Boek/7905394
Semantic MediaWikiDit bericht verdwijnt nadat alle relevante taken zijn afgerond.

Er is één onvoltooide of openstaande taak, die nodig is om het installeren van Semantic MediaWiki te voltooien. Een beheerder of gebruiker met voldoende rechten kan deze uitvoeren. Dit moet worden gedaan voordat nieuwe gegevens worden toegevoegd om tegenstrijdigheden te voorkomen.

Olav Heirman (overleg | bijdragen)
 
Olav Heirman (overleg | bijdragen)
 
(Een tussenliggende versie door dezelfde gebruiker niet weergegeven)
Regel 1: Regel 1:
De verhalen van de Kelten zijn bij uitstek een bron van vreugde, magie, opwinding, humor en romantiek. Kortom, ze bieden alles wat een lezer zich maar kan wensen. Ze zijn vaak doortrokken van mythologische motieven en de magie neemt een belangrijke plaats in. De Kelten geloofden immers in lokale goden en geesten, elfen, dwergen, heilige bronnen, bomen en stenen.


Van de Ierse tragedie van Deirdre tot het Schotse spookverhaal van het dappere kleermakertje zijn het stuk voor stuk parels van vertelkunst, die hun sporen in de wereldliteratuur hebben nagelaten.
Als volk bestaan de Kelten niet meer, maar hun sprookjes leven voort.
ws-page-props
Regel 14: Regel 14:
|BoekVertalerPg=Persoon/-749058622
|BoekVertalerPg=Persoon/-749058622
|Aantekening=Niet opgenomen: Hudden en Dudden en Donald O'Neary, Jack en zijn baas, Beth Gellert, Het verhaal van Ivan, Jack, de slimme dief, Het verhaal van de familie McAndrew, De roodbruine hond, De staart
|Aantekening=Niet opgenomen: Hudden en Dudden en Donald O'Neary, Jack en zijn baas, Beth Gellert, Het verhaal van Ivan, Jack, de slimme dief, Het verhaal van de familie McAndrew, De roodbruine hond, De staart
|Cover=Mooiste-keltische-mythen-en-sagen-de-guus-houtzager-2000-1-413516-1777309659.jpg
}}
}}

Huidige versie van 27 apr 2026 17:08

De verhalen van de Kelten zijn bij uitstek een bron van vreugde, magie, opwinding, humor en romantiek. Kortom, ze bieden alles wat een lezer zich maar kan wensen. Ze zijn vaak doortrokken van mythologische motieven en de magie neemt een belangrijke plaats in. De Kelten geloofden immers in lokale goden en geesten, elfen, dwergen, heilige bronnen, bomen en stenen.

Van de Ierse tragedie van Deirdre tot het Schotse spookverhaal van het dappere kleermakertje zijn het stuk voor stuk parels van vertelkunst, die hun sporen in de wereldliteratuur hebben nagelaten.

Als volk bestaan de Kelten niet meer, maar hun sprookjes leven voort.