Geboren te Wilnis, De Ronde Venen, Utrecht. Arno Bohlmeijer is een Nederlands schrijver van boeken voor volwassenen, kinderboeken en vertaler. Bohlmeijer volgde de lerarenopleiding (Frans en Engels) en studeerde Engelse letterkunde aan de Universiteit Nijmegen. Hij gaf Engelse les op een middelbare school (HAVO/VWO), totdat hij begin 1993 besloot om zich volledig aan het schrijven en vertalen te wijden. Debuteerde in 1987 als schrijver voor volwassenen met Op het punt van breken. Zijn debuut als jeugdauteur, We zijn heus niet bang, verscheen in 1992. Zijn boeken werden vertaald in het Engels, Duits en Pools.
Eén keer, in 2013 deed Bohlmeijer mee aan de stadsdichterscompetitie. Tim Pardijs won dat jaar. Voor Bohlmeijer die liever op de achtergrond staat, eerder een opluchting dan een teleurstelling. Veel laat de schrijver en dichter zich dan ook niet zien.
Voor zijn jeugdliterair werk ontving Bohlmeijer in 1997 het Charlotte Köhler Stipendium. In 2018 eindigde hij met een gedicht als finalist voor de Amerikaanse Gabo Prize for Literature in Translation & Multilingual Texts. In 2021 won hij het Amerikaanse PEN/Phyllis Naylor Stipendium voor schrijvers van kinderboeken en jeugdromans.
In 1992 verloor Arno Bohlmeijer zijn echtgenote door een auto-ongeluk. Hijzelf en zijn twee dochters Rozemarijn en Phebe raakten bij dat ongeval gewond. Over het auto-ongeluk en wat dat voor hem en zijn kinderen heeft betekend, schreef hij verschillende boeken.