Versie door Jan Meeuwesen (overleg | bijdragen) op 24 jun 2023 om 20:27 (Jan Meeuwesen)
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)

Boek/1296896

De volle maan, tragisch die avond, was reeds vroeg, nog in de laatste dagschemer opgerezen als een immense, bloedroze bol, vlamde als een zonsondergang laag achter de tamarindebomen der Lange Laan en steeg, langzaam zich louterende van haar magischer tint, in een vage hemel op.