Geboren te Brugge, West-Vlaanderen. Patrick Lagrou is een Vlaams jeugdauteur. Hij is vooral bekend van de dolfijnenkind serie. Zijn ouders werkten heel hard, zodat ze maar weinig tijd hadden om voor hem te zorgen. Naar school ging hij niet graag. Daar kreeg hij vaak straf omdat hij kletste. Hij had toen al heel veel te vertellen. Maar dat mocht niet in de klas. Daar hield hij vooral van opstellen schrijven, tekenen, geschiedenis en aardrijkskunde. Als achtjarige vertelde hij aan zijn onderwijzer dat hij ontdekkingsreiziger wilde worden. Prompt werd hij door de hele klas uitgelachen. In die tijd was er maar één persoon die hem steunde: een verre oom die als journalist in Congo werkzaam was. Die kwam hem eens per jaar bezoeken. Naar die man keek de jonge Patrick Lagrou op. Zijn jongensdroom was ontdekkingsreiziger te worden. Toen hij achttien was trok hij de wereld in, had allerlei baantjes, schreef over zijn reizen en studeerde tussendoor rechten.
Na het afronden van zijn studie ging hij verder met reizen en reportages maken. Reisde door Amerika, Afrika, Azië en de Stille Oceaan. Verbleef bij de Indianen in het Amazonewoud en had een duikbasis op de Bahama’s. Schreef hierover artikelen en boeken voor volwassenen.
Daarna bleef Patrick Lagrou verder reizen en filmreportages maken. Hij bezocht Hawaï, Thailand, Mauritius, Egypte, Patagonië en Paaseiland. Hij dook wekenlang tussen de haaien in Tahiti, maakte een aardbeving mee in Californië, verbleef bij de Indianen in het Amazonewoud en bestudeerde verschillende soorten pinguïns. Ook deed hij archeologische opgravingen onder water, maakte een safari-tocht van 8.000 km doorheen Afrika en werd vastgehouden op Cuba. Hij woonde zelfs bijna twee jaar op de Bahama's om er de beruchte blauwe gaten te filmen.
Bij dit alles ging zijn voorkeur uit naar tropische eilanden en de wereld onder water. Hierover gaf hij in Vlaanderen meer dan 900 dia- en filmvoordrachten. Veel van zijn foto's en films werden internationaal bekroond. Ook schreef hij honderden artikels en meerdere boeken voor volwassenen.
Einde jaren tachtig ging zijn aandacht steeds meer uit naar zijn eigen opgroeiende kinderen Dafni (°1980) en Nausikaä (°1982). Bij hen ontdekte hij een wereld die hij altijd had gemist. Op een dag vroeg zijn dochter waarom hij nog nooit voor kinderen had geschreven. Hij beloofde haar dat hij het zou proberen. Het werd zijn eerste jeugdboek. Na heel lang zoeken vond hij een uitgever die het wilde publiceren.
Tussendoor trouwde hij. Voor de afwisseling oefende hij eens een tijd lang het beroep van advocaat uit en ging op verkenning in het juridische wereldje. Daar kwam hij terecht in een onvoorstelbare jungle. Hij schrok zich een aap en keerde vlug naar de 'beschaafde' wereld terug. Vele jaren was hij ook duikinstructeur. Honderden mensen heeft hij kennis laten maken met de duiksport. Een aantal van hen werd door hem tot duikinstructeur opgeleid. Maar het schrijven bleef zijn leven beheersen.
Sinds 1992 is hij fulltime schrijver. In de zomer van 1992 verscheen Het dolfijnenkind. Het werd meteen het lievelingsboek van een groot deel van de Vlaamse jeugd. Niet alleen ontving Patrick Lagrou de prijs van de Vlaamse Kinder- en Jeugdjury, maar hij werd ook zo goed als verplicht om er meerdere vervolgen op te schrijven. Daar zijn nu al negen van verschenen. Ondertussen is Het Dolfijnenkind al aan zijn 30ste editie toe.
Hij woont momenteel in Brugge.