politiek commentaar gelezen konden worden, die verscheen tijdens het McCarthy "rode schrik"-tijdperk, en een toneelversie van The Thurber Carnival, waarin hij enkele maanden in 1959 speelde.
Een van zijn bekendste verhalen was The Secret Life of Walter Mitty, dat op 18 maart 1939 in The New Yorker verscheen. Het werd in 1947 verfilmd met in de hoofdrol Danny Kaye.
Veel latere auteurs zijn door hem beïnvloed, zoals Charles Bukowski, Kurt Vonnegut en Joseph Heller.
Hij kreeg in het laatste levensjaar een reeks niet-gediagnosticeerde kleine beroertes. Overleden te Manhattan, New York City, New York. Zijn as is begraven op de Green Lawn Cemetery in Columbus.