A.E. van Vogt

Geboren op de boerderij van zijn grootouders te Edenburg, Manitoba, Canada. Alfred Elton van Vogt was een van de grondleggers van de moderne sciencefiction. Het was een kleine (en inmiddels opgeheven) Russische doopsgezinde gemeenschap ten oosten van Gretna, Manitoba, Canada, in het Mennonite West Reserve. Hij was de derde van zes kinderen van Heinrich 'Henry' Vogt en Aganetha 'Agnes' Vogt (geboren Buhr), die beiden zelf in Manitoba werden geboren, maar die opgroeiden in gemeenschappen met veel immigranten. Tot de leeftijd van vier spraken Van Vogt en zijn gezin thuis alleen Plautdietsch. Gedurende de eerste twaalf jaar van zijn leven verhuisde van Vogts vader, een advocaat, zijn gezin verschillende keren binnen het westen van Canada, en stapte achtereenvolgens uit in Neville, Saskatchewan; Morden, Manitoba; en tenslotte Winnipeg , Manitoba. Alfred Vogt vond deze verhuizingen moeilijk. In de jaren twintig werkte vader Henry als agent voor een stoomschipbedrijf, maar de beurskrach van 1929 bleek financieel rampzalig en de familie kon het zich niet veroorloven om Alfred naar de universiteit te sturen. 

Tijdens zijn tienerjaren werkte Alfred als boer en vrachtwagenchauffeur, en op 19-jarige leeftijd werkte hij in Ottawa voor het Canadese volkstellingsbureau. Hij begon zijn carrière als schrijver met verhalen in de ware bekentenisstijl van pulptijdschriften zoals True Story. De meeste van deze verhalen zijn anoniem gepubliceerd, waarbij de verhalen uit de eerste persoon zouden zijn geschreven door mensen (vaak vrouwen) in buitengewone, emotionele en levensveranderende omstandigheden. Na een jaar in Ottawa verhuisde hij terug naar Winnipeg, waar hij advertentieruimte voor kranten verkocht en bleef schrijven. Terwijl hij doorging met het schrijven van melodramatische 'ware bekentenissen' -verhalen tot en met 1937, begon hij ook korte radiodrama's te schrijven voor het lokale radiostation CKY, evenals het afnemen van interviews in vakbladen. Hij voegde de middelste naam 'Elton' toe ergens in het midden van de jaren dertig, en er werd ten minste één biechtverhaal (''To Be His Keeper'' uit 1937) verkocht aan de Toronto Star, die zijn naam 'Alfred Alton Bogt' verkeerd had gespeld in de naamregel. Kort daarna voegde hij de 'van' aan zijn achternaam toe, en vanaf dat moment gebruikte hij de naam "A.E. van Vogt" zowel persoonlijk als professioneel. 

In 1938 besloot Van Vogt over te schakelen op het schrijven van sciencefiction, een genre dat hij graag las. Hij werd geïnspireerd door het augustusnummer van 1938 van Astounding Science Fiction, dat hij bij een kiosk oppikte. John W. Campbell 's novelle ''Who Goes There?'' (Later aangepast in ''The Thing from Another World'' en ''The Thing'') inspireerde van Vogt tot het schrijven van ''Vault of the Beast'', dat hij aan datzelfde tijdschrift voorlegde. Campbell, die Astounding redigeerde (en het verhaal onder een pseudoniem had geschreven), stuurde Van Vogt een afwijzingsbrief, maar een die Van Vogt aanmoedigde om het opnieuw te proberen. Van Vogt stuurde nog een verhaal, getiteld ''Black Destroyer'', dat werd geaccepteerd. Een herziene versie van ''Vault of the Beast'' zou in 1940 worden gepubliceerd. Van Vogts eerste SF-publicatie was geïnspireerd op ''The Voyage of the Beagle'' van Charles Darwin. ''The Black Destroyer'' werd in juli 1939 gepubliceerd door John W. Campbell in Astounding Science Fiction, het honderdjarig bestaan van Darwins dagboek. Het bevatte een woeste, vleesetende alien, de coeurl, die de bemanning van een verkenningsruimteschip besloop, en diende als inspiratie voor meerdere sciencefictionfilms, waaronder ''Alien'' (1979). 

Eveneens in 1939, nog steeds woonachtig in Winnipeg, trouwde van Vogt met Edna Mayne Hull, een mede-Manitoban. Hull, die eerder als privésecretaresse had gewerkt. Ze zou optreden als de typiste van Van Vogt en heeft in de vroege jaren veertig verschillende SF-verhalen hebben uitgetypt. Het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in september 1939 veroorzaakte een verandering in de omstandigheden van Van Vogt. Omdat hij niet in aanmerking kwam voor militaire dienst vanwege zijn slechte gezichtsvermogen, aanvaardde hij een baan bij het Canadese ministerie van Nationale Defensie. Dit maakte een verhuizing noodzakelijk naar Ottawa, waar hij en zijn vrouw de komende anderhalf jaar zouden blijven. 

Van Vogts eerste voltooide roman, en een van zijn beroemdste, is ''Slan'' (Arkham House, 1946), die Campbell in series in Astounding september tot december 1940 publiceerde. Gebruikmakend van wat een van Van Vogts terugkerende thema's werd, vertelde het het verhaal van een negenjarige superman die leeft in een wereld waarin zijn soort wordt gedood door Homo Sapiens. Anderen zagen het talent van Van Vogt uit zijn eerste verhaal, en in mei 1941 besloot van Vogt om fulltime schrijver te worden en stopte hij met zijn baan bij het Canadese Ministerie van Nationale Defensie. Bevrijd van de noodzaak om in Ottawa te wonen, woonden hij en zijn vrouw enige tijd in de Gatineau- regio van Quebec voordat ze in de herfst van 1941 naar Toronto verhuisden. In november 1944 verhuisden van Vogt en Hull naar Hollywood; van Vogt zou de rest van zijn leven in Californië doorbrengen. 

Hij gebruikte de naam A.E. van Vogt al een aantal jaren in zijn openbare leven, en als onderdeel van het proces om het Amerikaanse staatsburgerschap te verkrijgen in 1945 veranderde hij uiteindelijk formeel zijn wettelijke naam van Alfred Vogt in Alfred Elton van Vogt. Voor zijn vrienden in de Californische sciencefictiongemeenschap stond hij bekend als 'Van'. Alfred E(lton) van Vogt is een van de meest omstreden SF-schrijvers door zijn voorliefde voor bizarre theorieën als Dianetica en de Semantica-theorie van Korzybisk. Zijn boeken bewegen zich tussen geniaal en onleesbaar en hij heeft zowel trouwe aanhangers als felle verguizers. Zijn bekendste werken zijn ''Slan'', de ''Nul-A''-trilogie en de eveneens bij elkaar behorende ''Arsenalen van Isher'' en ''De Wapensmeden''. 

Van Vogts eerste vrouw, Edna Mayne Hull, stierf in 1975. Van Vogt trouwde in 1979 met Lydia Bereginsky; ze bleven samen tot aan zijn dood. In een steeds brozer wordende gezondheid publiceerde Van Vogt in 1986 zijn laatste korte verhaal. Overleden te Hollywood, Californië aan de ziekte van Alzheimer. Co-auteurs: [[Persoon/21|Forrest James Ackerman]]; Harlan Ellison; E.M. Hull; [[Persoon/3574|James H. Schmitz]].