S.A.H.R.-a

Django Mathijsen & Anaïd Haen. Van dit illustere koppel las ik al menig verhaal en zag ik filmpjes van beiden op weg naar de een of andere Con. Recenseerde de verhalen ook op mijn eigen korte en bondige manier (waardoor het telkens qua lengte toch weer uit de hand liep) en beoordeelde ze meestal als goed – origineel ook! Maar tot nu toe las ik nooit een boek van hen, ondanks het feit dat ze er al menige de wereld instuurden. Als ik er zo verder over nadenk, las én recenseerde, ik ook nog nooit een Zilverbron of Zilverspoor uitgave, of het moet wel heel erg in het begin geweest zijn toen Jos Weijmer met uitgeven begon. 

Om een heel lang verhaal nog langer te maken, laten we het erop houden dat mijn NTL/NTR (Nog Te Lezen/Nog Te Recenseren) stapel meer dan torenhoog bleef, dat voor mij de noodzaak niet bestond om op jacht te gaan naar nog meer boeken, die de eerder genoemde stapel alleen nog maar hoger zou maken. Dus… het kwam er gewoonweg niet van. Tijdens mijn bezoek aan de laatste Fantastiscon in Nieuw-Vennep, greep Anaïd haar kans, gedreven door: “Als Mohammed (Jos) niet naar de berg komt, dan komt de berg (overdrachtelijk bedoeld hoor!) wel naar Mohammed (Jos)”, en drukte me S.A.H.R.- a in de handjes, met het verzoek het te lezen en er iets over te zeggen. Zo werd S.A.H.R.-a deel van de eerde genoemde stapel, die daardoor nog hoger werd. Maar… de tijd was gekomen om een boek van dit schrijversduo tot me te nemen. Wat is deed!

Er stond een opdracht in die ik jullie niet wil onthouden en er tegelijkertijd op te antwoorden. “Voor Jos, en hoe ziet jouw pensioen er uit?” Ondertekent: Anaïd Haen en Django, gedateerd 06-09-2025. En mooie subtiele herinnering dat het al veel te lang geduurd heeft voordat…  En hoe mijn pensioen eruit ziet? Drukker dan toen ik nog gewoon werkte, en dat was al druk, en… ben er zeer gelukkig mee. Ik recenseer, ik werk aan het completeren van Fandata.nl, onze fantastieke website, met inmiddels al ruim 85.000 Nederlandstalige titels erin opgenomen. Werk dat nooit af is en waarmee we, tot onze spijt, verder achter raken. De vloed aan Nederlandstalige fantastiek komt als een golf op ons af. Buiten boodschappen, driemaal dialyseren in de week en koken, houd dat me voornamelijk heerlijk bezig! Dus… vervelen? No way, wat is dat trouwens, vervelen? Welnu… die vraag in zoverre beantwoord zijnde, keren we terug naar S.A.H.R.-a!

Wat vond ik ervan? 

Er is tegenwoordig niet zo heel erg veel Space Opera en… ik ben er absoluut gek op! En laat S.A.H.R.-a nu er wel een van het genre Space Opera zijn! Een ietwat overdone gevoel van ruimte, ruimteschepen en een ietwat overtrokken, niet van humor gespeend, soort SF, dat naar binnen glijdt als boter!

Na vijfentwintig jaar de barman van Diastima te zijn geweest, besluit Montana Leemhoed dat zijn 69ste verjaardag het juiste moment is om met pensioen (vandaar natuurlijk de opdracht) te gaan. Hij neemt de Las Vegas, het ruimteschip en de gewezen kroeg en zijn huishoudrobot Sahra mee naar Viva, het door hem geterraformeerde planeetje dat in een dunbevolkt deel van de ruimte hangt. Daar gaat hij zijn memoires schrijven. Althans… dat was het plan. De Hirundo, een interplanetair vrachtfust van Magnus&Co, dat drie maanden geleden als vermist opgegeven was, zet koers naar Viva en heeft een noodremprocedure opgestart. Het blauwe licht zijn de explosies daarvan. Ondanks de vele berichten die Viva de ruimte instuurt met de mededeling dat ze niet welkom zijn, komt de Hirundo steeds dichterbij en vuurt zelfs naar iets, achter het schip, in de ruimte. Het mag allemaal niet baten, ze storten neer! In het moeras? De romp breekt en er vallen lichamen, nee… robots. S.A.H.R’s model C. Hoeveel zijn het er wel niet? Duizenden? Wel… honderdduizend, staat er op de paklijst!

En zo begint een groots avontuur, dat leest als een speer en wat haast niet weg te leggen viel. Ik lust wel pap van dit soort ruimteavonturen en ik hoop dan ook dat er een vervolg, of nieuw deel in de Ruimtebrekers komt. Maar... na lezing van dit prachtige en enthousiaste werk, denk ik dat het een vervolg wordt. Laat ik daar maar eens voor tekenen! Het zou meer dan welkom zijn!!!