De belustheid van het beest

Nu gleed het slangeding op Childe toe, het voorste deel van zijn lichaam opgericht, en het glibberige hoofdje met de sik, de haaientanden, de kromme neus en de ogen als granaatstenen in zijn richting gekeerd. De mond vertrok en van tussen de onzichtbare lippen klonk een piepend geluid. Childe kon alleen maar machteloos op zijn zij blijven liggen, zijn ogen strak gevestigd op het naderende ding. Hij vroeg zich af wat het met hem van plan was. Zijn beet was giftig en hoewel het gif Bill verlamd had, maar zijn seksuele vermogens intact had gelaten, kon het wel eens fataal zijn als Childe voor de tweede maal gebeten werd. Bovendien had Vivienne gezegd dat een tegengif moest worden toegediend en voor zover hij wist, was zij de enige die dat kon doen. Maar niet terwijl ze in deze toestand verkeerde...

'''<nowiki/>'De belustheid van het beest' is het tweede, overigens op zichzelf staande deel van Farmer's ritus-trilogie, door sommigen omschreven als porno-horror, door anderen beschouwd als een geslaagde poging om het griezelgenre te vernieuwen. Over deel 1, 'De beeltenis van het beest' (bruna feh 6) schreef Joop van den Broek in de NRC/Handelsblad onder meer: 'Mooi verwarrend en dreigend... Nog niet zo erg veel beschreven in het genre vond ik de delen buiten het landgoed het beste, maar het boek als totaliteit mag er ook zeer wel zijn.''''