Geboren te Veenwouden, Friesland. Theunis Uilke (Theun) de Vries was een Nederlands (Fries) schrijver van vooral historische en sociale romans. Hij was ook actief als dichter, als toneel- en hoorspelschrijver, en hij schreef tevens biografieën en essays. Na gymnasium te Apeldoorn, opgeleid tot bibliothecaris, als zodanig werkzaam te Sneek tot 1937. Verbonden als journalist aan het Volksdagblad te Amsterdam. Tijdens WO II actief in het verzet en geïnterneerd in Amersfoort. Na 1945 in de Tweede Kamer, lid van de communistische partij. In 1979 eredoctoraat van de Universiteit te Groningen. Won in 1968 PC Hooftprijs en in 1984 de Henriëtte Roland Holstprijs.
De Vries debuteerde op zijn achttiende met Friesche Sagen (1925, heruitgegeven in 2000). Toen hij twintig jaar was werd zijn dichtbundel Terugkeer gepubliceerd. Hij schreef meer dan honderd boeken, waaronder een monografie, een filmscenario en twee hoorspelen die alle vier over Spinoza gaan. Hij schreef voornamelijk in het Nederlands, maar ook wel in het Fries (Earst en lêst (1977); Paden fan it ferline (1997); Stins en krite (1997). Sommige van zijn boeken zijn vertaald. Hij werkte ook onder de pseudoniemen Sybrand Vos, A. Th. Van Nieulandt, M. Swaertdrager en Ibn-Askari. Zijn bekendste boeken zijn Het meisje met het rode haar (1956), een roman over de verzetsstrijdster Hannie Schaft; Stiefmoeder aarde (1936) dat door De Vries in 1975-1976 tot hoorspelcyclus werd bewerkt; en het Boekenweekgeschenk Het zwaard, de zee en het valse hart (1966).
Gebruikte ook de pseudoniemen Sybrand Vos, A. Th. Van Nieulandt, M. Swaertdrager, Ibn-Askari.
Overleden te Amsterdam, Noord-Holland.